ININSULTO SA CLASS REUNION DAHIL “WALANG TRABAHO” — PERO NATIGIL ANG TAWANAN NANG YUMUKO ANG GENERAL MANAGER NG HOTEL AT TINAWAG SIYANG “BIG BOSS”

Si Carlo ay simple lang. Noong college, siya ang pinakamatalino, pero tahimik. Ngayong gabi, dumalo siya sa kanilang High School Reunion na ginanap sa Grand Imperial Hotel, ang pinakamahal na hotel sa siyudad.

Naka-polo shirt lang si Carlo at maong. Walang relo, walang alahas.

Pagpasok niya sa ballroom, sinalubong siya ni Eric. Si Eric ang bully ng klase noon, at ngayon ay isa nang mayabang na Car Dealer na mahilig mag-flex ng yaman sa social media.

“Uy! Si Carlo!” sigaw ni Eric, dahilan para tumingin ang lahat. “Buhay ka pa pala pare! Akala ko hindi ka makakapunta kasi wala kang pambayad sa entrance fee!”

Nagtawanan ang mga kaklase nila.

“May trabaho ka na ba?” tanong ni Eric nang malakas. “Balita ko kasi, tambay ka pa rin hanggang ngayon. Sayang ang talino mo, pare. Tignan mo kami, mga successful. Ikaw? Anyare?”

Ngumiti lang si Carlo nang tipid. “Okay lang ako, Eric. Pahinga muna ako sa trabaho.”

“Pahinga?!” humagalpak ng tawa si Eric. “Sabihin mo, wala kang mahanap na trabaho! Guys, alam niyo na ha? Kung may tira kayong pagkain, ibalot natin para kay Carlo. Kawawa naman.”

Umupo si Carlo sa sulok. Hinayaan niya lang silang magyabang. Inutusan pa siya ni Eric na kumuha ng tubig.

“Carlo, kuhaan mo nga ako ng tubig. Tutal sanay ka naman sigurong maging waiter,” utos ni Eric.

Tumayo si Carlo para kumuha ng tubig, hindi para sundin si Eric, kundi dahil ayaw niya ng gulo.

Biglang bumukas ang malaking pinto ng ballroom.

Pumasok ang isang grupo ng mga naka-suit. Sa gitna nila ay si Mr. Henry Sy, ang General Manager ng Grand Imperial Hotel. Kilala si Mr. Sy bilang strikto at nirerespeto ng lahat ng negosyante.

Natuwa si Eric. “Uy! Si Mr. Sy! Kilala ko ‘yan! Client ko ‘yan sa kotse!”

Tumayo si Eric at inayos ang kanyang coat. Lumapit siya kay Mr. Sy para magpapansin.

“Good evening, Mr. Sy!” bati ni Eric, inaabot ang kamay. “Ako po si Eric! Yung binilhan niyo ng kotse last year! Dito po ang reunion namin!”

Pero… nilampasan lang siya ni Mr. Sy. Hindi siya pinansin nito.

Dire-diretsong naglakad si Mr. Sy at ang mga staff niya papunta sa… sulok kung saan nakaupo si Carlo.

Ang lahat ay natahimik.

Sa harap ng buong batch, si Mr. Henry Sy—ang makapangyarihang manager—ay yumuko ng 90 degrees sa harap ni Carlo.

“Good evening, Chairman,” bati ni Mr. Sy, puno ng respeto at kaba.

Nabitawan ni Eric ang hawak niyang wine glass. Basag.

“C-chairman?” bulong ng mga kaklase.

“Sir Carlo,” patuloy ni Mr. Sy. “Pasensya na po, hindi ko alam na bibisita kayo sa hotel ngayong gabi. Kung alam ko lang po, sana naihanda ko ang Presidential Suite at ang Red Carpet para sa inyo.”

Tumayo si Carlo. Tinapik niya sa balikat si Mr. Sy.

“Ayos lang, Henry,” sagot ni Carlo. Ang boses niya ay hindi na mahina, kundi may awtoridad. “Nandito ako bilang bisita, hindi bilang may-ari. Ayokong makaistorbo sa operasyon ng hotel ko.”

“Hotel ko.”

Parang bombang sumabog ang mga salitang iyon sa pandinig ni Eric.

Si Carlo—ang tinawag nilang tambay—ang may-ari ng Grand Imperial Hotel?!

“Henry,” utos ni Carlo. “Pakibigyan naman ng water ang kaibigan kong si Eric. Uhaw na uhaw na daw siya eh. Kanina pa niya ako inuutusan.”

Namutla si Eric. Hiyang-hiya. Gusto na niyang maglaho.

Humarap si Carlo sa mga kaklase niya.

“Pasensya na kayo kung ‘wala akong trabaho’,” paliwanag ni Carlo. “Totoo naman eh. Wala akong trabaho… dahil ako ang nagbibigay ng trabaho. Ako ang may-ari ng hotel na ito at ng limang iba pang branches sa Asya.”

Lumapit siya kay Eric na nanginginig na sa takot.

“Eric, sa susunod, huwag mong husgahan ang tao base sa suot niya. Ang tunay na mayaman, hindi kailangang sumigaw. Ang lata lang na walang laman ang maingay.”

“Henry,” baling ni Carlo sa manager. “Sagot ko na ang bill ng lahat ng pagkain dito. Except sa table ni Eric. Siya na ang magbabayad nun, tutal successful naman siya, di ba?”

“Masusunod, Sir!”

Naglakad palabas si Carlo kasama ang mga hotel executives, iniwan ang mga kaklase niyang tulala at si Eric na bagsak ang balikat, nagsisisi sa pang-aaping ginawa niya sa taong siya palang “Big Boss” ng gabing iyon.