SINAMPAL NG BATA ANG KAKLASE NIYANG “PATAY-GUTOM” DAW DAHIL INAGAW NITO ANG LUNCHBOX NIYA AT BIGLANG ITINAPON SA BASURAHAN ANG PAGKAIN. PERO NAMUTLA ANG LAHAT NANG MANGISAY AT MAMATAY ANG ISANG PUSANG KUMAIN NG TINAPON NA BAON

Recess time. Masayang-masaya ang grade 4 student na si Kevin.
Inilabas niya ang kanyang Lunchbox. Ang baon niya: Special Spaghetti at Fried Chicken na niluto ng kanyang Stepmother na si Tita Rose.
“Ang sarap nito! Sabi ni Tita Rose, special recipe daw ‘to,” pagmamalaki ni Kevin sa mga kaklase.
Akmang isusubo na sana ni Kevin ang isang tinidor ng spaghetti nang biglang…
SWIP!
May humablot ng lunchbox niya!
Si Buboy, ang kaklase niyang laging gusgusin at walang baon.
Tumakbo si Buboy sa basurahan at itinapon ang lahat ng pagkain ni Kevin!
“Huwag mong kainin!” sigaw ni Buboy.
Nagulat si Kevin. Nag-init ang ulo niya. Gutom na gutom na siya tapos tinapon lang ng kaklase niya.
Lumapit si Kevin kay Buboy at…
PAK!
Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Buboy.
“WALANG HIYA KA!” sigaw ni Kevin. “Bakit mo tinapon ang baon ko?! Inggit ka lang kasi wala kang pagkain! Patay-gutom ka! Kung gusto mo, sana hiningi mo na lang, hindi yung itatapon mo sa basura!”
Pinagtinginan sila ng buong canteen. Dumating ang Teacher na si Ms. Santos.
“Anong nangyayari dito?!” tanong ni Ms. Santos.
“Ma’am! Si Buboy po! Inagaw ang lunchbox ko at tinapon! Inggitera po kasi! Epal!” sumbong ni Kevin habang umiiyak sa galit.
Hawak ni Buboy ang pisngi niyang namumula. Nanginginig siya.
“K-Kevin… huwag kang magalit… niligtas lang kita…” mahinang sabi ni Buboy.
“Niligtas?! Gutomin mo ako, yun ang gusto mo!” bulyaw ni Kevin. “Ipapatawag ko ang Daddy ko! Ipapakulong kita!”
Habang nagkakagulo sila, may isang ligaw na pusa na lumapit sa basurahan. Naamoy nito ang Fried Chicken na tinapon ni Buboy.
Kinain ng pusa ang manok.
Ilang sandali lang…
MEOOOOWWWW!!!
Umungol nang malakas ang pusa. Bumagsak ito sa sahig. Nangisay. Bumula ang bibig. At sa loob ng wala pang isang minuto… namatay ang pusa. Matigas na agad ang katawan nito.
Nanlaki ang mata ng lahat. Natahimik ang canteen.
Namutla si Kevin. Tumingin siya sa pusa, tapos sa lunchbox niya, tapos kay Buboy.
“K-Kevin…” sabi ni Buboy, naluha na. “Kaninang umaga… dumaan ako sa likod ng bahay niyo para mag-deliver ng dyaryo. Nakita ko ang Stepmother mo sa kusina.”
Napalunok si Kevin.
“Nakita ko siyang nagdikdik ng Lason sa Daga. Hinalo niya ‘yun sa Spaghetti Sauce at Chicken Breading mo. Narinig ko pa siyang bumulong… ‘Pag namatay ang batang ‘to, sa akin na mapupunta lahat ng mana.’”
Gumuho ang mundo ni Kevin.
Ang “special recipe” pala ng Tita Rose niya… ay resipe para sa kamatayan niya.
“Tumakbo ako papasok sa school,” dagdag ni Buboy. “Hinintay ko kung kailan ka kakain. Natakot ako na baka mahuli ako ng agaw, makakain ka na… kaya hinablot ko na agad.”
Napaupo si Kevin sa sahig. Nanginginig ang buong katawan niya.
Kung nakakain siya kahit isang subo lang… siya sana ang nangingisay ngayon sa sahig, hindi yung pusa.
Ang kaklaseng sinampal niya at tinawag na “patay-gutom”… ay siya palang tagapagligtas niya.
Lumapit si Kevin kay Buboy at niyakap ito nang mahigpit.
“Buboy… sorry…” hagulgol ni Kevin. “Sorry kung sinampal kita… Sorry kung hinusgahan kita… Salamat… niligtas mo ang buhay ko…”
Dahil sa sumbong ni Buboy at sa ebidensya ng pusa, agad na rumesponde ang mga Pulis. Nahuli ang Stepmother ni Kevin sa bahay bago pa ito makatakas.
Simula noon, hindi na “patay-gutom” ang turing ni Kevin kay Buboy. Siya na ang Best Friend nito, at araw-araw na silang sabay kumakain ng masarap na baon na ligtas at puno ng pasasalamat.
News
“KUYA, NASAAN ANG MANSYON NA IPINATAYO KO? BAKIT NASA KULUNGAN KA NG BABOY NATUTULOG?!” — GALIT NA SIGAW NG OFW NA UMUWI, PERO NAPALUHOD SIYA AT HUMAGULGOL NANG IABOT NG KUYA ANG ISANG SUSI AT SABIHING: “PARA HINDI KA NA MULING UMALIS.”
Si Adrian ay isang Civil Engineer sa Dubai. Sa loob ng 10 taon, halos 80% ng sweldo niya ay ipinapadala niya sa kanyang Kuya Ramon sa probinsya. Ang bilin niya: “Kuya, ipatayo mo tayo ng malaking mansyon. Gusto ko pag-uwi…
Pinalitan ko si Mama bilang janitress, at doon ko nakaharap ang boss sa ika-16 na palapag — ang lalaking pinag-uusapang ‘baliw’ at ‘may diperensya’. Balak ko sana siyang iwasan para makaiwas sa gulo, pero ang sinabi niyang ‘Anim na taon na, hindi ba?’ ang dahilan kung bakit ako natigilan…
Isa akong dalagang Pilipina na nabubuhay bilang freelance graphic designer—trabahong malaya nga sa oras, pero hindi sigurado ang kita. May mga buwan na sapat ang bayad ng kliyente, pero mas madalas na kinakapos ako, nagbibilang ng barya at nag-iisip kung…
Pinab3mb∆ng ako ng asawa ko sa kaibigan niya…
Hello sa inyong lahat. Itago niyo na lang ako sa pangalang Chloe, 30 years old at isang marketing manager dito sa Makati. Siguro kung makikita niyo ako sa labas, sasabihin niyo na nasa akin na ang lahat dahil maayos ang…
NAGPANGGAP SIYANG NATUTULOG PARA IWASAN ANG JANITOR SA GABI… PERO ANG ISANG TAWAG NA NARINIG NIYA ANG NAGBUNYAG NG 20 MILYONG DOLYAR NA SABWATAN AT ANG PINAKAMATINDING PAGTATRAIDOR AY ANG TAONG PINAGKATIWALAAN NIYA NANG BUONG BUHAY…
Dahan-dahang bumukas ang pintuan ng opisina. Ang unang aninong lumitaw sa ilalim ng ilaw ng pasilyo ay pamilyar—matangkad, maayos ang postura, suot ang mamahaling amerikana na tila hindi naaapektuhan ng lamig ng gabi. Si Chairman Lorenzo Madrigal. Sa likod niya, ilang…
KAKALIPAT LANG NG ASAWA KO SA CANADA NG TATLONG ARAW NANG LIHIM NIYANG GALAWIN ANG PINAGSAMANG IPON NAMIN INILIPAT KO ANG LAHAT NG 68.5 MILYONG PISO — NAG-IWAN NG 37 PISO SA ACCOUNT PERO ANG TAWAG NA IYON SA GABI ANG NAGPAUNAWA SA AKIN… HINDI PA AKO ANG NANANALO.
May hindi ka pa alam, Liana. Ang huling salitang iyon ni Adrian ang tumimo sa dibdib ko na parang malamig na karayom. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagmakaawa. Mas nakakatakot ang kalmadong galit niya. Tahimik ang hallway. Naroon pa rin…
IPINANGANAK KO ANG ISANG ANAK NA BABAE, AT SA LOOB NG 10 TAON AY TINALIKURAN KAMI NG PAMILYA NG ASAWA KO… NGAYONG SILA’Y TUMANDA AT NANGHINA, PINAPILI AKO NG ASAWA KO: PAUWIIN ANG SARILI KONG INA O TANGGAPIN SILA SA AMING BAHAY KINABUKASAN, BINUKSAN ANG PINTO… PERO WALA NA KAMI.
Patuloy ang pag-ugong ng makina ng truck habang palayo kami nang palayo sa dating bahay na minsang tinawag kong tahanan. Hindi ko alam kung saan eksaktong hahantong ang desisyong iyon, ngunit sa unang pagkakataon sa loob ng sampung taon, ang…
End of content
No more pages to load