Sa matarik at maputik na kalsada ng Barangay Hagibis sa Sierra Madre, may isang tricycle na iniiwasan ng lahat.
Ito ang tricycle ni Mang Berting. Kulay kalawang, maingay ang tambutso na parang umuubo, at may nakasulat sa likod ng sidecar na “Biyaheng Langit.”
Si Mang Berting ay kilala bilang “Kamatayan sa Kalsada.” Hindi dahil pumapatay siya, kundi dahil sa paraan niya ng pagmamaneho. Kapag siya ang driver, para kang nakasakay sa roller coaster na walang seatbelt. Liko dito, gewang doon. Kaya walang sumasakay sa kanya maliban sa mga manok at baboy na dinadala sa palengke.
“Wag kayong sasakay kay Berting! Baka sa hukay ang bagsak niyo!” babala ni Aling Marites sa mga dayo.
Isang gabi, humagupit ang Bagyong Tisoy. Napakalakas ng ulan at hangin. Nawalan ng kuryente ang buong bayan.
Sa gitna ng dilim, tumakbo ang isang lalaking basang-basa papunta sa terminal ng tricycle. Si Sir Raul, ang asawa ng nag-iisang guro sa baryo na si Ma’am Elena.
“Tulong! Tulong!” sigaw ni Raul.
“Manganganak na si Elena! Breech ang bata! Kailangan madala sa ospital sa bayan kundi pareho silang mamamatay!”
Ang problema, gumuho ang lupa sa main road. Ang tanging daan ay ang “Devil’s Pass”—isang makipot, maputik, at bako-bakong daan sa gilid ng bangin na tanging mga habal-habal lang ang nakakaakyat, pero hindi kasya ang buntis sa motor.
Ang mga tricycle driver ay umiling.
“Hindi kaya ng tricycle ‘yan, Sir Raul. Masyadong madulas. Pati kami mahuhulog sa bangin.”
Nawawalan na ng pag-asa si Raul. Iiyak na sana siya nang biglang umungol ang isang makina.
BROOOOM… POT-POT-POT!
Lumabas si Mang Berting mula sa dilim. Naka-kapote, naka-goggles na pang-welding, at ngumunguya ng nganga.
“Sakay,” tipid na sabi ni Berting.
“Mang Berting? Pero sira-sira ang tricycle niyo!”
“Sasakay ka o ililibing natin ang asawa mo?” seryosong tanong ni Berting.
Wala nang choice. Isinakay nila si Ma’am Elena sa sidecar na nilagyan ng unan. Umangkas si Raul sa likod ni Berting.
“Kumapit kayo sa kaluluwa niyo,” bulong ni Berting.
Piniga ni Berting ang silinyador. Sa gulat ni Raul, ang tunog ng tricycle ay hindi tunog ng 150cc na motor. Ang tunog ay parang… Monster Truck?
Humarurot sila.
Pagdating sa maputik na Devil’s Pass, akala ni Raul ay titigil sila. Pero lalong binilisan ni Berting!
“Manong! Madulas!” sigaw ni Raul.
“Counter-steer,” bulong ni Berting.
Iniliko ni Berting ang manibela pakanan kahit pakaliwa ang kurbada. Ang tricycle ay nag-drift sa putik! Ang sidecar ay umangat sa ere, pero balanse ito dahil ginamit ni Berting ang bigat ni Ma’am Elena bilang counterweight.
SKRRRT!
Bawat bato, bawat lubak, ay inilagan ni Berting na parang sumasayaw. Ang suspension ng tricycle, na akala mo ay kalawangin, ay hydraulic pala na sumasalo sa bawat impact.
Có thể là hình ảnh về xe môtô và văn bản cho biết 'Biyaheng BiyahengLangit V Langit Biyahen'
Nakarating sila sa isang bahagi ng daan na putol dahil sa landslide. May limang metrong gap bago ang kabilang lupa. Sa ilalim ay bangin na at rumaragasang ilog.
“Wala na! Katapusan na natin!” sigaw ni Raul.
“Hindi pa,” sagot ni Berting.
Binuksan ni Berting ang takip ng isang container na akala ni Raul ay lagayan ng tubig. Pinindot niya ang isang red button sa manibela na nakatago sa ilalim ng basahan.
PSSSHHHHT!
Lumabas ang asul na apoy sa tambutso! Nitrous Oxide!
“Kumapit!!!”
Pinaandar ni Berting ang tricycle sa pinakamabilis na takbo papunta sa bangin.
“WAAAAAHHH!” tili ni Raul at Elena.
Lumipad ang tricycle sa ere!
Habang nasa himpapawid, binalanse ni Berting ang bigat ng motor at sidecar para lumapag nang pantay.
BLAG!
Lumapag sila sa kabilang side ng kalsada, umaandar pa rin, walang gasgas.
Nakarating sila sa ospital sa loob ng 15 minutes—isang biyahe na karaniwang inaabot ng isang oras.
Agad isinugod si Ma’am Elena sa ER. Ligtas siya at ang sanggol.
Si Raul, na nanginginig pa ang tuhod at namumutla, ay napaupo sa gutter. Nilapitan siya ng isang dayuhang doktor na nagkataong nasa labas ng ospital at nakakita sa pagdating nila.
Ang doktor ay si Dr. Schumacher, isang German volunteer. Nakatingin siya sa tricycle ni Berting na umuusok pa. Tinitigan niya ang makina.
“Mein Gott…” bulong ng doktor.
“Is that a customized twin-turbo rotary engine on a tricycle frame?”
Tumingin ang doktor kay Mang Berting na nagtatanggal ng welding goggles. Nanlaki ang mata ng dayuhan.
“Roberto?” gulat na tanong ni Dr. Schumacher.
“Roberto ‘The Daredevil’ Dimagiba? The 3-time Motocross World Champion and X-Games Legend who disappeared in 1999 after that spectacular crash?”
Nagtinginan ang mga nurse at guard. Ang matandang tricycle driver na laging tinutukso ay isang World Champion?
Napakamot ng ulo si Berting. “Doc, shhh ka lang. Nagtatago ako sa utang.”
“But Roberto! That jump! Only you can do that!” sigaw ng doktor na fan na fan.
“Tricycle driver lang ako, Doc,” ngiti ni Berting. “Nagmamadali lang kasi may pasahero.”
Bumaling si Berting kay Raul.
“Sir, P50 lang po ang patak. Yung dagdag na P20, tip na lang sa nitrous na naubos ko.”
Inabutan siya ni Raul ng limang libo at niyakap.
“Manong, kulang pa ‘to sa buhay ng mag-ina ko. Salamat! Ikaw ang pinakamagaling na driver sa mundo!”
Tinanggap ni Berting ang pera. “Pambili rin ng gatas ng mga baboy ko.”
Pinaandar ulit ni Berting ang kanyang “Rolling Coffin.” At sa harap ng mga doktor at nurse na nakanganga, umalis siya—hindi sa simpleng pag-andar, kundi sa isang 360-degree donut spin bago humarurot pabalik sa bundok.
Mula noon, hindi na “Kamatayan sa Kalsada” ang tawag kay Mang Berting. Siya na ang “The Transporter” ng Barangay Hagibis. At ang kanyang tricycle?
Ito na ang Official Ambulance ng bayan—ang tanging sasakyan na kayang lumipad sa bangin, basta’t may sakay na nangangailangan, at may driver na dating hari ng himpapawid at lupa.