Si Teresa ay 61-anyos na. Biyuda, may mga anak na may kanya-kanya nang buhay. Sa kanyang pagtanda, muli silang pinagtagpo ng tadhana ni Arthur, ang kanyang first love noong kolehiyo.
Masakit ang naging hiwalayan nila noon. Noong sila ay 21-anyos pa lamang, bigla na lang naglaho si Arthur. Walang paalam. Walang sulat. Iniwan si Teresa sa ere.
Ang akala ni Teresa ay ipinagpalit siya nito o naduwag sa responsibilidad. Dahil sa galit, nagpakasal si Teresa sa ibang lalaki.
Makalipas ang 40 taon, nagkita sila ulit. Binata pa rin si Arthur. Walang asawa, walang anak. Nanligaw ito ulit.
“Teresa, hayaan mong bumawi ako. Hayaan mong mahalin kita sa huling yugto ng buhay natin,” sabi ni Arthur.
Dahil mahal pa rin niya ito, pumayag si Teresa. Ikinasal sila sa isang simpleng seremonya.
Gabi ng Kasal.
Nasa kwarto na sila. Tahimik at puno ng hiya ang paligid, parang mga teenager ulit.
Dahan-dahang hinubad ni Teresa ang kanyang Filipiniana wedding dress. Humarap siya sa salamin habang tinatanggal ang mga borloloy.
Sa likod niya, naghubad din ng Barong Tagalog si Arthur.
Paglingon ni Teresa para tignan ang asawa, napasinghap siya.
“Diyos ko… Arthur…”
Nanlaki ang mata ni Teresa. Napatakip siya ng bibig…
…Napatakip siya ng bibig at dahan-dahang napaluhod sa sahig.
Sa dibdib ni Arthur, mula balikat hanggang tadyang, ay may mahabang peklat—magaspang, halatang galing sa matinding sugat. Hindi iyon simpleng pilat ng aksidente. Parang marka ng isang laban na muntik nang ikamatay.
“A-ano ito…?” nanginginig na tanong ni Teresa, napapaiyak na.
Lumapit si Arthur at agad siyang inalalayan, saka umupo sa gilid ng kama. Matagal siyang natahimik, bago marahang nagsalita.
“Ito ang dahilan kung bakit ako nawala noon.”
Noong sila ay 21, nadiskubre ni Arthur na may malubha siyang sakit sa puso. Kailangan niya ng agarang operasyon—mahal, delikado, at walang kasiguruhan kung mabubuhay siya. Ayaw niyang itali si Teresa sa isang lalaking maaaring mamatay anumang oras, kaya pinili niyang maglaho. Walang paliwanag. Walang pamamaalam. Mas pinili niyang masaktan siya kaysa maging pabigat.
“Araw-araw kitang iniisip,” bulong ni Arthur. “Nabuhay ako… pero iniwan ko ang kalahati ng puso ko sa’yo.”
Humikbi si Teresa, pinagsisihan ang mga taon ng galit at maling akala. Hinawakan niya ang peklat—hindi na may takot, kundi may pag-unawa.
“Kung sinabi mo lang sana…” mahina niyang sabi.
Ngumiti si Arthur, may luha sa mata. “Ngayon ko lang nagawang maging matapang.”
Yumakap si Teresa sa kanya—mahigpit, buong-buo, parang binabawi ang apatnapung taong pagkakahiwalay. Sa gabing iyon, hindi pagsisisi ang nanatili sa kanyang puso, kundi kapayapaan.
Sa wakas, natagpuan niya ang sagot sa tanong na matagal niyang dala.
Hindi siya iniwan.
Iningatan siya—kahit mula sa malayo.
News
Pinainit ng tiyahin ko ang mukha ko ng kumukulong tubig. Ngayon ako na ang nagpapakain sa kanya.
EPISODE 1: Walong taong gulang pa lamang si ejoice nang magbago ang buhay niya magpakailanman. Namatay ang kanyang ina nang ipanganak ang kanyang nakababatang kapatid na lalaki, at ang kanyang ama — isang construction worker na labis na nagtatrabaho…
NA-CANCEL ANG FLIGHT KO KAYA UMUWI AKO AGAD — PAGBUKAS KO NG PINTO, MAY BABAENG SUOT ANG ROBE KO AT TINANONG AKO: “IKAW BA ANG REAL ESTATE AGENT?” — TUMANGO AKO AT NAGPANGGAP, DAHIL ORAS NA PARA SA “OPEN HOUSE” NG KATOTOHANAN NA-CANCEL ANG FLIGHT KO KAYA UMUWI AKO AGAD
Ako si Claire. Isang International Flight Attendant. Sanay ang asawa kong si Dave na wala ako sa bahay ng ilang araw. Ang alam niya, nasa Dubai ako ngayon at sa makalawa pa ang balik. Pero dahil sa bagyo, na-cancel ang…
Nakatayo siya sa harap ng mismong tarangkahan ng sarili niyang tahanan, anyong isang taong ayaw pagmasdan ng kahit sino—at sa sandaling iyon, unti-unting nahubad ang tunay na pagkatao ng mga nasa loob
Si Donya Victoria ay ang reyna ng isang malaking Real Estate Empire. Dahil sa kanyang negosyo, nanirahan siya sa Europa nang halos sampung taon. Habang wala siya, ang kanyang kaisa-isang anak na si Marco ay nagpakasal sa isang sikat na social media influencer na si Sabrina. Laging naririnig…
SA ARAW NG KASAL KO, PINALAYAS AKO SA SIMBAHAN DAHIL “MAHIRAP” AKO AT PINALITAN DAHIL WALA RAW AKONG PINAGMULAN. PERO NANG MAY LALAKING BIGLANG PUMASOK AT TAWAGIN ANG PANGALAN KO, ISANG LIHIM ANG NAGPAHIMIK SA BUONG SIMBAHAN.
Parang nagyelo ang buong simbahan. Walang nagsalita. Walang nangahas gumalaw. Ang tunog ng sapatos ng lalaking iyon ay umalingawngaw sa marmol na sahig—pantay, mabagal, at matatag—na para bang wala siyang pakialam sa pagkabigla at takot na bumabalot sa paligid. Huminto…
Nakiusap ang kasambahay sa kanyang bilyonaryang among babae na magkunwaring isang katulong — at ang katotohanang nasaksihan niya ay nagwasak sa kanyang puso.
Hindi na muling humakbang si Amelia. Hindi dahil sa takot, kundi dahil tila naunawaan na ng kanyang katawan bago pa man ang kanyang isip: isang hakbang pa, at ang lahat ay mababasag na hindi na muling maaayos. Nanatili siyang nakatayo…
Ang pinakamayamang lalaki sa nayon ay ikinasal sa isang katulong na may tatlong anak… Ngunit sa gabi ng kasalan, nang hubarin niya ang kanyang damit, ang kanyang nakita—niyanig niya ang kaluluwa ng mayaman…
“Ang pinakamayamang lalaki sa nayon ay ikinasal sa isang katulong na may tatlong anak… Ngunit sa gabi ng kasalan, nang hubarin niya ang kanyang damit, ang kanyang nakita—ay yumanig sa diwa ng mayaman…” Sa isang mayamang lokalidad malapit sa Delhi,…
End of content
No more pages to load
