Limang taon nawala si Berting sa kanilang baryo. Sundalo siya. Ang inaasahan ng lahat, pag-uwi niya ay marami siyang kwento ng kabayanihan, maraming pera, at puno ng medalya ang dibdib.
Payat. Lubog ang mata. At ang pinaka-kapansin-pansin, puro peklat ang braso at leeg niya. May malaking hiwa sa mukha na parang tinaga.
Walang medalya. Walang bagong uniporme. Bitbit lang niya ang isang lumang duffel bag.
Agad itong pinag-usapan sa inuman sa tapat ng tindahan ni Aling Bebang.
“Tignan niyo si Berting,” tawa ni Mang Kanor, ang lasenggo ng baryo. “Kala ko ba Special Forces? Bakit mukhang Special Basura?”
Nagtawanan ang mga kainuman niya.
“Wala man lang dalang medalya!” hirit ng isa pa. “Yung anak ni Kapitan, pag-uwi dito, may Gold Cross! Eh si Berting? Peklat lang ang uwi! Siguro duwag ’yan sa giyera! Siguro unang putok pa lang, tumakbo na kaya nasugatan sa likod!”
Dumaan si Berting sa tapat ng inuman para bumili ng yosi. Rinig na rinig niya ang pangungutya.
“Hoy Berting!” sigaw ni Mang Kanor. “Anyare sa mukha mo? Nadapa ka ba sa takot? Saan ka ba galing? Sa kusina ng kampo? Hahaha!”
Hindi umimik si Berting. Yumuko lang siya, kinuha ang binili, at naglakad pauwi. Sanay na siya sa sakit. Mas masakit pa ang pinagdaanan niya kaysa sa salita ng mga lasenggo.
Lumipas ang ilang araw, lalong lumala ang chismis. Kesyo dishonorable discharge daw. Kesyo na-baliw daw sa bundok. Walang gustong kumausap kay Berting.
Isang hapon, habang nagkakagulo sa inuman si Mang Kanor at nagyayabang na naman…
BRRMMM—BRRMMM—BRRMMM!
Isang malakas na ugong ng makina ang umalingawngaw. Napalingon ang lahat.
“Anong meron? Sino ’yan?” sigaw ng mga tao.
Sa gitna ng basketball court ng baryo, huminto ang isang itim na Army Jeep.
Nanlaki ang mata ng mga taga-baryo. “Hala! Bakit may military jeep? Giyera na ba?!”
Bumaba ang mga sundalong naka-full battle gear at pinalibutan ang area.
Sumunod na bumaba ang isang lalaking may edad na, pero tindig-militar. Puno ng medalya ang dibdib at may apat na bituin sa balikat.
Isang 4-Star General.
Tumahimik ang lahat. Pati si Mang Kanor na kanina ay maingay, napa-atras at nanginginig ang tuhod.
“Sino hinahanap nila?” bulong ng mga tao.
Naglakad ang Heneral diretso sa maliit na bahay nina Berting.
Sakto namang lumabas si Berting, naka-sando lang at nagwawalis ng bakuran.
Nang makita ng Heneral si Berting, tumigil ito sa paglalakad.
Ang inaasahan ng mga tao ay aarestuhin si Berting.
Pero nagulat ang buong baryo nang—
TIGAS-NOONG SUMALUDO ANG HENERAL KAY BERTING.
“Sir!” sigaw ng Heneral.
Mabilis na gumanti ng saludo si Berting, kahit nanginginig ang kamay. “General Valdes!”
Binaba ng Heneral ang kamay niya at niyakap nang mahigpit si Berting. Umiiyak ang Heneral.
“B-Buhay ka, Sgt. Berting… Buhay ka…” garalgal na sabi ng Heneral.
Lumapit ang mga chismoso, kasama si Mang Kanor, para maki-usyoso.
“General,” tanong ng Kapitan ng Barangay na kakarating lang. “Bakit po kayo sumasaludo d’yan? Eh failure po ’yang sundalong ’yan! Umuwing luhaan! Wala ngang medalya ’yan eh!”
Humarap si General Valdes sa mga tao. Nagdilim ang mukha niya.
“Walang medalya?” galit na tanong ng Heneral. “Alam niyo ba kung bakit walang medalya ang taong ito?”
Itinuro niya si Berting.
“Dahil ang misyon niya ay CLASSIFIED. Top Secret. Hindi pwedeng isulat sa dyaryo. Hindi pwedeng bigyan ng seremonya.”
Hinawakan ng Heneral ang peklat sa braso ni Berting.
“Ang mga peklat na pinagtatawanan niyo? Nakuha niya ’yan dahil sinalo niya ang granada para hindi kami mamatay! Nakuha niya ang hiwa sa mukha dahil nagpahuli siya at nagpa-torture sa mga kalaban para makatakas ang buong platoon namin!”
Namutla si Mang Kanor. Nalaglag ang panga ng mga chismosa.
“Kung wala ang taong ’to,” sigaw ng Heneral, “PATAY NA KAMING LAHAT. Patay na ako! Ako na Heneral niyo ngayon, buhay ako dahil sa kanya! Siya ang pinakamatapang na sundalong nakilala ko. Ang katawan niya ang naging panangga namin!”
Humarap ang Heneral kay Berting at nag-abot ng isang itim na kahon.
“Berting, hindi ito pwedeng isuot sa publiko. Pero galing ito sa Presidente. Ang pinakamataas na parangal ng bansa.”
Binuksan ni Berting ang kahon. Isang gintong medalya na nagniningning.
“Salamat, Sir,” mahinang sabi ni Berting. “Ginawa ko lang po ang trabaho ko.”
“Tara na,” yaya ng Heneral. “Dadalhin ka namin sa Veterans Hospital. Sagot ng gobyerno ang pagpapagamot sa mga sugat mo. At may lifetime pension ka na.”
Sumakay si Berting sa Army Jeep kasama ang Heneral.
Habang umaandar palayo ang jeep, naiwan sa baryo ang mga taong nanghusga sa kanya. Si Mang Kanor, na kanina ay nagyayabang, ay parang basang sisiw na yumuko sa hiya. Narealize nila na ang tunay na bayani ay hindi laging makinang ang suot—minsan, sila ’yung tahimik lang, puro peklat, at nagtitiis para sa kaligtasan ng iba.
News
UMUWI ANG SUNDALO MULA SA GYERA AT NADATNAN ANG 5-ANYOS NIYANG ANAK NA NAGPAPADEDE SA SANGGOL — ANG “YAYA” NILA AY ISANG ASO, HABANG ANG STEPMOTHER AY NAGLULUSTAY SA HOTEL KASAMA ANG KABIT/th
UMUWI ANG SUNDALO MULA SA GYERA AT NADATNAN ANG 5-ANYOS NIYANG ANAK NA NAGPAPADEDE SA SANGGOL — ANG “YAYA” NILA AY ISANG ASO, HABANG ANG STEPMOTHER AY NAGLULUSTAY SA HOTEL KASAMA ANG KABIT Anim na buwan. Anim na buwan na…
“Nagpakasal ako sa isang pulubi at nagtawanan ang buong bayan… hanggang sa makalipas ang ilang taon, tatlong mamahaling sasakyan ang huminto sa aking pintuan at lahat ay nawalan ng masabi.”/th
Nang ako ay mag-36, ang bigat ng kalungkutan ay nagsimulang maging mas mabigat kaysa sa hamog na bumabalot sa aking maliit na bayan. Sa aming komunidad, kung saan ang oras ay tila sinusukat sa pamamagitan ng mga ani at kasal,…
**“Nagising ako na wala ang aking sanggol at walang laman ang aking mga bank account… inakala ng aking asawa na nanalo siya, hanggang sa nagawa niya ang pagkakamali na nagdulot sa kanya ng lahat.”**/th
Nagising ako sa amoy na tanging sa mga ospital lamang umiiral: chlorine, alkohol, at kalungkutan. Sumakit ang aking mga mata sa puting liwanag na parang may nagbukas nito sa loob ng aking ulo. Tuyo ang aking lalamunan, mabigat ang aking…
“Bumalik siya mula sa ibang bansa kasama ang ibang babae at isang bata, sa paniniwalang hawak pa rin niya ako… hindi niya alam na napirmahan ko na ang katapusan ng kanyang kwento.”/th
Noong araw na umuwi ang aking asawa pagkatapos ng tatlong taon sa ibang bansa, naramdaman kong agad na naglaho ang aming pagsasama. Pumasok siya sa pinto kasama ang ibang babae sa kanyang tabi at isang dalawang taong gulang na batang…
Nakiusap ang Katulong sa Kanyang Bilyonaryong Amo na Magpanggap at Magsuot ng Uniporme — Ang Kanyang Nakita ay Dudurog sa Iyong Puso/th
Nang sa wakas ay nagkaroon ng lakas ng loob si Olivia, ang tapat na katulong ni Amelia, na ihayag ang katotohanan—na ang asawa nito ay nagdadala ng ibang babae sa kanilang bahay—tumanggi si Amelia na maniwala. Ngunit ang susunod na…
Bakit nababad sa gatas ang anak ko?” – Isang ama ang pumasok kasabay ng pagbubunyag ng kalupitan ng kanyang asawa/th
Nagliwanag ang sala ng pamilyang Harrington sa malambot na liwanag ng hapon, ngunit walang mainit na nararamdaman sa loob. Lumuhod ang pitong taong gulang na si Sophie Harrington sa sahig na kahoy, nanginginig ang kanyang maliit na katawan habang sinusubukang…
End of content
No more pages to load
