Iniw4n ko si Mrs sa Bahay Pag B4lik ko Iba na Ang L4l*ki Na kin4kas*m4.
Kaya Na p4t*y ko Sil4ng D4l*wa.

Kuya Psl, Tahimik ang umaga nang umalis si Lando papuntang trabaho. Bitbit niya ang pagod at responsibilidad bilang haligi ng tahanan. Sa isip niya, sapat na ang sakripisyo niya para sa asawa niyang si Ilyn. Hindi man marangya ang buhay nila, naniniwala siyang buo ang pamilya nila basta’t magkasama sila.

Ngunit may isang bagay siyang nakalimutan noong araw na iyon ang kanyang cellphone.

Pagdating niya sa trabaho, saka lang niya napansin na wala sa kanyang bulsa ang telepono. Mahalaga iyon sa kanyang mga transaksyon kaya napilitan siyang bumalik sa bahay. Hindi niya alam na ang simpleng pagbabalik na iyon ang babago sa takbo ng kanyang buhay.

Habang papalapit siya sa kanilang bahay, may kakaibang pakiramdam na gumugulo sa kanyang dibdib. Tahimik ang paligid, ngunit tila may bumubulong na hindi pangkaraniwan ang kanyang madadatnan.

Pagpasok niya sa bahay, narinig niya ang mahinang ingay mula sa kanilang silid. Mabigat ang kanyang mga hakbang habang papalapit. Nang buksan niya ang pinto, tumambad sa kanyang paningin ang eksenang hindi niya kailanman inasahan.

Naroon si Ilyn, ang babaeng pinangakuan niya ng habang buhay. Kasama nito ang ibang lalaki Naka hub4d Ang lalaki. Sa isang iglap, tila tumigil ang mundo ni Lando. Dumilim ang kanyang paningin. Ang sakit na naramdaman niya ay hindi masukat parang sabay-sabay na nabasag ang lahat ng pangarap at tiwala niya.

Hindi niya maalala ang bawat detalye ng sumunod na mga sandali. Ang alam niya, nanaig ang galit kaysa katinuan. Sa sobrang tindi ng emosyon, nakagawa siya ng bagay na hindi na niya maibabalik. Pin4t4y ny4 Ang kany4ng As*w4 aT Ang L4l4ki nito. Sa subr*ng g*lit.

Nang mahimasmasan si Lando, tahimik na ang paligid. Ngunit ang katahimikang iyon ay mas nakakatakot kaysa sa anumang sigawan. Nakatayo siya sa gitna ng isang trahedyang siya mismo ang lumikha.

Hindi na maibabalik ang oras. Hindi na mabubura ang nangyari.

Dumating ang mga awtoridad. Hindi na siya tumakbo. Hindi na siya lumaban. Alam niyang kailangan niyang harapin ang bunga ng kanyang ginawa. Sa mga sandaling iyon, hindi na galit ang nangingibabaw sa kanya kundi matinding pagsisisi.

Sa loob ng kulungan, araw-araw binabalikan ni Lando ang sandaling iyon. Iniisip niya kung sana ay pinili niyang lumabas ng bahay, huminga nang malalim, at umiwas muna. Kung sana ay hinayaan niyang batas at hindi galit ang humusga. Ngunit huli na ang lahat.

Ang pamilya ni Ilyn ay nagluksa. Ang sariling pamilya ni Lando ay nasira rin. Dalawang buhay ang nawala, at ang isa pa ay nabuhay sa loob ng rehas, dala ang bigat ng kanyang konsensya.

At si Ilyn…

Hindi man niya inaasahan ang naging wakas, naging paalala ang kanyang kuwento sa marami. Ang kanyang pangalan ay naging simbolo ng isang pagkakamaling nag-ugat sa lihim at pagtataksil. Maraming nagtanong kung bakit niya nagawa iyon. May mga nagsabing kulang sa komunikasyon. May nagsabing napagod siya sa sitwasyon ng kanilang pagsasama. Ngunit anuman ang dahilan, hindi iyon naging sapat upang bigyang-katwiran ang trahedyang sinapit nila.

Sa huli, ang nangyari kay Ilyn ay isang malagim na paalala na ang bawat desisyon ay may kaakibat na responsibilidad. Ang sandaling pagkakamali ay maaaring magdulot ng panghabambuhay na kapalit.

Lumipas ang mga taon. Si Lando ay nanatiling tahimik sa loob ng kulungan. Natuto siyang magsisi, natutong magdasal, at unti-unting tinanggap ang katotohanang dala niya habambuhay ang anino ng nakaraan. Hindi niya hinihingi ang simpatiya ng iba. Ang tanging hiling niya ay sana’y magsilbing aral ang kanyang kwento.

Dahil ang galit, kapag pinairal, ay parang apoy na kayang tupukin ang lahat kasama ang sarili mong buhay.

Ang matinding emosyon, lalo na ang galit, ay hindi dapat hayaang mangibabaw sa isip. Sa isang iglap na pagpapadala sa damdamin, maaaring masira ang maraming buhay. Piliin ang pag-iisip bago kumilos, dahil ang desisyon sa isang sandali ay maaaring magdala ng habambuhay na pagsisisi.