LUBOS ANG PAGHIHINALA NG MISIS DAHIL TUWING SABADO AT LINGGO AY PALAGING UMAALIS ANG KANYANG MISTER PARA UMANO SA TRABAHO KAYA BUMUO SIYA NG PLANO UPANG SUNDAN ITO NGUNIT NANG MAKARATING SIYA SA LIBLIB NA LUGAR AY BUMAGSAK ANG KANYANG LUHA

Matagal nang napapansin ni Clarissa ang panlalamig at pagbabago ng kilos ng asawang si Gabriel. Si Gabriel ay isang magaling na arkitekto sa isang malaking firm. Sa loob ng sampung taon nilang pagsasama, kilala niya itong malambing at laging naglalaan ng oras para sa anak nilang si Lucas. Ngunit nitong mga nakaraang buwan, tila nag-iba ang ihip ng hangin.

Tuwing sasapit ang araw ng Sabado at Linggo, nagmamadaling umalis si Gabriel. Ang palaging palusot nito ay napakaraming overtime na kailangang tapusin.

Naiiwang naghihintay si Clarissa sa bintana ng inuupahang apartment hanggang mag-hatinggabi. Dumating pa sa puntong napansin niyang nababawasan ang laman ng kanilang joint bank account. Nang komprontahin niya si Gabriel, sinabi nitong nagkaroon ng aberya sa isang proyekto at kailangan niyang abonohan.

Hindi naniwala si Clarissa.

Sa isip niya, buo na ang kutob na may kinakasamang ibang babae ang asawa. Unti-unti nang nadudurog ang kanyang puso. Walang ibang tumatakbo sa kanyang isipan kundi ang hiwalayan at ang sakit ng pagtataksil.

Hindi na matiis ni Clarissa ang sitwasyon.

Nang marinig niya ang pag-andar ng makina ng sasakyan ni Gabriel, agad siyang pumara ng taxi sa kanto at inutusan ang driver na sundan ang pickup truck. Mahigpit ang hawak niya sa kanyang cellphone. Handa siyang kumuha ng litrato para maging ebidensya sa korte.

Nanginginig ang kanyang mga tuhod habang bumibiyahe sila palabas ng siyudad.

Mahigit dalawang oras ang tinahak nilang daan hanggang sa makarating sila sa isang malayong probinsya na malalawak ang bukirin.

Huminto ang pickup truck sa isang masukal na bahagi. Bumaba si Gabriel, at nakita ni Clarissa na nagtanggal ito ng polo at nagsimulang magbaba ng mga materyales.

Nagtago si Clarissa sa likod ng malalaking halaman, pilit na inaaninag kung sino ang sasalubong sa asawa.

Inaasahan niyang may lalabas na nakababatang babae mula sa maliit na kubo.

Ngunit lumipas ang tatlong oras, walang ibang tao roon.

Tanging si Gabriel lamang ang naroon, pawis na pawis, walang tigil sa paghahalo ng semento.


Naguguluhang lumapit nang dahan-dahan si Clarissa.

Habang papalapit siya, napansin niya ang hugis at porma ng estrukturang ginagawa ng asawa. Pamilyar na pamilyar sa kanya ang disenyo ng mga bintana at balkonahe.

Biglang nanlaki ang kanyang mga mata nang maalala niya ang blueprint na iginuhit nila noong bagong kasal pa lamang sila—ang pangarap nilang tahanan na kinalimutan dahil sa kakulangan sa badyet at patung-patong na utang matapos magkasakit ang asawa niya noong nakaraang taon.

Sa paghakbang niya papalapit, aksidenteng natapakan ni Clarissa ang isang tuyong sanga na lumikha ng malakas na tunog.

Napalingon si Gabriel.

Halatang gulat na gulat ito nang makita ang asawang nakatayo sa harap niya.

Binitawan nito ang hawak na pala at napakapit sa kanyang dibdib, habol ang hininga at namumutla ang mukha. Ang lalaking nasa harap niya ngayon ay unti-unting nanghihina.

Sa ibabaw ng lumang mesa sa gilid, napansin ni Clarissa ang isang brown envelope. Nilapitan niya ito at nanginginig na binuksan.

Nang mabasa ni Clarissa ang laman ng medikal na dokumento, parang gumuho ang buong mundo niya.

Stage 4 lung cancer.

Tatlo hanggang anim na buwan na lamang ang natitirang palugit sa buhay ng asawa.

Nakasaad din doon na matagal na itong huminto sa pag-inom ng mga maintenance na gamot. Mas pinili ni Gabriel na ipambili ng materyales sa pagpapagawa ng bahay ang naubos nilang ipon kaysa sa pagpapagamot.

Hindi makapagsalita si Clarissa habang sunud-sunod na pumapatak ang luha sa kanyang mga pisngi.

“Patawarin mo ako, Clarissa,” garalgal na paliwanag ni Gabriel habang dahan-dahang lumalapit at pilit siyang niyayakap nang mahigpit.

“Hindi ko sinabing may sakit ako dahil ayokong kaawaan niyo ako ni Lucas. Alam kong wala na akong pag-asang gumaling pa, kaya iginugol ko ang natitira kong lakas at oras para itayo ang matagal na nating pangarap na bahay.”

“Gusto kong may masilungan kayong mag-ina kapag tuluyan na akong nawala sa mundong ito.”

Napahagulgol na lamang nang malakas si Clarissa sa dibdib ng kanyang asawa, lubos na nagsisisi sa maling hinala, at tuluyang nadudurog sa masaklap na katotohanang mawawala nang maaga ang lalaking nag-alay ng huling hininga at sakripisyo para lamang sa kinabukasan ng kanilang pamilya.