Si Rico ay isang bagong service crew sa sikat na fast-food chain na Burger Kingkong. Masipag siya at mabait, pero mainit ang dugo sa kanya ng kanyang Manager na si Sir Gary. Si Sir Gary ay kilala sa pagiging matapobre at mahilig manigaw ng mga crew.

Isang tanghali, habang naglilinis ng mesa si Rico malapit sa glass window, nakita niya ang isang matandang lalaki sa labas. Gusgusin ang damit, walang tsinelas, at nanginginig sa gutom habang nakatingin sa mga taong kumakain sa loob.

Naawa si Rico. Dahil break time naman niya, bumili siya ng isang Cheeseburger at bote ng tubig gamit ang sarili niyang pera. Lumabas siya at ibinigay ito sa matanda.

“Tay, ito po oh. Kain po kayo,” nakangiting sabi ni Rico.

Kinuha ng matanda ang burger nang nanginginig ang kamay. “Salamat, anak. Pagpalain ka ng Diyos.”

Habang kumakain ang matanda, biglang lumabas si Sir Gary. Galit na galit ito.

“Rico! Anong ginagawa mo?!” sigaw ni Sir Gary. “Bakit mo pinapakain ang pulubi na ‘yan sa tapat ng store ko?! Nakakasira ‘yan ng image! Paalisin mo ‘yan!”

“Sir, break time ko naman po. Naawa lang po ako,” paliwanag ni Rico.

“Awa?! Hindi tayo charity center! Dahil sa ginawa mo, baka dumugin tayo ng mga pulubi dito!”

Nilapitan ni Sir Gary ang matanda at tinabig ang burger na hawak nito. Nahulog ang burger sa sahig at nadumihan.

“Umalis ka dito, tanda! Ang baho mo! Huwag kang babalik dito!” bulyaw ni Sir Gary.

Napaluha ang matanda habang pinupulot ang maruming burger.

Hindi nakapagpigil si Rico. “Sir! Sobra na po kayo! Tao din po ‘yan! Binili ko po ‘yan gamit ang pera ko, wala kayong karapatang itapon ‘yan!”

“Aba, sumasagot ka pa?!” namula sa galit si Sir Gary. “Pwes, you’re fired! Tanggal ka na! Umalis ka na rin kasama ng pulubing ‘yan! Pareho kayong hampaslupa!”

Hinubad ni Rico ang kanyang apron. “Aalis po ako, Sir. Mas gugustuhin ko pang maging walang trabaho kaysa magtrabaho sa demonyong katulad niyo.”

Akay-akay ni Rico ang matanda paalis. Pero bago pa sila makalayo, biglang huminto ang isang convoy ng tatlong itim na SUV at isang Limousine sa tapat mismo ng store.

Nagulat si Sir Gary at ang mga customers. “Sino ‘yan? May VIP ba?”

Bumaba ang mga bodyguard na naka-barong at tumakbo palapit sa… matandang pulubi.

“Don Manolo! Ayos lang po ba kayo?” tanong ng head security.

“Don Manolo?!” gulat na bulong ni Sir Gary.

Dahan-dahang tumayo nang tuwid ang matanda. Inilabas niya ang kanyang panyo at pinunasan ang dumi sa mukha. Ang boses niyang mahina kanina ay napalitan ng boses na puno ng awtoridad.

“I’m fine,” sagot ng matanda. Humarap siya kay Rico at kay Sir Gary.

“Ako si Don Manolo Villa-Real,” pagpapakilala ng matanda. “Ang may-ari ng buong Burger Kingkong Franchise sa Pilipinas.”

Nalaglag ang panga ni Sir Gary. Ang pulubing tinulak at pinalayas niya ay ang Bilyonaryong Owner pala na nagpanggap lang para sa Undercover Boss inspection!

“S-Sir Manolo…” nanginginig na tawag ni Gary. “P-Prank lang po ‘yun! Joke lang po!”

“Joke?” seryosong tanong ni Don Manolo. “Tinapon mo ang pagkain ng gutom na tao. Tinanggal mo ang empleyadong may malasakit. ‘Yan ba ang standard ng manager sa kumpanya ko?”

Tinuro ni Don Manolo si Gary. “You are fired. Blacklisted ka na sa lahat ng kumpanya ko. Get out.”

Bumaling si Don Manolo kay Rico na gulat na gulat pa rin.

“At ikaw, iho,” ngumiti si Don Manolo at tinapik ang balikat ni Rico. “Salamat sa burger. Ito ang pinakamasarap na burger na natikman ko, dahil may halong pagmamahal.”

“Mula ngayon, hindi ka na service crew,” deklara ni Don Manolo. “Ikaw na ang bagong Manager ng branch na ito. At bibigyan kita ng scholarship para makapagtapos ka ng pag-aaral. Kailangan ko ng mga lider na may puso tulad mo.”

Nagpalakpakan ang mga customers at ibang crew. Si Sir Gary ay umiiyak na lumabas ng store, habang si Rico ay niyakap ni Don Manolo—ang simula ng kanyang magandang buhay.

WAKAS.