Ako si Claire. Isang International Flight Attendant. Sanay ang asawa kong si Dave na wala ako sa bahay ng ilang araw. Ang alam niya, nasa Dubai ako ngayon at sa makalawa pa ang balik.
Pero dahil sa bagyo, na-cancel ang flight ko. Umuwi ako nang hindi nag-aabiso dahil gusto ko siyang i-surprise. Dala ko pa ang paborito niyang relo bilang regalo.
Pagdating ko sa tapat ng bahay namin sa Ayala Alabang, napansin kong bukas ang ilaw sa sala.
Pagpasok ko sa pinto, nagulat ako.
May isang babaeng nakatayo sa hagdanan. Maganda, maputi, at sexy.
New memecoin is here! Buy now!
Ang mas nakakagulat? Suot niya ang paborito kong silk robe. Ang robe na regalo sa akin ng nanay ko.
Nagkatinginan kami. Inasahan kong sisigaw siya. Inasahan kong magugulat siya.

Pero ngumiti siya.
“Oh, hi!” bati ng babae. “Ang aga mo naman. Ikaw ba yung Real Estate Agent na hinihintay namin? Si Ms. Reyes?”
Natigilan ako. Real Estate Agent?
Bakit may hinihintay na ahente sa bahay ko? At bakit ang babaeng ito—na halatang kumportable sa bahay ko—ay nagtatanong?
Mabilis na gumana ang utak ko. Kung magwawala ako ngayon, baka makatakas sila sa kwento. Kailangan kong malaman ang buong plano.
Kaya ngumiti ako pabalik. Itinago ko ang maleta ko sa gilid ng pinto.
“Yes,” pagsisinungaling ko. “Ako nga. Ms. Reyes at your service. Sorry kung napaaga ako.”
“Great!” sabi ng babae habang hinihimas ang silk robe ko. “Ako nga pala si Lexi. Ang ganda ng bahay na ‘to ‘no? Sabi ng boyfriend ko, ibebenta na daw niya ito nang mura kasi rush sale. Gusto na daw niyang pakawalan ang mga bad memories niya dito kasama ang baliw niyang ex-wife.”
Kumulo ang dugo ko.
Baliw na ex-wife? Kasal kami! At bad memories?!
“Talaga?” sagot ko, pinipigilan anginig ng boses ko. “Rush sale pala. Nasaan ang… boyfriend mo?”
“Nasa shower pa si Dave. Lalabas din ‘yun maya-maya. While waiting, pwede mo bang i-tour ako sa kitchen? Gusto kong makita kung malaki ang space.”
“Sure, Ma’am Lexi,” sagot ko.
Sinamahan ko siya sa kusina—ang kusinang ako ang nag-design at nagbayad.
“Alam mo,” sabi ko habang tinuturo ang countertop. “Ang owner nito, yung tinatawag niyong ‘baliw na ex-wife’, siya ang bumili ng marble na ‘yan mula sa Italy. Mahal ‘yan. Sayang naman kung ibebenta lang ng boyfriend mo nang mura.”
“Sus,” irap ni Lexi. “Wala namang taste yung babaeng ‘yun sabi ni Dave. Gusto ni Dave, modern. Kaya pag binili namin ‘to, ipapagiba ko ‘tong kusina.”
Masakit. Pero kailangan kong magtimpi.
Nagpatuloy kami sa Master Bedroom.
Nakita ko ang mga gamit ko na nakasilid sa mga balikbayan box sa gilid. Tinatapon na pala ni Dave ang mga gamit ko habang wala ako!
“So,” sabi ni Lexi, umupo sa kama namin. “Magkano ba talaga ang last price? Sabi ni Dave, pwede daw 15 Million. Cash ko bibilhin.”
15 Million? Ang halaga ng bahay na ito ay 40 Million! Ibebentang palugi ni Dave para lang makuha niya ang pera at matanan ang babaeng ito?!
Sa wakas, bumukas ang pinto ng banyo.
Lumabas si Dave. Nakatapis lang ng tuwalya. Basa pa ang buhok.
“Babe,” tawag ni Dave kay Lexi. “Nandiyan na ba yung Agent? Sabihin mo sa kanya, 15 Million, take it or leave it. Kailangan na nating umalis bago bumalik yung—”
Natigilan si Dave.
Nakita niya ako. Nakatayo sa paanan ng kama, katabi si Lexi.
Namutla siya. Nalaglag ang panga niya. Para siyang nakakita ng multo.
“C-Claire?!” utal ni Dave.
Napakunot ang noo ni Lexi. Tumingin siya sa akin, tapos kay Dave.
“Claire?” tanong ni Lexi. “Sino si Claire? Diba si Ms. Reyes ‘to? Yung Agent?”
Dahan-dahan akong lumapit kay Dave.
“Hi, Honey,” bati ko nang nakangiti. “Na-cancel ang flight ko. Surprise.”
Humarap ako kay Lexi.
“Ms. Lexi,” sabi ko. “To answer your question… Hindi ako si Ms. Reyes. Ako si Claire. Ang asawa niya. At ang tinatawag niyong ‘baliw na ex-wife’.”
Napatayo si Lexi sa gulat. “W-What?! Sabi ni Dave hiwalay na kayo! At sa kanya ang bahay na ‘to!”
“Well,” tumingin ako kay Dave na nanginginig na sa takot. “Dave is a liar.”
Binuksan ko ang bag ko at inilabas ang Titulo ng Lupa na laging nasa safe ko, pero kinuha ko bago ako umalis dahil balak ko sanang ipa-appraise para sa insurance.
“At para sa kaalaman mo, Lexi,” paliwanag ko. “Hindi pwedeng ibenta ni Dave ang bahay na ‘to.”
“Bakit?” tanong ni Lexi.
“Dahil ako ang bumili nito bago pa kami ikasal. This is MY house. Paraphernal property ko ito. Nakikitira lang siya.”
Tinignan ko si Dave.
“Dave, since naghahanap ka ng Agent para ibenta ang bahay…”
Kinuha ko ang maleta ko at binuksan ang pinto ng kwarto.
“You are EVICTED. Get out.”
“C-Claire! Let me explain!” makaawa ni Dave, hawak ang tuwalya niya. “Wala ‘to! Nabudol lang ako!”
“At ikaw, Lexi,” baling ko sa babae. “Hubarin mo ang robe ko. Ngayon din.”
Namumula sa hiya at takot, nagmamadaling hinubad ni Lexi ang robe at kinuha ang damit niya. Tumakbo siya palabas ng bahay, iniwan si Dave na nakatunganga.
“Claire… asawa mo ako…” iyak ni Dave.
“Dati,” sagot ko. “Ngayon? Isa ka na lang trespasser.”
Tinawagan ko ang subdivision security.
Sa loob ng sampung minuto, kinaladkad si Dave palabas ng gate—walang bahay, walang pera, at walang kabit.
At ako? Sinunog ko ang robe sa garden habang umiinom ng wine. Ang Open House ay sarado na, at ang House Cleaning ay tapos na.
News
“KUYA, NASAAN ANG MANSYON NA IPINATAYO KO? BAKIT NASA KULUNGAN KA NG BABOY NATUTULOG?!” — GALIT NA SIGAW NG OFW NA UMUWI, PERO NAPALUHOD SIYA AT HUMAGULGOL NANG IABOT NG KUYA ANG ISANG SUSI AT SABIHING: “PARA HINDI KA NA MULING UMALIS.”
Si Adrian ay isang Civil Engineer sa Dubai. Sa loob ng 10 taon, halos 80% ng sweldo niya ay ipinapadala niya sa kanyang Kuya Ramon sa probinsya. Ang bilin niya: “Kuya, ipatayo mo tayo ng malaking mansyon. Gusto ko pag-uwi…
Pinalitan ko si Mama bilang janitress, at doon ko nakaharap ang boss sa ika-16 na palapag — ang lalaking pinag-uusapang ‘baliw’ at ‘may diperensya’. Balak ko sana siyang iwasan para makaiwas sa gulo, pero ang sinabi niyang ‘Anim na taon na, hindi ba?’ ang dahilan kung bakit ako natigilan…
Isa akong dalagang Pilipina na nabubuhay bilang freelance graphic designer—trabahong malaya nga sa oras, pero hindi sigurado ang kita. May mga buwan na sapat ang bayad ng kliyente, pero mas madalas na kinakapos ako, nagbibilang ng barya at nag-iisip kung…
Pinab3mb∆ng ako ng asawa ko sa kaibigan niya…
Hello sa inyong lahat. Itago niyo na lang ako sa pangalang Chloe, 30 years old at isang marketing manager dito sa Makati. Siguro kung makikita niyo ako sa labas, sasabihin niyo na nasa akin na ang lahat dahil maayos ang…
NAGPANGGAP SIYANG NATUTULOG PARA IWASAN ANG JANITOR SA GABI… PERO ANG ISANG TAWAG NA NARINIG NIYA ANG NAGBUNYAG NG 20 MILYONG DOLYAR NA SABWATAN AT ANG PINAKAMATINDING PAGTATRAIDOR AY ANG TAONG PINAGKATIWALAAN NIYA NANG BUONG BUHAY…
Dahan-dahang bumukas ang pintuan ng opisina. Ang unang aninong lumitaw sa ilalim ng ilaw ng pasilyo ay pamilyar—matangkad, maayos ang postura, suot ang mamahaling amerikana na tila hindi naaapektuhan ng lamig ng gabi. Si Chairman Lorenzo Madrigal. Sa likod niya, ilang…
KAKALIPAT LANG NG ASAWA KO SA CANADA NG TATLONG ARAW NANG LIHIM NIYANG GALAWIN ANG PINAGSAMANG IPON NAMIN INILIPAT KO ANG LAHAT NG 68.5 MILYONG PISO — NAG-IWAN NG 37 PISO SA ACCOUNT PERO ANG TAWAG NA IYON SA GABI ANG NAGPAUNAWA SA AKIN… HINDI PA AKO ANG NANANALO.
May hindi ka pa alam, Liana. Ang huling salitang iyon ni Adrian ang tumimo sa dibdib ko na parang malamig na karayom. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagmakaawa. Mas nakakatakot ang kalmadong galit niya. Tahimik ang hallway. Naroon pa rin…
IPINANGANAK KO ANG ISANG ANAK NA BABAE, AT SA LOOB NG 10 TAON AY TINALIKURAN KAMI NG PAMILYA NG ASAWA KO… NGAYONG SILA’Y TUMANDA AT NANGHINA, PINAPILI AKO NG ASAWA KO: PAUWIIN ANG SARILI KONG INA O TANGGAPIN SILA SA AMING BAHAY KINABUKASAN, BINUKSAN ANG PINTO… PERO WALA NA KAMI.
Patuloy ang pag-ugong ng makina ng truck habang palayo kami nang palayo sa dating bahay na minsang tinawag kong tahanan. Hindi ko alam kung saan eksaktong hahantong ang desisyong iyon, ngunit sa unang pagkakataon sa loob ng sampung taon, ang…
End of content
No more pages to load