Sa paanan ng Kennon Road papuntang Baguio, may isang maliit at lumang talyer na pagmamay-ari ni Mang Ben.
Kilala si Mang Ben bilang “Doktor ng Makina” sa lugar nila. Kahit luma ang kanyang mga gamit, pulido siyang magtrabaho at matalas ang kanyang pakiramdam sa mga sasakyan.
Isang Biyernes ng hapon, habang nagpupunas ng grasa si Mang Ben, huminto ang isang napakakinang at bagong modelong SUV. Sakay nito si Don Ricardo, isang bilyonaryong developer, kasama ang kanyang asawang si Melissa at ang limang taong gulang nilang anak na si Bimboy.
Bumaba si Don Ricardo, nakasuot ng mamahaling shades at polo shirt.
“Hoy, Manong!” tawag ni Don Ricardo nang hindi man lang bumabati.
“Tignan mo nga ‘tong sasakyan ko. May naririnig akong creaking sound sa ilalim. Bilisan mo lang ha, may reservation kami sa hotel. Nagmamadali ako.”
Dahil sanay na sa mga masusungit na kustomer, tumango lang si Mang Ben.
“Sige po, Sir. I-angat lang natin sa lifter para makita ko ang ilalim.”
Habang nakataas ang sasakyan, sinuri ni Mang Ben ang chassis, suspension, at brakes. Sa unang tingin, mukhang maayos ang lahat. Bagong-bago pa ang sasakyan.
Pero nang sipatin niya ang brake lines sa likurang bahagi, nanlaki ang kanyang mga mata.
May tumutulong brake fluid. Pero hindi ito galing sa kalawang o wear and tear.
Ang brake hose ay may malinis na hiwa. Hiwa na gawa ng cutter o pliers. Sadya itong pinutol nang bahagya—hindi putol na putol, kundi binawasan lang ang kapal para kapag dumaan sa matarik na daan at pumreno nang malakas, doon ito bibigay at puputok.
Isang patibong.
Isang planadong aksidente.
Bumaba si Mang Ben mula sa ilalim ng sasakyan. Maputla siya at pinagpapawisan ng malapot.
“Oh, anong problema? Kaya ba ng 15 minutes?” inip na tanong ni Don Ricardo.
“Magkano? Kahit magkano babayaran ko, basta bilisan mo.”
Umiling si Mang Ben.
“Sir… hindi ko po ito aayusin.”
Napakunot ang noo ni Don Ricardo.
“Anong hindi aayusin? Tamad ka ba? Babayaran naman kita ah!”
“Hindi po sa ganun, Sir,” paliwanag ni Mang Ben, nanginginig ang boses.
“Hindi ko po ito pwedeng galawin. At hindi rin po kayo pwedeng umalis.”
Sumabog ang galit ni Don Ricardo.
“Aba’t tarantado ka pala eh! Nagmamadali nga ako! Kung ayaw mong gawin, ibaba mo na ‘yan at sa iba na lang ako magpapagawa! Walang kwenta ang talyer mo! Sisiguraduhin kong ipapasara kita bukas na bukas din! Tatawagan ko ang Mayor!”
Dahil sa takot na baka may mangyaring masama kapag ipinaalam niya agad na may sabotahe (baka may nagmamasid sa paligid), gusto sana itong idaan ni Mang Ben sa pakiusap.
Pero mabilis na sumakay si Don Ricardo sa sasakyan.
“Ibaba mo na!” sigaw ni Don Ricardo sa assistant ni Mang Ben.
Dahil sa takot sa sigaw ng mayaman, ibinaba ng assistant ang lifter. Agad na pinaandar ni Don Ricardo ang makina.
“Umalis na tayo dito! Sayang ang oras!” bulyaw ni Ricardo habang umaatras.
Pero bago pa makalabas ng gate ang SUV, tumakbo si Mang Ben sa gitna ng daan.
Có thể là hình ảnh về ô tô, xe van, xe jeep, đường và văn bản
Hinarangan niya ang sasakyan gamit ang kanyang sariling katawan! Nakadipa siya sa harap ng bumubusinand SUV.
BEEP! BEEP! BEEP!
“Umalis ka dyan! Sasagasaan kita!” sigaw ni Don Ricardo, galit na galit.
“Sagasaan niyo na ako!” sigaw pabalik ni Mang Ben.
“Pero hindi ko kayo hahayaang umakyat ng Baguio! Papatayin niyo ang pamilya niyo!”
Dahil sa gulo, bumaba si Melissa, ang asawa ni Ricardo.
“Ricardo, tama na! Manong, ano ba talagang problema?”
Lumapit si Mang Ben kay Don Ricardo na bumaba na rin para sana suntukin siya. Hinawakan ni Mang Ben ang braso ng bilyonaryo at hinila ito papunta sa ilalim ng sasakyan.
“Sir, tignan niyo ‘to! Parang awa niyo na!” makaawa ni Mang Ben.
Napilitang sumilip si Don Ricardo. Itinuro ni Mang Ben ang brake line na may hiwa.
“Sir, hindi po sira ang sasakyan niyo. Sinabotahe ito,” paliwanag ni Mang Ben.
“Tignan niyo ang hiwa. Tuwid na tuwid. Ginamitan ito ng tool. Kung tumuloy kayo sa Kennon Road, sa unang sharp curve na apakan niyo ang preno, bibigay ‘yan. Mahuhulog kayo sa bangin. Patay kayong lahat.”
Natigilan si Don Ricardo. Nanlamig ang buong katawan niya. Alam niya ang itsura ng wear and tear—hindi ganun ‘yun. Malinaw na sinadya ang hiwa. Naalala niya bigla ang mga death threats na natatanggap niya mula sa mga kalaban niya sa negosyo.
“Kung inayos ko po ito agad o hinayaan kayong umalis,” dagdag ni Mang Ben,
“Mawawala ang ebidensya o madidisgrasya kayo. Kaya tinanggihan ko. Kailangan niyo ng pulis, hindi mekaniko.”
Napaluhod si Don Ricardo sa semento. Niyakap niya ang kanyang mag-ina na nasa likod niya. Kung hindi dahil sa katigasan ng ulo ni Mang Ben… kung hindi hinarangan ni Mang Ben ang sasakyan… baka nasa ilalim na sila ng bangin ngayon.
Có thể là hình ảnh về ô tô, xe van, xe jeep, đường và văn bản
Dumating ang mga pulis at SOCO. Kinumpirma nila na tampered nga ang preno at attempted murder ang kaso.
Hiyang-hiya si Don Ricardo kay Mang Ben. Lumapit siya sa mekaniko na puno ng grasa ang uniporme.
“Manong…” garalgal na sabi ni Don Ricardo.
“Sorry… Sorry sa mga sinabi ko. Gusto kitang ipasara, pero iniligtas mo ang buhay namin. Hinarang mo pa ang sarili mo.”
Kinuha ni Don Ricardo ang kanyang checkbook.
“Magkano? Sabihin mo, kahit magkano ibibigay ko.”
Umiling si Mang Ben at ngumiti.
“Sir, ang buhay po, hindi nababayaran ng tseke. Masaya na po akong ligtas ang bata.”
Pero hindi pumayag si Don Ricardo.
Bilang pasasalamat, ipina-renovate niya ang talyer ni Mang Ben. Ginawa itong moderno, kumpleto sa gamit, at pinalagyan ng malaking signage:
“BEN’S AUTO REPAIR: HOME OF THE HERO MECHANIC.”
Binigyan din niya ng scholarship ang mga anak ni Mang Ben hanggang kolehiyo.
Naging magkaibigan ang bilyonaryo at ang mekaniko.
Napatunayan nila na ang tunay na yaman ay hindi ang kintab ng sasakyan, kundi ang pagkakaroon ng malasakit sa kapwa na handang isakripisyo ang sarili para sa kaligtasan ng iba.