ANG BILYONARYONG NASA PINTO
Si Marco, 28 anyos, ang CEO at may-ari ng Vista Empire. Gwapo, matalino, at sobrang yaman. Pero malungkot siya dahil lahat ng babaeng lumalapit sa kanya ay pera lang ang habol.

Kaya naisipan niyang gawin ang isang Social Experiment.

Sa loob ng isang buwan, nagsuot siya ng uniporme ng Security Guard. Naglagay siya ng salamin at hindi nag-aayos ng buhok. Siya si “Kuya Marco” na tagabukas ng pinto sa lobby ng sarili niyang kumpanya.

Gusto niyang makita kung sino ang totoong mabait.

Maraming empleyado ang bumabati sa kanya, lalo na si Bea, isang simpleng clerk na laging nagbibigay sa kanya ng biscuit. Pero may isang tao na laging nagpapainit ng ulo niya.

Si Ms. Stella, ang Head ng HR. Matapobre, masungit, at tingin sa sarili ay reyna.

ANG UTOS NG REYNA-REYNAHAN
Isang Lunes ng umaga, mainit ang ulo ni Stella. Late na siya at sira ang coffee machine sa pantry.

Pagpasok niya sa lobby, nakita niya si Marco na nakatayo.

“Hoy! Guard!” sigaw ni Stella habang tinuturo si Marco.

“Good morning po, Ma’am Stella,” bati ni Marco.

“Wag mo akong ma-good morning! Bad trip ako!” bulyaw ni Stella. “Ikaw, wala ka namang ginagawa dyan kundi tumayo. Pumunta ka sa Starbucks sa kabilang kanto. Bilhan mo ako ng Iced Americano. Bilisan mo!”

Nagulat si Marco. “Ma’am, pasensya na po. Bawal po kaming umalis sa pwesto. Trabaho ko po ang magbantay sa entrance.”

Namula sa galit si Stella. Lumapit siya kay Marco at dinuro ito sa dibdib.

“Ang lakas ng loob mong tumanggi?! Alam mo ba kung magkano ang sweldo mo? Barya lang ‘yan sa kinikita ko! Hampaslupa ka lang!”

Kumuha si Stella ng Isang Libo mula sa wallet niya at ibinato ito sa mukha ni Marco.

“Ayan! Keep the change! Pulutin mo ‘yan at bilhan mo ako ng kape! Kapag wala ka pa dito in 10 minutes, sisiguraduhin kong tanggal ka sa trabaho!”

Pinagtinginan sila ng mga empleyado. Naawa sila kay Kuya Marco pero takot sila kay Stella.

Pinulot ni Marco ang pera. Ngumiti siya nang kakaiba.

“Sige po, Ma’am. Bibili ako. Maghintay kayo.”

ANG PAGBABAGO
Umalis si Marco. Pero hindi siya pumunta sa coffee shop.

Sumakay siya sa Private Elevator sa likod ng building gamit ang kanyang Master Keycard. Dumiretso siya sa Penthouse Office sa pinakataas na palapag.

Doon, naghihintay ang kanyang secretary at mga stylist.

“Sir Marco? Bakit suot niyo ‘yan?” tanong ng secretary.

“Tapos na ang pagpapanggap,” seryosong sabi ni Marco. “Prepare my suit. The $10,000 Italian Suit. At ipatawag mo ang Board of Directors.”

Naligo si Marco. Inayos ang buhok. Isinuot ang mamahaling relo at ang kanyang custom-made suit.

Pagharap niya sa salamin, wala na si “Kuya Guard.” Ang nakatayo na ay ang makapangyarihang CEO.

ANG PAGBABALIK
Isang oras ang lumipas.

Galit na galit si Stella sa lobby. Hinihintay niya ang guard.

“Nasaan na ang hampaslupang ‘yun?! Isang oras na! Humanda siya sa akin!” sigaw ni Stella.

Biglang tumunog ang elevator.

TING!

Bumukas ang pinto.

Lumabas ang isang lalaking napakabango, napakatikas, at puno ng awtoridad. Nakasunod sa kanya ang sampung executives ng kumpanya.

Natulala ang lahat ng empleyado.

“OMG! Si Sir Marco!”

“Ang gwapo ng may-ari!”

Natigilan si Stella. Ito ang crush niya! Ang misteryosong CEO na madalang magpakita. Agad siyang nag-ayos ng buhok at nag-retouch ng lipstick.

Lumapit si Stella kay Sir Marco nang may pabebe na ngiti.

“Good morning, Sir Marco,” malandi niyang bati. “Welcome back po. I’m Stella, Head of HR. If you need anything…”

Huminto si Marco sa harap ni Stella. Tinignan niya ito mula ulo hanggang paa.

“Actually, I need something,” malamig na sabi ni Marco.

“Anything, Sir,” kilig na sagot ni Stella.

Inilabas ni Marco ang Isang Libong Piso na nilukot—ang parehong pera na ibinato ni Stella kanina.

Inabot niya ito kay Stella.

“Here. Keep the change.”

ANG HATOL
Nawala ang ngiti ni Stella. Namukhaan niya ang pera. Tinitigan niya ang mukha ni Marco. Ang mata… ang boses…

“G-Guard?” bulong ni Stella, namumutla. “I-Ikaw yung guard?!”

“Ako nga,” sagot ni Marco. “Ang guard na tinawag mong hampaslupa. Ang guard na binato mo ng pera sa mukha.”

Lumuhod si Stella sa takot. “Sir! Sorry po! Hindi ko po alam! Akala ko po…”

“Akala mo ano? Na dahil guard lang ako, may karapatan ka nang apakan ako?”

Humarap si Marco sa lahat ng empleyado.

“Sa kumpanyang ito, walang puwang ang mga taong masama ang ugali. Ang tunay na leader, marunong rumespeto sa janitor, sa guard, at sa CEO nang pantay-pantay.”

Binalingan niya si Stella.

“Ms. Stella. You are fired. Effective immediately. Get out of my building.”

“Sir! Maawa po kayo!” iyak ni Stella habang hinihila siya ng mga totoong security guard palabas.

WAKAS
Nang mailabas na si Stella, lumapit si Marco kay Bea, ang clerk na laging nagbibigay ng biscuit sa kanya.

“Bea,” ngiti ni Marco.

“S-Sir?” gulat na sagot ni Bea.

“Dahil ikaw lang ang naging mabait sa akin noong wala akong suot na mamahaling damit… promoted ka na bilang bago kong Executive Assistant.”

Nagpalakpakan ang buong kumpanya.

Sa araw na iyon, natutunan ng lahat na huwag husgahan ang libro ayon sa pabalat nito. Dahil ang inaakala mong “security guard” na binabastos mo, ay baka siya palang may hawak ng susi ng kinabukasan mo.

WAKAS