Nakakagulat, nakakagalit, at sadyang nakadudurog ng puso ang kwentong ito na tila hinugot sa isang teleserye, pero sa kasamaang palad, ito ay nangyari sa totoong buhay. Sino ba naman ang mag-aakala na ang isang masipag na OFW na nagpakahirap sa ibang bansa para sa kinabukasan ng kanyang pamilya ay uuwi lamang para harapin ang pinakamatinding bangungot ng kanyang buhay? Ang masaklap pa, ang taong kanyang pinagkatiwalaan at minahal nang lubos ay siya pang dudurog sa kanya nang pino-pino, hindi lang sa pamamagitan ng pagtataksil, kundi sa isang panlilinlang na tumatagos hanggang sa kaibuturan ng kanyang pagkalalaki. Handa ka na bang malaman ang buong detalye ng kwentong ito na siguradong magpapainit ng iyong ulo at magpapakirot ng iyong puso?

Ang bida sa ating kwento ay si Bert Allan Macas, o mas kilala sa tawag na “Bentong”, isang simpleng lalaki mula sa Nueva Ecija na may malaking pangarap para sa kanyang asawa na si Daisy. Apat na taon na silang kasal noong 2024, at sa kagustuhang mabigyan ng magandang buhay ang kanyang misis, nagdesisyon si Bentong na mangibang-bansa patungong Saudi Arabia. Isang taon pa lang silang nagsasama bilang mag-asawa nang umalis siya, baon ang pangako na babalik siya para sa kanilang “future”. Si Daisy naman, na naiwan sa Pilipinas, ay nangako ring maghihintay.

Noong una, tila perpekto ang lahat. Walang gabi na hindi sila nagtatawagan. Kahit pagod si Bentong sa trabaho, tinitiyak niyang may oras siya para kumustahin ang kanyang asawa. Si Daisy naman, na madalas nasa bahay, ay tila naiinip na sa kanyang routine. Dumating ang araw na nagpaalam si Daisy na gusto niyang magtrabaho muli para hindi siya mainip. Ang trabaho? Waitress sa isang bar. Bagama’t nag-alinlangan si Bentong dahil alam niya ang klase ng kapaligiran sa bar, pumayag siya basta’t nangako si Daisy na mag-iingat.

Dito na nagsimula ang lamat. Sa bar, muling naramdaman ni Daisy ang sigla ng buhay—ang ingay, ang tawanan, at ang atensyon na matagal na niyang hindi nararanasan dahil nasa malayo ang kanyang asawa. Unti-unti, nagbago ang pakikitungo ni Daisy kay Bentong. Ang dating mahahabang kwentuhan ay napalitan ng maiikling sagot. Ang dating pananabik ay napalitan ng dahilan na “pagod ako”. Hindi alam ni Bentong na sa bawat gabing lumilipas, may ibang lalaki na palang pumupuno sa kakulangang nararamdaman ng kanyang asawa.

Nakilala ni Daisy si Rowel Batulan, isang guro na madalas tumambay sa bar para magpalipas ng oras. Hindi ito ang tipikal na customer na maingay o bastos; tahimik lang ito at kagalang-galang tingnan. Nagsimula sa simpleng kwentuhan, hanggang sa naging madalas ang kanilang pag-uusap tungkol sa buhay at kalungkutan. Si Rowel ang naging sandalan ni Daisy, ang taong nakikinig sa kanya nang walang halong malisya noong una, hanggang sa mahulog ang loob nila sa isa’t isa.

Ang sumunod na mga pangyayari ay tila mabilis na naganap. Mula sa simpleng paghahatid pauwi, nauwi ito sa pagpasok ni Rowel sa bahay na ipinundar ni Bentong. Doon nabuo ang isang bawal na relasyon na itinago nila sa dilim. Habang si Bentong ay nagpapakahirap sa Saudi, si Daisy at Rowel ay nagpapakasaya sa piling ng isa’t isa. Ang masakit, ang perang ipinapadala ni Bentong buwan-buwan ay ginagamit pa ni Daisy habang siya ay nagtataksil.

Naramdaman ni Bentong ang lamig. Ramdam niya na may mali. Madalas na silang mag-away sa video call, at laging bukambibig ni Daisy ang salitang “hiwalayan”. “Baka mas mabuti pang maghiwalay na lang tayo,” sabi ni Daisy. Pero si Bentong, bilang isang martir na asawa, ay pilit na inaayos ang lahat. “Huwag kang magdesisyon mag-isa,” pakiusap niya. Hindi niya alam na ang kanyang pinipilit na ayusin ay matagal nang sira.

Ang katotohanan ay sumambulat kay Bentong sa pamamagitan ng isang tawag mula sa kanyang kapatid. “Kuya, may kabit si Daisy. Teacher.” Parang gumuho ang mundo ni Bentong nang makita niya ang ebidensya—isang litrato ni Daisy at Rowel na magkasama sa isang kwarto, nakangiti, at tila walang itinatago. Ang lakas ng loob ng teacher na i-post pa ito sa social media! Galit na galit si Bentong, tinawakan at chinat niya ang dalawa, pero “block” lang ang naging sagot sa kanya.

Dali-daling umuwi si Bentong sa Pilipinas. Ang una niyang pinuntahan? Ang paaralan kung saan nagtuturo si Rowel. Sa gitna ng maraming estudyante at guro, kinumpronta niya ang lalaking sumira sa kanyang pamilya. Muntik nang magpang-abot ang dalawa kung hindi lang inawat ng mga guard. Nagreklamo si Bentong sa pamunuan ng paaralan tungkol sa imoralidad ng guro, pero sa kasamaang palad, tila walang nangyaring agarang aksyon. Parang binalewala lang ang kanyang sakit at sumbong.

Sa kabila ng lahat ng ebidensya at sakit, nanaig pa rin ang pagmamahal—o katangahan—ni Bentong. Nagmakaawa siya kay Daisy na ayusin nila ang kanilang pagsasama. Pumayag si Daisy, pero may lihim siyang tinatago. Buntis siya. At ang masaklap, pinalabas niyang anak ito ni Bentong. Pitong buwan pa lang mula nang dumating si Bentong ay nanganak na si Daisy, at sinabi niyang “premature” ang bata. Naniwala si Bentong, niyakap at inako ang bata kahit may pagdududa sa kanyang isip.

Habang lumalaki ang bata, lalong nagiging malinaw na wala itong hawig kay Bentong. Sa isang matinding pag-aaway, ibinunyag ni Daisy ang katotohanan na dudurog sa huling hibla ng pagkatao ni Bentong: “Hindi sa’yo ang bata.” Umamin si Daisy na nakikipagkita pa rin siya kay Rowel. Iniwan ni Daisy si Bentong, tinangay ang bata, at sumama sa kanyang kabit. Iniwan si Bentong na luhaan, wasak, at tila pinagtaksilan ng buong mundo.

Makalipas ang isang buwan, niyanig ang bayan ng balitang pinagbabaril si Rowel Batulan. Dalawang putok sa ulo. Dead on the spot. Ang suspek? Walang iba kundi si Bentong. Ayon sa mga saksi at sa pahayag mismo ni Daisy, nagbanta na noon si Bentong sa kanilang buhay. Nang puntahan ng mga pulis si Bentong sa kanyang bahay, wala na siya. Sinasabing nagtago ito sa Pangasinan at hanggang ngayon, “unsolved” pa rin ang kaso. Isang trahedya na nagtapos sa dugo at pagtakas.

Ano nga ba ang aral dito? Napakasakit isipin na ang labis na pagmamahal ay pwedeng magtulak sa isang tao na gumawa ng krimen. Si Bentong, na nagsimula bilang isang responsableng asawa at OFW, ay nauwi sa pagiging isang wanted na kriminal dahil sa tindi ng sakit at pagtataksil na kanyang dinanas. Ipinapakita nito kung gaano kadelikado ang maging martir sa maling tao. Ang pagpapatawad ay isang magandang katangian, pero hindi dapat ito nagiging lisensya para tapakan ang iyong pagkatao nang paulit-ulit.

Sa kabilang banda, mapapaisip ka rin sa naging papel ni Daisy. Ang kanyang desisyon na magtaksil at lalo na ang panlilinlang na ipaako ang anak ng ibang lalaki sa kanyang asawa ay isang uri ng “emotional abuse” na bihirang pag-usapan. Ang pagkasira ng buhay ni Rowel ay isang malungkot na kahihinatnan ng mga maling desisyon. Walang nanalo sa kwentong ito. Ang bata ay nawalan ng kinilalang ama, ang tunay na ama ay pumanaw, at ang ina ay naiwan sa gitna ng gulo.

Para sa career ni Bentong bilang OFW, tapos na ito. Ang kanyang pangarap na magandang future ay naglaho na parang bula. Ang kanyang “record” ay mananatiling may bahid habambuhay. Kung sakaling mahuli siya, rehas na bakal ang kanyang magiging tahanan sa halip na ang bahay na kanyang ipinundar. Ito ay isang matinding paalala sa lahat ng OFW na maging mapanuri at huwag ibigay ang lahat-lahat nang walang tinitira para sa sarili.

Ang mga netizen ay hindi napigilang maglabas ng kanilang saloobin. Karamihan ay galit na galit kay Daisy. “Napakahayop mo Daisy! Ikaw ang may kasalanan ng lahat!” komento ng isang gigil na netizen. “Wala kang kwentang asawa, sinira mo ang buhay ng lalaking nagmahal sa’yo nang totoo,” dagdag pa ng isa. Ramdam mo ang init ng ulo ng mga tao sa ginawang panloloko.

May mga naaawa naman kay Bentong pero hindi kinukunsinti ang ginawa niyang krimen. “Sayang ka Bentong, sana iniwan mo na lang sila. Hindi worth it na makulong ka dahil sa kanila,” sabi ng isang concerned citizen. “Naintindihan ko ang galit mo, pero sana hindi mo na lang dinungisan ang kamay mo,” pahayag ng isa pa. Hati ang opinyon ng tao pagdating sa hustisya—may nagsasabing “dasurv” ni Rowel ang nangyari, habang ang iba ay naniniwalang mali pa rin ang pumatay.

Isa pang anggulo na pinag-uusapan ay ang sistema ng hustisya. Bakit hindi agad inaksyunan ng paaralan ang reklamo ni Bentong? Kung sana ay naparusahan o nasaway si Rowel nang maaga, umabot kaya sa ganito ang mga pangyayari? “Dapat tinanggalan ng lisensya yang teacher na yan!” sigaw ng isang magulang sa comment section. Ang moralidad ng mga guro ay isang sensitibong usapin na laging nagiging debate sa social media.

Sa huli, ang kwentong ito ay isang babala. Sa mga mag-asawa, ang komunikasyon at katapatan ay hindi dapat mawala kahit gaano pa kalayo ang distansya. Ang tukso ay laging nariyan, pero ang pagpili na maging tapat ay nasa inyong mga kamay. At sa mga nakakaranas ng pagtataksil, tandaan na ang paghihiganti ay hindi laging solusyon. Minsan, ang pag-alis at paghahanap ng sariling kapayapaan ay ang pinakamagandang ganti sa taong nanakit sa’yo.

Kayo, mga kaibigan, ano ang masasabi niyo sa sinapit ni Bentong? Tama ba ang kanyang ginawa o dapat ba siyang sumuko at harapin ang batas? At kay Daisy, may puwang pa ba ang awa sa inyong puso para sa kanya? I-comment ang inyong mga reaksyon sa ibaba dahil gusto naming marinig ang inyong panig! Huwag kalimutang i-share ang artikulong ito para magsilbing aral sa iba. Mag-ingat tayo palagi at pahalagahan ang pamilya!

Hindi natatapos dito ang usapin. Maraming tanong ang naiiwan. Nasaan na kaya si Bentong ngayon? Ligtas ba ang bata sa piling ng ina na may ganitong kasaysayan? Ang mga ganitong krimen ay madalas na natatabunan ng mga bagong balita, pero ang sugat na iniwan nito sa mga taong sangkot ay panghabambuhay. Sana ay maging aral ito sa lahat na ang pag-ibig ay dapat nagpapabuti, hindi nakakasira.

Sa mundo ng social media, madali tayong humusga, pero sa likod ng bawat viral story ay mga totoong tao na nasasaktan at nagdurusa. Sana ay magsilbing eye-opener ito sa kahalagahan ng mental health support para sa mga OFW at kanilang pamilya. Ang bigat ng pagiging malayo ay hindi biro, at kailangan ng matibay na pundasyon para hindi gumuho ang tahanan. Hanggang sa muli nating kwentuhan, manatiling mapagmatyag at mapagmahal!