UMUWI AKO NANG MAAGA AT NAPAGKAMALANG KATULONG NG KABIT NG ASAWA KO — INUTUSAN NIYA AKONG MAGLINIS NG CR, KAYA “NAGLINIS” NGA AKO… PERO ANG NILINIS KO AY ANG MGA GAMIT NILA PALABAS NG BAHAY KO

Ako si Clarissa. CEO ako ng sarili kong kumpanya. Dahil sa sipag ko, naipatayo ko ang pangarap naming mansyon ng asawa kong si Mike. Si Mike ay house husband—siya ang naiiwan sa bahay habang ako ang nagpapakahirap magtrabaho.

Akala ko, masaya kami. Akala ko, inaasikaso niya ang bahay.

Isang hapon, nakansela ang board meeting ko. Nagpasya akong umuwi nang maaga, bandang alas-dos ng hapon. Hindi ako tumawag kay Mike dahil gusto ko siyang sorpresahin.

Pagpasok ko sa bahay, tahimik. Naka-full blast ang aircon sa sala.

Paglingon ko sa sofa, nanlaki ang mata ko.

May isang babae—siguro nasa 20s lang, naka-crop top at pekpek shorts—na nakahilata sa mamahalin kong Italian Leather Sofa. Nakataas ang paa niya sa center table. Nagpapakintab siya ng kuko.

Napansin niya ako. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Dahil galing ako sa site inspection, naka-jeans lang ako at medyo magulo ang buhok. Hindi ako mukhang CEO sa oras na ‘yun.

“Sino ka?” mataray na tanong ng babae, hindi man lang binababa ang paa.

“A-ako?” gulat kong sagot.

“Ah! Alam ko na!” irap niya. “Ikaw siguro ‘yung reliever na katulong na tinawagan ni Mike? Ang tagal mo ha! Kanina pa ako naghihintay.”

Kumulo ang dugo ko. Katulong? Sa sarili kong bahay? At sino ang babaeng ‘to na tinatawag ang asawa ko sa pangalan lang?

Pero sa halip na magwala, kumalma ako. Ngumiti ako ng isang ngiting may halong lason.

“Opo, Ma’am,” sagot ko. “Ako nga po.”

“Mabuti naman,” sabi niya habang hinihipan ang kuko niya. “Ang dumi ng CR sa master bedroom. Barado ang inidoro. Linisin mo ‘yun ngayon din. Bilis! Baka dumating si Mike, magagalit ‘yun kapag madumi.”

Tinuro niya ako gamit ang nail file niya. “Go wash the toilet!”

Huminga ako nang malalim. “Sige po, Ma’am. Maglilinis na po.”

Umakyat ako sa second floor. Pumasok ako sa Master Bedroom. Wala si Mike, siguro nasa gym o namalengke para sa prinsesa niya.

Kumuha ako ng tatlong malalaking Black Garbage Bags.

Pumasok ako sa walk-in closet.

Hindi ako nagpunta sa CR. Dumiretso ako sa cabinet ni Mike.

Hinakot ko ang lahat. Ang mga Armani suits na binili ko sa kanya. Ang mga signature shoes. Ang PlayStation 5 niya. At higit sa lahat, binuksan ko ang safe at kinuha ang mga Rolex watches at gintong kwintas na regalo ko sa kanya.

Inilagay ko lahat sa plastic ng basura. Walang tupi-tupi. Halo-halo ang damit, sapatos, at gadget.

Puno ang tatlong sako. Mabigat. Pero dahil sa galit, binuhat ko ito na parang bulak lang.

Hinila ko ang mga sako pababa ng hagdan. Kalabog! Kalabog!

Narinig ng babae ang ingay.

“Hoy! Ano ‘yang ingay na ‘yan?!” sigaw niya. “Sabi ko maglinis ka ng CR, bakit parang naghahakot ka dyan?!”

Pagbaba ko sa sala, itinambak ko ang tatlong malalaking plastic ng basura sa tapat niya. Sa gitna mismo ng malinis na sala.

“Tapos na po, Ma’am,” nakangiti kong sabi.

Tumayo ang babae, galit na galit. “Ano ‘yan?! Bakit may basura dito?!”

Binuksan ko ang pinto ng bahay nang malapad.

“Ang sabi niyo po, maglinis ako ng dumi, di ba?” paliwanag ko.

“Oo! Pero ang CR ang sinabi ko!”

Lumapit ako sa kanya. Ibang-iba na ang aura ko. Hindi na ako ang “katulong” na inaakala niya. Ito na ang boses ng may-ari ng bahay.

“Ma’am,” sabi ko nang mariin. “Nilinis ko na ang lahat ng BASURA sa buhay ko. Nasa loob ng plastic na ‘yan ang gamit ng walang kwenta kong asawa.”

Nanlaki ang mata ng babae. “A-asawa? Ikaw si…”

“Oo, ako si Clarissa. Ang may-ari ng sofa na tinatapakan mo at ng bahay na kinakalat-kalatan mo.”

Hinawakan ko ang braso niya at hinila siya patayo.

“Aray! Nasasaktan ako!” sigaw niya.

“At ikaw…” kinaladkad ko siya papunta sa pinto, kasabay ng pagsipa ko sa mga garbage bags palabas.

“Nilinis ko na ang asawa ko. At ngayon, ikaw naman. Ikaw ang huling basura na kailangan kong itapon para luminis ang bahay ko.”

Tinulak ko siya palabas ng gate. Sakto namang dumating ang sasakyan ni Mike.

Bumaba si Mike, gulat na gulat. Nakita niya ang kabit niya na nakalupasay sa semento at ang mga gamit niya na nasa garbage bags.

“Clarissa?! Hon?! Anong nangyayari?!” tanong ni Mike, namumutla.

Humarap ako sa kanilang dalawa bago ko isara ang gate.

“Mike, sabi ng bisita mo, kailangan daw maglinis. Kaya ayan… malinis na. Magsama kayo sa basurahan. Don’t come back. Papalitan ko na ang locks ngayon din.”

BLAG!

Isinara ko ang pinto. Ni-lock ko ito.

Narinig ko ang katok at pagsusumamo ni Mike sa labas, at ang iyak ng babae. Pero sa loob ng bahay ko, tahimik na. Payapa.

Umupo ako sa sofa, kinuha ang remote, at nanood ng TV. Sa wakas, malinis na talaga ang bahay.