DAHIL WALANG MAALALA ANG DALAGA,INUWI ITO NG GWAPONG NBI AGENT PARA BIGYAN NG PANSAMANTALANG TIRAHAN. PAGTIRA SA BAHAY NITO  KAPALIT NG SERBISYO NG DALAGA .NGUNIT PAANO KUKUNTRULIN NG BINATA ANG SARILI KUNG MAKAILANG ULIT NA NITONG NAAABUTAN,NA WALA ITONG SAPLOT HABANG NALILIGO SA CR NITO?
THE SWEET DEAL
PROLOGUE
WRITTER:MISS GRACE
“Sir Shadow,may problema po tayo!” napalingon ang binata sa tumawag sa pangalan niya.
“what is it Conrad?”
“may  isang victim po na umiiyak at hindi siya nagsasalita. We need your help sir!” ibinaba ni Shadow ang bar1l sa mesa.
“sige susunod ako!” he stated.
Siya si Shadow Cazanostra ang NBI agent na matinik sa mga kalaban. Ang lalaking bukod tanging pinagpala sa kabaitan at pagiging maawain. Ang gwapong NBI na hanggang ngayon ay wala paring girlfriend dahil subrang selan. He is a billioner but in secret mas pinipili kasi nito ang magtrabaho sa field kesa maupo sa opisina buong araw.
“hey sweet girl,my name is Shadow,-” ilang sandaling katahimikan ang namayani,nakatitig lahat ng mga kasama ni Shadow sa babaeng blonde hair,napakaganda nito at maputi,pero mukhang batang bata pa.
Sumenyas ang binatang lumabas muna ang lahat,and they all did.
Muling nagsalita ang binata matapos nitong umupo sa mono block katapat ng dalaga. Tumingin ito sa wakas sa binata. And he stunt,ang ganda ng mata at kulay ng pupil nito. Para itong banyaga.
“may i know your name sweety?” aniya baka hindi naintindihan ang tagalog language kaya hindi ito sumasagot.
“a-ako?” nakahinga ng maluwag si Shadow,she is a filipina.
“yes, you?what’s your name sweetheart?” ang lumanay ng boses nito,baka matakot kasi pag malakas.
“Be-bella.” he smiled.
“and?”
bigla itong umiyak ng muli siyang magsalita. At sinapo ang ulo. Sabay ang malakas na sigaw.
“shhhh sweety ,i’m sorry,calmdown. I’ll help you,huwag kang umiyak. I’m here sweetheart.” at nagitla ang binata ng yumakap ito sakaniya.
“na-ta-takot ako!” anito.
He hugged her back. And in that moment,para siyang nawala saglit sa katinuan.
She is Bella,only Bella dahil hindi nito kilala ang sarili nito bukod sa pangalan. She got an amnesia.
And she’s only seventeen years old.
Sino si Bella?anu ang pagkakakilanlan ng dalaga?anung tulong ang mai aalok ni Shadow para makauwi  ang dalaga sa pamilya nito?
BAGONG STORYYYYY😭

Sa gitna ng malamig at baog na kwarto ng presinto, ang init ng yakap ni Bella ay tila isang kuryenteng gumising sa mga natutulog na ugat ni Shadow. Hindi siya sanay sa ganitong kalapit na presensya, lalo na mula sa isang babaeng hindi niya kakilala, ngunit ang bawat hikbi ng dalaga ay tila mga palasong tumatagos sa kanyang matigas na balat bilang isang ahente. Marahan niyang hinaplos ang mahaba at blonde na buhok nito, pilit na ibinabalik ang katinuan sa sariling isip habang ang bango ng dalaga—isang amoy na parang pinaghalong ulan at vanilla—ay dahan-dahang lumalason sa kanyang sistema. Alam ni Shadow na sa ilalim ng batas, kailangang dumaan sa tamang proseso ang bawat biktima, ngunit sa nakikita niyang takot sa mga mata ni Bella, alam niyang hindi sapat ang isang malamig na dormitoryo o shelter para sa kaligtasan nito. Dito nagsimula ang isang desisyong hindi niya inakalang gagawin niya sa buong buhay niya bilang isang disiplinadong alagad ng batas.

Dinala ni Shadow si Bella sa kanyang sariling resthouse sa labas ng siyudad, isang modernong mansyon na nakatago sa gitna ng malalagong puno, kung saan ang tanging maririnig ay ang huni ng mga ibon at ang bulong ng hangin. Habang binabaybay nila ang daan, nanatiling tahimik ang dalaga, nakatingin lang sa labas ng bintana habang mahigpit na hawak ang laylayan ng kanyang damit. Pinagmamasdan siya ni Shadow sa gilid ng kanyang mga mata, iniisip kung paanong ang isang napakagandang nilalang ay nauwi sa isang sitwasyong wala siyang matandaan kahit anong bahagi ng kanyang nakaraan. Pagdating sa bahay, ipinakita ni Shadow ang magiging kwarto nito—isang malawak na silid na may sariling banyo at malambot na kama. Ngunit bago siya umalis, tumigil siya sa pinto at humarap sa dalaga, ang kanyang boses ay naging seryoso ngunit may halong pag-aalaga.

“Bella, pansamantala kang mananatili rito hangga’t hindi natin nahanap ang pamilya mo o hangga’t hindi bumabalik ang alaala mo. Pero hindi ito libreng tuluyan,” panimula ni Shadow, pilit na pinapanatili ang propesyonalismo. “Gusto ko, habang narito ka, ikaw ang bahala sa pag-aayos ng bahay at pagluluto. Ito ang magiging kapalit ng serbisyong ibibigay ko sa’yo para protektahan ka. Maliwanag ba?”

Tumango si Bella, ang kanyang mga mata ay tila nagniningning sa pasasalamat. “O-Opo, Sir Shadow. Maraming salamat po sa pagtulong sa akin. Gagawin ko po ang lahat ng makakaya ko para maging kapaki-pakinabang dito.”

Nagsimula ang kanilang kakaibang setup. Sa umaga, maagang umaalis si Shadow para magtrabaho sa field, at pag-uwi niya sa gabi, sasalubungin siya ng mabangong amoy ng nilutong ulam at malinis na sala. Unti-unting nasasanay ang bilyonaryong ahente sa pagkakaroon ng kasama sa bahay, isang bagay na matagal na niyang iniwasan dahil sa kanyang pagiging pihikan at selan sa gamit. Ngunit habang lumilipas ang mga araw, ang disiplinang ipinagmamalaki ni Shadow ay unti-unting nasusubok sa paraang hindi niya inaasahan. Isang gabi, pag-uwi niya mula sa isang mapanganib na operasyon, pagod na pagod siyang pumasok sa kanyang master bedroom para kumuha ng tuwalya. Hindi niya napansin na bukas ang pinto ng kanyang banyo at ang singaw ng mainit na tubig ay lumalabas mula rito.

Sa isang pagkakamali ng pagkakataon, lumingon siya at doon ay tila huminto ang mundo. Nakita niya si Bella, nakatayo sa ilalim ng shower, walang kahit anong saplot sa katawan. Ang mapuputi nitong balat ay nagniningning sa ilalim ng ilaw, at ang mga patak ng tubig ay dahan-dahang gumugulong sa bawat kurba ng kanyang katawan. Nanigas si Shadow sa kanyang kinatatayuan, ang kanyang hininga ay tila napako sa kanyang lalamunan. Hindi siya makagalaw, hindi siya makatalikod agad dahil sa gulat at sa isang hindi maipaliwanag na paghanga sa sining na nasa harap niya. Nang maramdaman ni Bella na may nakatingin, lumingon ito at nanlaki ang mga mata sa gulat, ngunit sa halip na sumigaw, ay tila ba naging estatwa rin ito sa sobrang hiya.

“S-Sorry!” mabilis na sabi ni Shadow sabay talikod at labas ng kwarto, ang kanyang puso ay naghahabulan sa bilis na tila ba galing siya sa isang habulan ng mga kriminal. Isinandal niya ang kanyang likod sa pinto ng kwarto, pinupukpok ang sariling noo. “Ano ba, Shadow! Umayos ka!” bulong niya sa sarili. Ngunit ang imahe ng dalaga ay tila nakaukit na sa kanyang isipan, isang aninong hindi niya kayang burahin kahit anong pikit ang gawin niya.

Sa sumunod na araw, naging mailap si Shadow. Pilit niyang iniisip na isang aksidente lang iyon at hindi na mauulit. Ngunit tila ba nilalaro siya ng tadhana. Sa pangalawang pagkakataon, habang abala siya sa pagbabasa ng mga reports sa sala, narinig niya ang kalabog mula sa banyo sa ibaba. Agad siyang tumakbo sa pag-aakalang may intruder, sinipa niya ang pinto habang hawak ang kanyang baril, ngunit ang tanging nakita niya ay si Bella na nadulas sa basang sahig pagkatapos maligo—muli, wala itong saplot dahil kinuha lang nito ang sabon na nahulog sa labas ng shower area. Sa pagkakataong ito, mas matagal ang naging titigan nila. Ang takot sa mga mata ni Bella ay napalitan ng isang uri ng inosenteng pagtatanong, habang si Shadow ay ramdam ang unti-unting pagguho ng kanyang kontrol. Ang init na dumadaloy sa kanyang katawan ay hindi na galing sa galit o pagod, kundi sa isang pagnanasang pilit niyang sinusupil.

“Bella… kailangang matuto kang mag-lock ng pinto,” mahinang sabi ni Shadow, ang kanyang boses ay paos at puno ng tensyon. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang baril at kinuha ang malapit na robe para ibalot sa nanginginig na dalaga. Sa lapit nila, naamoy niya muli ang vanilla na amoy ni Bella, at sa isang sandali, muntik na niyang malimutan na siya ay isang ahente at si Bella ay isang biktimang dapat niyang protektahan.

Habang tumatagal ang pananatili ni Bella, mas lalong nagiging mahirap para kay Shadow ang magkunwaring walang nararamdaman. Tuwing gabi, bago siya matulog, naririnig niya ang mga yabag ng dalaga sa labas ng kanyang kwarto. Minsan ay papasok ito para magdala ng gatas, laging nakasuot ng manipis na pantulog na tila ba walang kamuwang-muwang sa epektong idinudulot nito sa binata. Nagsimulang magduda si Shadow sa kanyang sarili. Bakit ba parang laging “nagkakataon” na naaabutan niya itong walang saplot o nasa alanganing posisyon? Sadyang inosente ba si Bella o may bahagi ng alaala nito ang naglalaro sa kanya? Ngunit kapag tinitingnan niya ang mga mata ng dalaga, ang tanging nakikita niya ay ang purong katapatan at ang sakit ng pagiging mag-isa sa mundong wala siyang matandaan.

Isang hapon, habang nag-eensayo si Shadow sa kanyang private gym sa bahay, lumapit si Bella para bigyan siya ng tuwalya. Pawis na pawis si Shadow at hubad-baro, ipinapakita ang kanyang matitigas na muscle at mga peklat na nakuha niya sa pakikipaglaban. Napansin niya ang pagtitig ni Bella sa kanyang mga peklat, at dahan-dahang itinaas ng dalaga ang kamay para haplusin ang isa sa mga ito sa kanyang balikat.

“Masakit po ba ito?” tanong ni Bella, ang boses ay puno ng lungkot.

Hinawakan ni Shadow ang kamay ni Bella, pinipigilan ito sa paghaplos pa sa kanyang balat dahil alam niyang baka hindi na niya mapigilan ang sarili. “Lahat ng peklat ay may kwento, Bella. Pero mas masakit ang mga peklat na hindi nakikita ng mata.”

“Gaya ng sa akin?” tanong ni Bella, tumingin ito sa kanya nang diretso. “Wala akong peklat sa labas, pero pakiramdam ko, may malaking butas sa loob ko dahil wala akong maalala. Kayo lang ang tanging bagay na totoo sa buhay ko ngayon, Shadow.”

Ang pagtawag nito sa kanyang pangalan nang walang “Sir” ay tila isang hudyat ng pagbabago sa kanilang relasyon. Hindi na nakayanan ni Shadow ang tensyon. Hinila niya si Bella palapit sa kanya, ang kanilang mga katawan ay halos magdikit na. Ramdam niya ang mabilis na tibok ng puso ng dalaga, kasabay ng sa kanya. Sa sandaling iyon, ang lahat ng propesyonalismo, ang lahat ng batas, at ang lahat ng takot ay tila naglaho. Ngunit bago pa man may mangyari, biglang tumunog ang kanyang satellite phone—isang tawag mula sa headquarter tungkol sa isang bagong lead sa pagkakakilanlan ni Bella.

Mabilis na lumayo si Shadow, pilit na ibinabalik ang kanyang maskara. “Kailangan kong sumagot, Bella. Bumalik ka na sa kwarto mo.”

Sa paglipas ng mga araw, nalaman ni Shadow ang isang nakakangilong katotohanan. Si Bella ay hindi lang basta isang biktima ng aksidente. Siya ay anak ng isang makapangyarihang pamilya na matagal nang hinahanap ng isang sindikato para gamiting panakot. Ang amnesia nito ay hindi nanggaling sa isang pagkakauntog kundi dahil sa isang uri ng kemikal na itinurok dito para burahin ang anumang ebidensyang nakita nito bago ito nakatakas. Habang mas lumalalim ang imbestigasyon ni Shadow, mas nagiging mapanganib ang sitwasyon. May mga taong nakapaligid na sa kanyang resthouse, naghihintay ng tamang pagkakataon para makuha muli ang dalaga.

Dahil dito, mas lalong naging mahigpit si Shadow. Hindi na niya hinahayaang lumabas ng bahay si Bella, at lagi na siyang nasa tabi nito. Ngunit sa bawat minutong magkasama sila, ang pagnanasang itinago niya ay tila isang apoy na lalong nagniningas. Isang gabi, habang malakas ang ulan at kumukulog sa labas, tumakbo si Bella sa kwarto ni Shadow sa sobrang takot. Nakita niya itong nanginginig, basang-basa dahil nakalimutan nitong isara ang bintana sa kanyang kwarto. Muli, ang manipis nitong damit ay bumakat sa kanyang katawan, ipinapakita ang bawat detalye ng kanyang kagandahan.

“Dito ka na muna,” mahinang sabi ni Shadow, inialok ang kabilang bahagi ng kanyang malawak na kama. “Walang mangyayaring masama sa’yo.”

Humiga sila nang magkatabi, ngunit ang katahimikan ay puno ng kuryente. Nararamdaman ni Shadow ang init ni Bella sa tabi niya. Hindi na siya makatiis. Lumingon siya at nakita niyang nakatingin din pala ang dalaga sa kanya. Sa ilalim ng kadiliman at sa gitna ng tunog ng ulan, nagtagpo ang kanilang mga labi—isang halik na puno ng pangungulila, pagmamahal, at ng lahat ng mga bagay na hindi nila maipahayag sa salita. Sa gabing iyon, ang “Sweet Deal” na kanilang pinagkasunduan ay lumampas na sa simpleng serbisyo ng bahay. Ito ay naging isang sumpaan ng proteksyon at damdamin na hinding-hindi na nila mababawi.

Kinabukasan, nagising si Shadow na wala na si Bella sa tabi niya. Sa halip, isang sulat ang nasa unan nito. “Naalala ko na ang lahat, Shadow. At dahil mahal kita, kailangan kong umalis para hindi ka madamay sa panganib na dala ko. Huwag mo akong hanapin.” Ngunit hindi si Shadow ang uri ng lalaki na basta na lang susuko. Bilang isang NBI agent at isang bilyonaryong may lahat ng resources, alam niyang simula pa lang ito ng tunay nilang laban.

Natagpuan ni Shadow si Bella pagkalipas ng tatlong araw sa isang abandonadong bodega sa labas ng probinsya, pinalilibutan ng mga tauhan ng sindikato. Gamit ang kanyang galing sa field at ang galit na nagmumula sa kanyang puso, isa-isang itinumba ni Shadow ang mga kalaban hanggang sa makuha niya ang dalaga. Sa gitna ng putukan at gulo, niyakap niya si Bella nang mahigpit.

“Sabi ko sa’yo, hindi kita pababayaan,” bulong niya sa gitna ng kaguluhan.

Matapos ang lahat, nakuha ni Bella ang katarungang nararapat sa kanya. Bumalik ang kanyang alaala, ngunit ang tanging alaalang ayaw niyang makalimutan ay ang mga gabing kasama niya ang gwapong ahente sa loob ng resthouse nito. Ang pamilya ni Bella ay laking pasalamat kay Shadow, at bagama’t marami pang kailangang ayusin sa kanilang mga buhay, alam nilang dalawa na ang kanilang tadhana ay magkabuhol na.

Nagtapos ang lahat sa isang maaraw na umaga sa parehong resthouse. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi na kailangang mag-alala ni Bella tungkol sa pag-lock ng pinto ng banyo. Dahil si Shadow, ang dating pihikan at disiplinadong ahente, ay natutunan nang tanggapin na ang pinakamagandang misyon na nagawa niya ay hindi ang paghuli sa mga kriminal, kundi ang paghuli sa puso ng dalagang nagpabago sa kanyang mundo. Ang kanilang “Sweet Deal” ay nauwi sa isang “Forever Deal”—isang kasunduang walang limitasyon, walang sikreto, at puno ng wagas na pag-ibig.

Ang aral na natutunan ni Shadow sa buong karanasan ay simple: Maaari mong kontrolin ang lahat ng bagay sa paligid mo—ang iyong karera, ang iyong yaman, at ang iyong mga kalaban—ngunit kailanman ay hindi mo mapipigilan ang tibok ng iyong puso kapag natagpuan mo na ang taong itinakda para sa’yo. At para kay Bella, ang pagkawala ng kanyang alaala ang naging susi para mahanap niya ang taong magbibigay sa kanya ng bagong buhay na hinding-hindi na niya kailanman kakalimutan.

Sa huling bahagi ng kanilang kwento, nakaupo sila sa veranda habang pinagmamasdan ang paglubog ng araw. Hawak ni Shadow ang kamay ni Bella, at sa unang pagkakataon sa loob ng mahabang panahon, naramdaman niya ang tunay na kapayapaan. Wala na ang mga anino ng nakaraan, wala na ang takot. Mayroon na lamang silang dalawa, handang harapin ang anumang bukas na darating nang magkasama, dahil ang kanilang pag-ibig ang naging pinakamakapangyarihang ahensya na nagligtas sa kanila mula sa lahat.

Gusto mo bang gawan ko ng epilogue ang kwentong ito kung saan ipapakita ang kanilang kasal, o nais mong simulan natin ang isang bagong kwento na may ibang tema?