ANG MASAKIT NA PAGTALIKOD
Dalawang taon na ang nakakaraan.

Nakahiga si Clara sa ospital, umiiyak habang nakatingin sa kanyang mga binti na hindi maigalaw dahil sa matinding car accident.

Sa tabi niya, nag-iimpake ng gamit ang fiancé niyang si Mark.

“Mark, saan ka pupunta?” tanong ni Clara. “Kailangan kita ngayon.”

Humarap si Mark, walang awa sa mukha. “Clara, maging realistic tayo. Sabi ng doktor, malabo ka nang makalakad. Habambuhay ka nang naka-wheelchair.“

“So? Iiwan mo ako dahil lang doon?”

“Hindi ako nurse, Clara!” sigaw ni Mark. “Gusto ko ng asawang makakasama ko mag-travel, mag-hiking, sumayaw. Ayokong maging caregiver habangbuhay. Pabigat ka lang sa mga pangarap ko. Sorry, pero tapos na tayo.”

Iniwan ni Mark si Clara na wasak ang puso at katawan. Ang singsing na dapat ay simbolo ng “forever” ay iniwan lang sa bedside table.

Simula noon, ginamit ni Clara ang galit bilang gasolina. Nagpagamot siya sa abroad. Dumanas siya ng matinding therapy. At habang pinapalakas niya ang katawan niya, pinalago rin niya ang kanyang negosyo.

ANG ARAW NG KASAL
Kasalukuyan.

Si Mark ay ikakasal na kay Jenny. Si Jenny ay maganda, sexy, at higit sa lahat—nakakalakad.

“Babe, kinakabahan ako,” sabi ni Jenny habang inaayos ang kanyang wedding gown. “Darating daw kasi ang CEO ng kumpanyang pinapasukan ko. Siya ang Principal Sponsor natin. Napaka-busy niyang tao kaya sobrang swerte natin na pinaunlakan niya ako.”

“Hayaan mo na ‘yan,” ngisi ni Mark. “Ang importante, ikakasal na tayo. At siguradong magugustuhan ako ng Boss mo. Magaling ako makisama sa mayayaman.”

Nagsimula ang seremonya sa isang luxury garden. Lahat ay masaya. Si Mark ay nakatayo sa altar, naghihintay.

Maya-maya, nagkagulo sa entrance.

“Nandyan na siya! Nandyan na ang CEO!” bulong ng mga bisita.

Bumukas ang malaking pinto.

ANG PAGPASOK NG REYNA
Inaasahan ni Mark na ang CEO ay isang matandang babae o lalaki.

Pero ang pumasok ay isang babaeng nakasuot ng Red Designer Dress na agaw-pansin.

At ang pinaka-gumulat sa lahat… ay ang tunog ng kanyang sapatos.

TAK. TAK. TAK.

Suot niya ay 4-inch Stilettos. Ang kanyang mga binti ay makinis, matikas, at walang bakas ng kapansanan.

Naglakad siya sa red carpet nang may confidence na parang siya ang may-ari ng lugar. Ang hangin ay tila huminto sa pag-ikot.

Nalaglag ang panga ni Mark. Nanlaki ang kanyang mga mata. Parang nakakita siya ng multo.

“C-Clara?” bulong ni Mark.

ANG REBELASYON
Tumakbo si Jenny (ang bride) palapit sa babae at bumeso.

“Ma’am!” bati ni Jenny. “Salamat po at nakarating kayo! Sobrang busy niyo po sa Global Ventures, pero andito kayo.”

Humarap si Jenny kay Mark na tulala pa rin.

“Honey, come here!” tawag ni Jenny. “I want you to meet my Boss. Ang may-ari ng kumpanya kung saan ako nagtatrabaho, at ang nagbigay ng budget para sa kasal natin… si Ms. Clara Villareal.”

Ngumiti si Clara. Isang ngiting matamis pero nakakamatay.

“Nice to meet you… Mark,” bati ni Clara.

“C-Clara…” nauutal na sabi ni Mark. Tinignan niya ang mga paa nito. “N-Nakakalakad ka na? P-Paano?”

“Mahabang kwento,” sagot ni Clara habang inaayos ang buhok niya. “Let’s just say… noong tinanggal ko ang isang malaking pabigat sa buhay ko, mas mabilis akong gumaling.”

Naintindihan ni Mark ang ibig niyang sabihin. Siya ang pabigat na tinutukoy nito.

“Magkakilala kayo?” gulat na tanong ni Jenny.

“Oo naman,” sagot ni Clara. “Siya ‘yung ex-boyfriend ko na nagturo sa akin na huwag umasa sa iba. Kung hindi dahil sa kanya, hindi ako magsusumikap na maging bilyonaryo at maglakad ulit.”

ANG PAGSISISI
Namutla si Jenny. “Ex mo siya?! Yung ex na nang-iwan sa’yo noong na-aksidente ka?!”

Tumingin si Jenny kay Mark nang may pandidiri. “Mark? Ikaw ang gagong lalaking kinukwento sa akin ni Ma’am Clara noon?! Yung walang kwentang lalaki na iniwan siya sa ospital?!”

“Jenny, let me explain…” panic ni Mark.

“Explain what?!” sigaw ni Jenny.

Lumingon si Mark kay Clara. Nakita niya kung gaano na ito kaganda. Mas mayaman, mas matagumpay, at higit sa lahat—buong-buo na.

“Clara…” lumapit si Mark at akmang hahawakan ang kamay nito. “Clara, mali ako. Nagsisisi ako. Bata pa ako noon, natakot lang ako. Pero mahal pa rin kita. Tignan mo, nakakalakad ka na! Pwede na tayong mag-travel! Pwede na tayong—”

PAAAK!

Isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha ni Mark.

Hindi galing kay Clara. Galing kay Jenny.

“Ang kapal ng mukha mo!” sigaw ni Jenny. “Sa harap ko pa?! Sa araw ng kasal natin?! At talagang babalikan mo siya dahil lang magaling na siya at mayaman na?!”

Humarap si Jenny kay Clara.

“Ma’am Clara… I’m sorry. I cancel this wedding. Hindi ko kayang pakasalan ang lalaking basura ang ugali.”

“Good choice, Jenny,” ngiti ni Clara. “Huwag kang mag-alala. Dahil matalino ka, promoted ka na bilang Vice President sa Singapore Branch natin. You deserve better.”

“Thank you, Ma’am!” iyak ni Jenny.

WAKAS
Iniwan ni Jenny si Mark sa altar.

Naiwan si Mark na nakatayo, hiyang-hiya sa harap ng lahat ng bisita. Wala na siyang bride. Wala na rin siyang chance kay Clara.

Lumapit si Clara kay Mark sa huling pagkakataon.

Binulungan niya ito:

“Sabi mo noon, gusto mo ng babaeng makakasabay sa paglalakad mo? Sayang, Mark. Kasi ngayon… tumatakbo na ako sa taas, habang ikaw, gumagapang na pabalik sa baba.“

Tumalikod si Clara at naglakad palabas. Ang tunog ng kanyang heels ay parang musika ng tagumpay.

TAK. TAK. TAK.

Iniwan niya si Mark na luhaan, nagsisisi na ang “lumpo” na tinapon niya noon, ay siya palang babaeng may kakayahang tapakan siya ngayon.

WAKAS