Tanghaling tapat sa kahabaan ng EDSA-Guadalupe. Ang init ng araw ay tila tumatagos sa aspalto, at ang usok ng mga sasakyan ay nakakasulasok.
Sa gitna ng heavy traffic, nakahinto ang isang makintab at bulletproof na Black SUV na may plakang “8”.
Sakay nito si Congressman Rico “Rikki” Salvacion, isang pulitikong kilala sa pagiging mainitin ang ulo at matapobre.
Sa gilid ng kalsada, matiyagang nagwawalis si Mang Gorio, 60-anyos, suot ang kanyang neon orange na uniporme ng MMDA Metro Aide.
Dahil sa hangin, nilipad ang ilang piraso ng plastik na cup papunta sa tapat ng gulong ng SUV ni Congressman.
Mabilis itong hinabol ni Mang Gorio para linisin.
Bumukas ang bintana ng SUV.
“Hoy! Tanda!” sigaw ni Congressman Rikki.
“Ano ba?! Gasgasin mo pa ang sasakyan ko sa kakawalis mo dyan! Ang dumi-dumi mo, dumidikit ka pa sa kotse ko!”
“Pasensya na po, Sir,” nakayukong sagot ni Mang Gorio habang pinupulot ang basura.
“Nililinis ko lang po para hindi bumara sa drainage.”
“Linis?! Eh ikaw ang dumi dito sa EDSA eh!” pang-iinsulto ng Kongresista.
Dinampot niya ang iniinom niyang iced coffee na may laman pa at ibinato ito kay Mang Gorio.
SPLAT!
Tumama ang kape sa uniporme ni Mang Gorio.
Basa at malagkit.
Nagtawanan ang driver at bodyguard ni Congressman sa loob.
“Yan ang bagay sa’yo! Hampaslupa! Alis dyan!” sigaw pa ni Rikki bago isinara ang bintana.
Hindi kumibo si Mang Gorio.
Pinunasan lang niya ang mukha gamit ang bimpo at ipinagpatuloy ang pagwawalis.
Sanay na siya sa pangmamaliit ng mga tao.
Ang hindi alam ni Rikki, ang “hampaslupang” ito ay dating Master Sergeant ng Scout Rangers na nagretiro dahil sa injury at piniling mamuhay nang tahimik.
Ilang minuto pa ang lumipas.
Hindi umuusad ang trapiko.
Biglang may humintong dalawang motorsiklo sa gilid ng SUV ni Congressman.
Tig-dalawang lalaki ang sakay, naka-helmet at leather jacket.
Kahina-hinala ang kilos.
Sa isang iglap, bumunot ng Uzi submachine guns ang mga sakay ng motor.
RAT-TAT-TAT-TAT-TAT!
Pinaulanan ng bala ang SUV!
Kahit bulletproof ito, unti-unting nababasag ang salamin dahil sa high-caliber na bala.
Bumaba ang bodyguard ni Congressman para lumaban, pero agad siyang tinamaan sa dibdib.
Patay.
Nasa loob si Congressman Rikki, nanginginig, sumisigaw sa takot.
“Tulong! Tulong! Papatayin nila ako!”
Binuksan ng isang assassin ang pinto ng SUV.
Handa na niyang barilin sa ulo ang Kongresista.
Wala nang magtatanggol sa kanya.
Ang mga motorista sa paligid ay nagtakbuhan sa takot.
Nakatutok na ang baril sa noo ni Rikki.
Pumikit siya, hinihintay ang kamatayan.
Biglang…
WHAPAK!
Isang malakas na hampas ang tumama sa mukha ng assassin!
Bumagsak ang baril nito.
Napahawak ang assassin sa mata niya na parang nabulag.
“ARGHHH!” sigaw ng gunman.
Pagmulat ni Congressman Rikki, nakita niya si Mang Gorio.
Hindi ito tumatakbo palayo.
Nakatayo ito sa pagitan niya at ng mga pumatay, hawak ang kanyang walis tingting at metal na dustpan (pala).
“Umalis ka dyan tanda! Mamamatay ka!” sigaw ng isa pang assassin na bumunot ng patalim at sumugod kay Mang Gorio.
Có thể là hình ảnh về một hoặc nhiều người và xe môtô
Akala ng lahat ay katapusan na ng Metro Aide.
Pero nagkamali sila.
Sa kilos na mas mabilis pa sa mata, ginamit ni Mang Gorio ang hawakan ng walis para sanggahin ang saksak.
PAK!
Pinalo niya ang pulso ng kalaban.
Nabitawan nito ang kutsilyo.
Sinipa ni Mang Gorio ang tuhod ng lalaki at pinalo ng metal dustpan sa panga.
KLANG!
Tumba ang ikalawang assassin.
Ang dalawa pang natitirang gunman sa motor ay nagpaputok ng baril kay Mang Gorio.
BANG! BANG!
Ginamit ni Mang Gorio ang malapad na metal dustpan bilang pananggalang!
Tumalbog ang mga bala sa makapal na yero ng pala.
Hindi siya tinamaan.
Tumakbo si Mang Gorio palapit sa mga nakamotor.
Inihagis niya ang walis tingting na parang javelin.
Sapul sa mukha ang driver ng motor!
Semplang sila sa gitna ng EDSA.
Nilapitan sila ni Mang Gorio.
Sa bawat galaw niya, kitang-kita ang training ng isang beteranong sundalo.
Hindi siya nagwawalis ng basura ngayon; nagwawalis siya ng kriminal.
Sa loob ng wala pang dalawang minuto, ang apat na professional assassins ay nakahandusay sa aspalto—talo ng isang matandang may hawak lang na panlinis.
Dumating ang mga SWAT at pulis.
Agad nilang pinalibutan ang area at inaresto ang mga sugatang gunman.
Dahan-dahang bumaba si Congressman Rikki sa kanyang sasakyan.
Putla, pawisan, at nanginginig ang tuhod.
Tinignan niya ang kanyang savior.
Si Mang Gorio, na kanina lang ay dinuraan at binato niya ng kape, ay kalmadong pinupulot ang kanyang walis at pala.
Inaayos niya ang kanyang neon vest na para bang walang nangyaring patayan.
Lumapit si Rikki, halos maiyak sa hiya at pasasalamat.
“M-Manong…” garalgal na sabi ng Kongresista.
“Iniligtas mo ako… Kahit na… Kahit na…”
Hindi na natuloy ni Rikki ang sasabihin. Naalala niya ang ginawa niya kanina.Tumingin si Mang Gorio sa kanya. Walang galit sa mata ng matanda.
Tanging lungkot at awa.
“Sir,” sabi ni Mang Gorio sa mababang boses.
“Ang trabaho ko po ay linisin ang kalsada.
Minsan plastik, minsan papel… minsan masasamang loob.
Pare-pareho lang pong dumi ‘yan na kailangang walisin para maging ligtas ang daanan ng iba.”
Napaluhod si Congressman Rikki sa harap ng maraming tao at media.
Hinawakan niya ang maruming kamay ni Mang Gorio.
“Patawarin mo ako, Tay,” iyak ng Kongresista.
“Napakasama ng ugali ko.
Hinamak kita dahil Metro Aide ka lang, pero ikaw pa ang may tapang na iligtas ang buhay ko.
Utang ko sa’yo ang lahat.”
Nalaman ng publiko ang nakaraan ni Mang Gorio.
Siya pala ay si Sgt. Gregorio Magtanggol, isang bayani ng Marawi Siege na pinarangalan ng Medal of Valor noon bago nagdesisyong mamuhay ng simple.
Dahil sa pangyayari, nagbago si Congressman Rikki.
Ipinasa niya ang batas na nagbibigay ng mas mataas na sweldo at benepisyo sa mga street sweepers at maintenance workers.
At si Mang Gorio?
Ginawa siyang Head Security Consultant ng Kongresista, pero mas pinili niyang magturo na lang ng Self-Defense sa mga kapwa niya Metro Aide.
Napatunayan sa EDSA nang araw na iyon na ang tunay na lakas ay wala sa posisyon, pera, o baril.
Minsan, nasa kamay ito ng isang taong marunong humawak ng walis tingting, may malinis na puso, at handang magtanggol sa kapwa kahit pa sa taong umalipusta sa kanya.