Si Travis ay ang 27-anyos na CEO ng Empire Group, ang kumpanyang nagmamay-ari ng mga pinakamalalaking mall sa bansa. Dahil pagod na sa mga babaeng pera lang ang habol, nagpanggap siyang si “Tonio”—isang construction worker.

Nakilala niya si Jenny, isang promodiser sa department store. Mabait si Jenny. Kahit maliit ang sweldo, lagi niyang nililibre si “Tonio” ng siopao at mami.
“Tonio, kumain ka nang marami. Alam kong pagod ka sa pagbubuhat ng semento,” malambing na sabi ni Jenny.
“Jen, hindi ka ba nahihiya sa akin?” tanong ni Tonio habang pinupunasan ang dumi (charcoal) sa mukha niya. “Madungis ako. Mahirap lang.”
“Ano ka ba,” ngiti ni Jenny. “Marangal ang trabaho mo. Aanhin ko ang mayaman kung manloloko naman? Basta masipag ka, proud ako sa’yo.”
Doon nalaman ni Travis na si Jenny na ang “The One.”
Có thể là hình ảnh về một hoặc nhiều người
Dumating ang araw ng Store Anniversary. May utos ang management: Bawal ang outsider. Bawal ang poor-looking.
Sinundo ni Tonio si Jenny sa mall. Naka-suot siya ng kupas na t-shirt at tsinelas na may putik.
Nakita sila ni Ms. Vera, ang matapobreng Store Manager.
“Jenny!” tili ni Ms. Vera. “Ano na naman ang ginagawa ng pulubing ‘yan dito?! Di ba sinabi ko sa’yo na bawal ang squatter sa store ko?!”
“Ma’am, boyfriend ko po siya. Sinundo lang po ako,” paliwanag ni Jenny.
“Boyfriend?!” pandidiri ni Ms. Vera. “Kaya hindi ka umaasenso eh! Didikit ka sa lalaking amoy-lupa! You are dragging the image of my store down!”
Pinalibutan sila ng ibang empleyado at customers. Hiyang-hiya si Jenny…
…hiyang-hiya si Jenny, nangingilid ang luha pero matatag pa ring humawak sa kamay ni Tonio.
“Ma’am,” mahinahon niyang sabi kahit nanginginig ang boses, “wala po siyang ginagawang masama. Tao po siya. Nagmahal lang.”
Napahalakhak si Ms. Vera.
“Love? Sa itsura niyang ’yan? Security!” sigaw niya. “Palabasin ang basurang ’yan!”
Lumapit ang dalawang guwardiya. Yumuko si Tonio at marahang binitiwan ang kamay ni Jenny.
“Okay lang, Jen,” bulong niya. “Ayokong mapahamak ka.”
“Hindi,” mariing sagot ni Jenny. “Kung lalabas ka, sasama ako.”
Nagbulungan ang mga tao. May umiling, may tumawa, may nag-video pa.
At sa sandaling iyon, bumukas ang pangunahing pinto ng mall.
Pumasok ang isang grupo ng mga executive—nakasuot ng mamahaling suit—kasama ang isang lalaking nasa edad singkwenta na kilalang-kilala sa industriya.
Biglang nanahimik ang buong department store.
Namutla si Ms. Vera.
“S-Sir Chairman?” utal niya. “A-ano po ang sadya ninyo?”
Hindi siya sinagot ng lalaki.
Sa halip, diretso itong lumapit kay Tonio.
At sa harap ng lahat—empleyado, customer, security—
yumuko ito nang malalim.
“Good afternoon, Mr. Travis Empire,” magalang nitong wika.
“Pasensya na po sa abalang idinulot ng mga tauhan namin.”
Parang tinamaan ng kidlat ang buong mall.
“Si—siya?” nanginginig na tanong ng isang staff.
“Ang CEO… ng Empire Group?”
Nanlaki ang mata ni Jenny.
“Travis…?” mahina niyang sabi.
Dahan-dahang tumayo si Tonio. Inalis ang sumbrero. Pinunasan ang uling sa mukha. Ang postura niya’y nag-iba—tahimik pero makapangyarihan.
“Oo,” mahinahon niyang sabi. “Ako si Travis.”
Bumagsak ang folder sa kamay ni Ms. Vera.
“Sir… hindi ko po alam—”
“Alam mo,” putol ni Travis, malamig ang tinig. “Alam mong tao siya. Pinili mo lang maliitin.”
Tumingin siya kay Jenny—malambot na ulit ang mga mata.
“Sa lahat ng lugar na pag-aari ko,” sabi niya nang malakas para marinig ng lahat,
“ang taong ito lang ang hindi ako tinrato base sa itsura o pera.”
Huminga siya nang malalim.
“Ms. Vera,” dagdag niya, “simula ngayon, hindi ka na manager. Epektibo agad.”
Naupo sa sahig si Ms. Vera, umiiyak.
Humawak si Travis sa kamay ni Jenny.
“Pasensya ka na kung hindi ko sinabi agad,” mahina niyang wika.
“Gusto ko lang malaman kung sino ang mamahalin ako kahit wala akong dala.”
Tumulo ang luha ni Jenny.
“Tonio man o Travis… ikaw pa rin ’yon,” sabi niya. “At pipiliin pa rin kita.”
Nagpalakpakan ang mga tao.
Mula noon, si Jenny ay naging Brand Ambassador ng Empire Group, hindi dahil sa ganda—kundi dahil sa puso.
At si Travis?
Hindi na kailanman nagpanggap muli.
Dahil natagpuan na niya ang isang babaeng
hindi yumuko sa pera,
hindi natakot sa kahirapan,
at tumindig sa tabi niya kahit buong mundo ang humusga.
Minsan talaga,
ang pinakamahalagang promo sa buhay
ay ang taong handang ipagtanggol ka
kahit akala ng lahat wala kang halaga.
News
“KUYA, NASAAN ANG MANSYON NA IPINATAYO KO? BAKIT NASA KULUNGAN KA NG BABOY NATUTULOG?!” — GALIT NA SIGAW NG OFW NA UMUWI, PERO NAPALUHOD SIYA AT HUMAGULGOL NANG IABOT NG KUYA ANG ISANG SUSI AT SABIHING: “PARA HINDI KA NA MULING UMALIS.”
Si Adrian ay isang Civil Engineer sa Dubai. Sa loob ng 10 taon, halos 80% ng sweldo niya ay ipinapadala niya sa kanyang Kuya Ramon sa probinsya. Ang bilin niya: “Kuya, ipatayo mo tayo ng malaking mansyon. Gusto ko pag-uwi…
Pinalitan ko si Mama bilang janitress, at doon ko nakaharap ang boss sa ika-16 na palapag — ang lalaking pinag-uusapang ‘baliw’ at ‘may diperensya’. Balak ko sana siyang iwasan para makaiwas sa gulo, pero ang sinabi niyang ‘Anim na taon na, hindi ba?’ ang dahilan kung bakit ako natigilan…
Isa akong dalagang Pilipina na nabubuhay bilang freelance graphic designer—trabahong malaya nga sa oras, pero hindi sigurado ang kita. May mga buwan na sapat ang bayad ng kliyente, pero mas madalas na kinakapos ako, nagbibilang ng barya at nag-iisip kung…
Pinab3mb∆ng ako ng asawa ko sa kaibigan niya…
Hello sa inyong lahat. Itago niyo na lang ako sa pangalang Chloe, 30 years old at isang marketing manager dito sa Makati. Siguro kung makikita niyo ako sa labas, sasabihin niyo na nasa akin na ang lahat dahil maayos ang…
NAGPANGGAP SIYANG NATUTULOG PARA IWASAN ANG JANITOR SA GABI… PERO ANG ISANG TAWAG NA NARINIG NIYA ANG NAGBUNYAG NG 20 MILYONG DOLYAR NA SABWATAN AT ANG PINAKAMATINDING PAGTATRAIDOR AY ANG TAONG PINAGKATIWALAAN NIYA NANG BUONG BUHAY…
Dahan-dahang bumukas ang pintuan ng opisina. Ang unang aninong lumitaw sa ilalim ng ilaw ng pasilyo ay pamilyar—matangkad, maayos ang postura, suot ang mamahaling amerikana na tila hindi naaapektuhan ng lamig ng gabi. Si Chairman Lorenzo Madrigal. Sa likod niya, ilang…
KAKALIPAT LANG NG ASAWA KO SA CANADA NG TATLONG ARAW NANG LIHIM NIYANG GALAWIN ANG PINAGSAMANG IPON NAMIN INILIPAT KO ANG LAHAT NG 68.5 MILYONG PISO — NAG-IWAN NG 37 PISO SA ACCOUNT PERO ANG TAWAG NA IYON SA GABI ANG NAGPAUNAWA SA AKIN… HINDI PA AKO ANG NANANALO.
May hindi ka pa alam, Liana. Ang huling salitang iyon ni Adrian ang tumimo sa dibdib ko na parang malamig na karayom. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagmakaawa. Mas nakakatakot ang kalmadong galit niya. Tahimik ang hallway. Naroon pa rin…
IPINANGANAK KO ANG ISANG ANAK NA BABAE, AT SA LOOB NG 10 TAON AY TINALIKURAN KAMI NG PAMILYA NG ASAWA KO… NGAYONG SILA’Y TUMANDA AT NANGHINA, PINAPILI AKO NG ASAWA KO: PAUWIIN ANG SARILI KONG INA O TANGGAPIN SILA SA AMING BAHAY KINABUKASAN, BINUKSAN ANG PINTO… PERO WALA NA KAMI.
Patuloy ang pag-ugong ng makina ng truck habang palayo kami nang palayo sa dating bahay na minsang tinawag kong tahanan. Hindi ko alam kung saan eksaktong hahantong ang desisyong iyon, ngunit sa unang pagkakataon sa loob ng sampung taon, ang…
End of content
No more pages to load