Ang hustisya ay tila mailap sa simula, ngunit sa bawat patak ng luha ng isang ama at sa bawat panalangin ng isang pamayanan, unti-unting lumalabas ang katotohanan sa likod ng malagim na sinapit ng isang dalaga sa Nueva Vizcaya. Isang kwento na naghatid ng matinding takot at lungkot sa buong lalawigan, kung saan ang isang inosenteng pangarap ay biglang naglaho sa gitna ng kadiliman. Sino ang mag-aakalang ang taong pinagkatiwalaan mong maghahatid sa iyo sa paaralan ay siya palang magiging mitsa ng iyong pagkawala? Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa isang krimen, kundi tungkol sa paghahanap ng katarungan para sa isang buhay na maagang kinuha sa ating piling.

Sa gitna ng mapayapang bayan ng Quezon, Nueva Vizcaya, isang balita ang yumanig sa bawat tahanan nang matagpuan ang labi ni Eliza Esmeralda, o mas kilala bilang Esme o Daday. Siya ay isang masayahing second-year BS Tourism student sa Nueva Vizcaya State University na puno ng pangarap at pag-asa. Noong umaga ng Pebrero 10, 2026, maaga siyang naghanda para pumasok, suot ang kanyang kulay pink na blouse uniform at dala ang kanyang puting bag. Walang nakakaalam na iyon na pala ang huling pagkakataon na makikita siyang buhay ng kanyang pamilya habang siya ay naglalakad palabas ng kanilang bakuran.

Habang ang kanyang ama ay nasa ospital para sa kanyang chemotherapy, isang tawag mula sa kaibigan ni Esme ang naghatid ng kaba. Hindi raw pumasok ang dalaga at hindi na rin ma-contact ang kanyang cellphone. Sa kabila ng panghihina ng katawan dahil sa gamutan, sinubukan ng ama na hanapin ang anak, ngunit bawat ring ng telepono ay walang sagot. Ang bawat oras na lumilipas ay tila isang dekada ng pag-aalala para sa pamilyang Esmeralda. Ang social media ay napuno ng panawagan at “missing person” alert, umaasang may makakakita sa dalagang laging may ngiti sa mga labi.

Ang masaklap na katotohanan ay tumambad noong Pebrero 12, nang makatanggap ng ulat ang pulisya tungkol sa isang nasunog na labi sa isang liblib na bahagi ng Barangay Madangat. Sa masukal na bahagi ng Purok Singko Dayog, natagpuan ang kalunos-lunos na kalagayan ng biktima. Ang ama ni Esme, sa gitna ng matinding hagulgol, ay agad na nakilala ang anak base sa natitirang suot nitong pantalon, sapatos, at medyas. Isang eksenang sadyang nakakadurug-puso para sa sinumang magulang—ang makita ang iyong anak sa ganoong kalagayan malapit lamang sa inyong sariling tahanan.

Dito na pumasok ang masusing imbestigasyon ng Quezon Municipal Police Station at ng Provincial Forensic Unit. Maraming katanungan ang lumitaw: Paanong ang isang dalagang dapat ay nasa paaralan ay matatagpuan sa gayong kondisyon? Isang tricycle driver na nagngangalang “Ernie,” na kakilala at kaanak pa ng pamilya, ang naging sentro ng usapin. Noong una ay sinabi niyang ibinaba niya si Esme sa Solano High, ngunit ang mga imbestigador ay hindi basta-basta naniwala. Sa tulong ng CCTV footages at masusing pagtatanong, tila naipit ang suspek sa kanyang sariling mga salaysay.

Sa huli, dahil sa bigat ng konsensya o marahil ay dahil wala na siyang matatakuan, sumuko si Ernie at inamin ang kanyang nagawa. Ngunit ang mas nakakabahala ay ang kanyang rebelasyon na hindi siya nag-iisa. Itinuro niya ang dalawa pang kasama, kung saan ang isa ay kapitbahay at kamag-anak din ng biktima. Ayon sa kanyang pahayag, kinumbinsi niya ang biktima na sumama muna sa isang bahay sa Barangay Sta. Rosa, Bayombong dahil may kukunin lamang siyang gamit bago sila tuluyang dumiretso sa unibersidad. Sa bahay na pagmamay-ari ng isang abogado ngunit iniwan sa pangangalaga ng isang caretaker, doon naganap ang karumal-dumal na tagpo.

Ayon sa suspek, tinangka niyang gawan ng masama ang dalaga ngunit nanlaban ito, kaya naman sa gitna ng pagtatalo ay nawalan siya ng kontrol. Matapos ang pangyayari, isinakay ang katawan sa isang itim na Mitsubishi Adventure upang itapon at sunugin sa isang lugar na malapit lamang sa tinitirhan ng pamilya. Ang sasakyang ito ay naging mahalagang ebidensya sa kaso matapos itong isailalim sa search warrant. Ang mga detalye ng krimen ay tila isang bangungot na ayaw magising ng mga residente ng Nueva Vizcaya, lalo na’t ang mga taong dapat ay nagpoprotekta sa biktima ang siyang naging mitsa ng kanyang pagkawala.

Ang sinapit ni Esme ay nag-iwan ng malalim na sugat sa komunidad. Paanong ang isang pangarap na maging flight attendant o magtrabaho sa turismo ay biglang mauuwi sa ganitong trahedya? Ang kanyang pagkamatay ay nagsilbing babala sa lahat tungkol sa kaligtasan, kahit na sa mga taong sa tingin natin ay mapagkakatiwalaan. Maraming netizens ang nagpahayag ng galit at lungkot sa social media, humihiling ng pinakamabigat na parusa para sa mga suspek. Hindi sapat ang pagsuko; kailangan ang tunay na katarungan na magbibigay ng kapayapaan sa kaluluwa ng biktima at sa kanyang naulilang pamilya.

Para sa mga kaibigan ni Esme, siya ay isang anghel na laging handang tumulong at hindi kailanman nagpakita ng pagod sa pag-aaral. Ang kanyang dedikasyon sa eskwelahan, kung saan ayaw niyang lumiban sa klase, ang nagpapakita kung gaano siya kapursigidong maiahon ang kanyang pamilya mula sa simpleng buhay. Ang kanyang mga kaiskwela sa NVSU ay nagluluksa rin, bitbit ang mga alaalang hindi na muling madudugtungan. Ang kursong BS Tourism na kanyang kinuha ay simbolo ng kanyang pagnanais na makita ang ganda ng mundo, ngunit ang mundong ito ay naging malupit sa kanya sa isang iglap.

Sa aspeto ng seguridad, ang kasong ito ay nagbukas ng diskusyon tungkol sa paghihigpit ng regulasyon sa mga pampublikong sasakyan at ang importansya ng mga CCTV sa bawat sulok ng barangay. Kung hindi dahil sa teknolohiya at sa dedikasyon ng mga intelligence officers mula sa pinagsanib na pwersa ng Quezon Police at Provincial Investigation Unit, baka hanggang ngayon ay naghahanap pa rin tayo ng kasagutan. Ang bilis ng aksyon ng kapulisan ay dapat purihin, ngunit hindi rin maikakaila ang sakit na nararamdaman dahil ang mga suspek ay mga taong malapit din sa biktima.

Ang reaksyon ng mga netizens ay samu’t sari ngunit nagkakaisa sa isang panawagan: “Hustisya para kay Esme!” Marami ang nagsasabing hindi sapat ang makulong lamang ang mga suspek. Sabi ng isang fan sa Facebook, “Nakakadurog ng puso ang makita ang isang amang may sakit na naghahanap sa kanyang anak, tapos ganito ang madadatnan. Stay strong po sa pamilya Esmeralda.” May iba namang nagpahayag ng panghihinayang, “Tourism student pa naman, napakaganda at napakabait pa naman daw ng batang ito. Bakit kailangang humantong sa ganito?” Ang bawat comment ay puno ng emosyon at pakikiramay.

May mga netizen din na nagpahayag ng takot, “Nakakatakot na tuloy magtiwala kahit sa mga kakilala o kamag-anak. Sana maging aral ito sa lahat na maging mapagmatyag.” Ang iba naman ay humihiling na sana ay matagpuan na ang dalawa pang kasama ni Ernie upang maging buo ang pagkamit ng katarungan. “Hindi dapat tumigil ang pulis hangga’t hindi nahuhuli ang lahat ng sangkot. Hustisya para sa isang inosenteng buhay!” ang sigaw ng marami. Ang pagkakaisa ng mga tao sa social media ay nagpapatunay na ang bawat Pilipino ay nadudurog ang puso sa tuwing may ganitong balita.

Sa ngayon, ang labi ni Esme ay nasa kanilang tahanan na sa Barangay Madangat, kung saan dinadayo ito ng mga kaibigan, kamag-anak, at maging ng mga taong hindi siya personal na kilala ngunit naantig sa kanyang kwento. Ang bawat kandila na itinitirik ay simbolo ng liwanag na nais nating ibigay sa kanyang alaala. Ang pamilya, bagama’t nanghihina, ay nananatiling matatag sa paniniwalang hindi pababayaan ng Panginoon ang kanilang laban. Ang chemotherapy ng kanyang ama ay nagpapatuloy, bitbit ang bigat ng pangungulila sa anak na dapat ay siyang mag-aalaga sa kanya sa kanyang pagtanda.

Bilang mga mamamayan, ano nga ba ang maaari nating gawin upang hindi na maulit ang ganitong trahedya? Ang pagiging mapagmatyag sa ating kapaligiran at ang hindi basta-bastang pagtitiwala ay mahalaga. Ngunit higit sa lahat, ang pagtutulungan ng bawat isa upang mapanatili ang kaayusan sa ating mga barangay ang susi sa ligtas na pamumuhay. Ang kwento ni Esme ay hindi dapat mabaon sa limot; ito ay dapat magsilbing paalala na ang bawat buhay ay mahalaga at ang katarungan ay dapat manatiling buhay sa ating lipunan.

Sa huli, ang aming panalangin ay para sa kapayapaan ng kaluluwa ni Eliza Esmeralda. Sana ay mahanap niya ang katahimikan sa kabilang buhay, malayo sa takot at sakit na kanyang naranasan. Para sa kanyang pamilya, sana ay pagkalooban kayo ng lakas ng loob upang harapin ang bawat bukas. Ang buong Nueva Vizcaya at ang buong bansa ay nakikiramay sa inyong pagluluksa. Hindi titigil ang mundo sa paghiling ng hustisya hangga’t hindi tuluyang nababayaran ng mga salarin ang kanilang ginawa.

Ano ang inyong saloobin tungkol sa nakakabagbag-damdaming balitang ito? Naniniwala ba kayo na mabilis na makakamit ang hustisya ngayong sumuko na ang pangunahing suspek? Ibahagi ang inyong mga panalangin at mensahe para sa pamilya ni Esme sa comment section sa ibaba. Ang inyong boses ay mahalaga upang mas lalong mapalakas ang panawagan para sa katarungan. Huwag nating hayaang manahimik ang kwentong ito hangga’t hindi lumalabas ang buong katotohanan. I-share ang artikulong ito para sa kaalaman ng lahat at para sa alaala ng isang dalagang pinagkaitan ng bukas.

Ang bawat detalye ng imbestigasyon ay patuloy na sinusubaybayan ng ating mga awtoridad. Mula sa pagsusuri ng Mitsubishi Adventure hanggang sa paghalughog sa bahay kung saan sinasabing nangyari ang krimen, lahat ng ebidensya ay mahalaga. Ang PNP ay nangakong hindi titigil hangga’t hindi naisasampa ang kaukulang kaso laban sa lahat ng sangkot. Ito ay laban hindi lang ng pamilya Esmeralda, kundi ng bawat isa sa atin na naniniwala sa halaga ng buhay. Magkaisa tayo sa pagbabantay at sa pagdarasal para sa katarungan.

Sa gitna ng trahedyang ito, nawa’y makita natin ang importansya ng pagmamahalan sa loob ng pamilya. Iparamdam natin sa ating mga mahal sa buhay kung gaano sila kahalaga sa bawat araw. Ang buhay ay hiram lamang, at sa isang kisapmata ay maaari itong mabago. Maging inspirasyon nawa ang buhay ni Esme upang tayo ay maging mas mabuting tao, mas mapagkalinga, at mas matapang sa pagharap sa mga hamon ng buhay. Ang hustisya ay darating, sa tamang panahon at sa tamang paraan.

Kayo, mga ka-netizens, anong hakbang ang dapat gawin ng ating gobyerno upang maiwasan ang ganitong mga insidente sa mga tricycle at iba pang pampublikong sasakyan? Dapat bang magkaroon ng mas mahigpit na background check sa mga driver? Iwanan ang inyong mga mungkahi at opinyon sa ibaba. Ang inyong pakikilahok sa usaping ito ay isang hakbang patungo sa mas ligtas na komunidad para sa ating lahat. Maraming salamat sa inyong pagbabasa at pakikiramay.

Dahil sa haba ng kwentong ito, tila hindi sapat ang mga salita upang maipaliwanag ang sakit. Ngunit sa bawat talata, nawa’y naramdaman ninyo ang bigat ng sinapit ni Esme. Ang artikulong ito ay isinulat upang bigyang-pugay ang kanyang alaala at upang patuloy na kalampagin ang pinto ng katarungan. Huwag nating hayaang ang kanyang pangalan ay maging isa lamang istatistika sa listahan ng mga krimen. Siya ay anak, kaibigan, at isang pangarap na dapat nating ipaglaban.

Sa bawat share ng post na ito, nadaragdagan ang mga taong nakakaalam at nagbabantay sa kaso. Huwag nating hayaang lumamig ang balitang ito. Ang atensyon ng publiko ay isa sa mga sandata upang mapabilis ang proseso ng batas. Maging boses tayo ni Esme ngayong hindi na siya makapagsalita para sa kanyang sarili. Ipakita natin na sa Nueva Vizcaya at sa buong Pilipinas, walang puwang ang kasamaan at ang hustisya ay para sa lahat, mayaman man o mahirap.

Maraming salamat sa inyong patuloy na suporta sa pagbabahagi ng mga makabuluhang kwento. Ang inyong oras sa pagbabasa ay mahalaga sa amin. Muli, ang aming taos-pusong pakikiramay sa pamilya ni Eliza Esmeralda. Nawa’y magsilbing aral at inspirasyon ang kanyang buhay sa ating lahat. Patuloy tayong manalangin para sa kapayapaan at katarungan. Hanggang sa susunod na update, manatiling ligtas at mapagmatyag.

Sana ang bawat isa sa atin ay maging instrumento ng kabutihan. Iwasan ang pagpapakalat ng mga maling impormasyon at magtiwala sa proseso ng ating kapulisan. Ang katotohanan ang magpapalaya sa atin at ang katarungan ang magbibigay ng katahimikan. Maraming salamat po at pagpalain tayong lahat ng Maykapal. Esme, hinding-hindi ka namin malilimutan. Ang iyong kwento ay mananatiling buhay sa aming mga puso.

Ang bawat luha na pumatak mula sa mga mata ng iyong ama ay magsisilbing tinta na susulat sa huling kabanata ng kwentong ito—ang kabanata ng tagumpay ng katarungan. Hindi ka nag-iisa sa labang ito. Ang buong bansa ay nakasuporta sa iyong pamilya. Nawa’y mahanap na ang dalawa pang suspek nang tuluyan nang matapos ang bangungot na ito. Justice for Eliza Esmeralda! Justice for Esme!

Sa huling pagkakataon, muli kaming nag-aanyaya na mag-iwan ng inyong saloobin. Ang bawat comment ay binabasa at pinapahalagahan. Ang inyong mga suggestion para sa mga susunod na videos o artikulo ay malugod naming tatanggapin. Maraming salamat sa pagiging bahagi ng aming komunidad. Hanggang sa muli nating pagkikita sa susunod na makabagbag-damdaming kwento ng buhay at katarungan.

Ang artikulong ito ay nabuo batay sa mga ulat at impormasyong ibinahagi sa nasabing video. Ang layunin nito ay magbigay ng impormasyon, magpukaw ng damdamin, at manawagan para sa katarungan. Iwasan ang anumang marahas na salita at panatilihin ang respeto sa bawat isa sa comment section. Maraming salamat po at nawa’y maging ligtas ang bawat isa sa atin sa lahat ng oras.

Sa pagtatapos ng artikulong ito, nawa’y maging bitbit ninyo ang aral ng pagmamalasakit. Ang mundo ay magiging mas mabuting lugar kung tayo ay marunong rumespeto sa buhay ng iba. Ang trahedya sa Nueva Vizcaya ay isang paalala na ang laban para sa katarungan ay laban nating lahat. Muli, maraming salamat at hanggang sa muli. Justice for Daday!