Alas-tres ng madaling araw sa Ayala Avenue, Makati. Pagod na pagod na si Gio. Isa siyang Fraud Analyst sa isang malaking bangko. Ang trabaho niya ay bantayan ang mga kahina-hinalang transaksyon sa credit card ng mga kliyente. Nakaka-stress. Laging sigawan, laging murahan.
Tumunog ang kanyang headset. Incoming Call.
“Hello, Bank Security, this is Gio. How may I help you?”
“Sir! Tulungan niyo ako!” sigaw ng nasa kabilang linya. Si Mang Kanor, isang retiradong guro mula sa Cavite. “Bakit niyo blinock ang card ko?! Kailangan kong magbayad ng downpayment ngayon din! Nasa ospital ang anak ko! Ooperahan siya sa bato!”
Tiningnan ni Gio ang system. Nakita niya ang transaction: PHP 500,000.00 to “Phil-Med Kidney Center Online Payment Portal via Dr. X”.
Agad na nag-flag ang system ni Gio. High Risk. Known Phishing Site.
“Sir Kanor, huminahon po kayo,” malumanay na sabi ni Gio. “I’m sorry, pero na-detect po ng system namin na suspicious ang website na pinagbabayaran niyo. Para po sa safety niyo, blinock ko muna ang card.”
“Suspicious?! Anong suspicious?!” nagwala si Mang Kanor. “Naghihingalo ang anak ko! Ang sabi ng doktor sa text, kailangan na ng deposito para simulan ang operasyon! Kapag hindi ko nabayaran ‘to ngayon, mamamatay siya! Ikaw ba ang papatay sa anak ko?! Paganahin mo ang card ko!”
“Sir, hindi po pwedeng—”
“Walang hiya ka! Wala kang puso! Ibibigay ko ang lahat para sa anak ko tapos haharangin mo?! Pupuntahan kita diyan! Papatayin kita!”
Binabaan siya ng telepono. Sanay na si Gio sa banta, pero iba ang bigat ng boses ni Mang Kanor. Ramdam niya ang desperasyon ng isang ama.
Kinabukasan, paglabas ni Gio ng building para umuwi, may humarang sa kanya sa lobby. Isang matandang lalaki na nanginginig sa galit, hawak ang isang passbook at ID. Si Mang Kanor. Hinanap talaga siya.
“Ikaw ba si Gio?!” sigaw nito.
Bago pa makasagot si Gio, isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi niya. Pak!
“Hayop ka!” iyak ni Mang Kanor. Dinuraan pa siya nito sa mukha. “Dahil sa’yo, hindi ako nakapagbayad! Dahil sa’yo, baka wala na ang anak ko ngayon! Napakasama mo!”
Nagtinginan ang mga guard at ibang empleyado. Akmang dadamputin na ng security si Mang Kanor, pero itinaas ni Gio ang kamay niya. “Huwag! Hayaan niyo siya.”
Pinunasan ni Gio ang dura sa mukha niya. Kalmado siyang kumuha ng kanyang cellphone at nagbukas ng isang news article.
“Tatay,” mahinang sabi ni Gio. “Tingnan niyo po ito.”
Có thể là hình ảnh về học tập, điện thoại và văn bản
Ipinakita niya ang screen kay Mang Kanor.
Headline: “FAKE DOCTORS ARRESTED: Sindikato, gumagawa ng pekeng website ng mga kilalang ospital para ikotan ang mga pamilya ng pasyente.”
Sa article, nakalista ang mga pekeng website. Number 1 sa listahan ang “Phil-Med Kidney Center Online Payment Portal via Dr. X”.
Natigilan si Mang Kanor. Nanlaki ang mga mata niya habang binabasa ang balita.
“Sir Kanor,” paliwanag ni Gio. “Ang totoong ospital po, hindi humihingi ng downpayment via online link sa text, lalo na kung emergency. Sa cashier po ‘yun binabayaran. Ang kausap niyo po sa text na ‘doktor’, miyembro po ‘yan ng sindikato. Kung pinalusot ko po ang 500,000 niyo kagabi… hindi po ‘yun mapupunta sa operasyon ng anak niyo. Mapupunta po ‘yun sa wala. Mananakaw lang po ang retirement fund niyo, at lalong walang gagamot sa anak niyo.”
Nanghina ang tuhod ni Mang Kanor. Bumagsak siya sa sahig ng lobby. Ang galit niya ay napalitan ng takot at pagkabigla. Muntik na niyang ibigay ang lahat ng meron siya sa mga manloloko. Kung hindi dahil sa “pagharang” ni Gio, ubos na ang pera niya at mamamatay pa rin ang anak niya dahil walang pambayad sa totoong doktor.
“Diyos ko…” hagulgol ni Mang Kanor. “Patawarin mo ako, anak… Patawarin mo ako… Akala ko pinahihirapan mo ako… Iniligtas mo pala ako.”
Lumuhod si Gio at inalalayan ang matanda. “Ayos lang po, Tay. Naiintindihan ko po kayo. Ginawa niyo lang ang lahat para sa anak niyo.”
Pero hindi doon nagtapos ang kwento. Kinuha ni Gio ang kanyang wallet at naglabas ng calling card ng isang tunay na specialist sa National Kidney Institute.
“Tay, ito po ang number ng pinsan ko. Head nurse siya sa NKI. Tawagan niyo po ngayon. Sabihin niyo, ako ang nagpapunta sa inyo. Tutulungan niya kayong maipasok ang anak niyo sa charity ward at mailapit sa PCSO para sa libreng operasyon. Hindi niyo kailangan magbayad ng 500k.”
Umiiyak na niyakap ni Mang Kanor ang lalaking sinampal at dinuraan niya kanina. Ang “kontrabida” sa telepono ay siya palang anghel na sumalag sa kanya mula sa bangin.
Sa araw na iyon, natutunan ni Mang Kanor na hindi lahat ng humahadlang sa gusto natin ay kaaway. Minsan, ang “HINDI” ay ang pinakamagandang sagot ng tadhana para ilayo tayo sa kapahamakan na hindi natin nakikita. At si Gio? Umuwi siyang masakit ang pisngi, pero magaan ang puso, dahil alam niyang sa trabaho niya, ang pagiging “killjoy” ay minsan nangangahulugan ng pagiging tagapagligtas.