SINUSUMPONG NG TOYO ANG ASAWA KO KAPAG HINDI NAKAKAB3YM*B4NG. ANG HIRAP PANG UTUSAN SA GAWAING BAHAY



Apat na ang anak namin ni Regor pero napaka hilig pa rin nya kuys. Halos gabi-gabi ay gus2 nya kaming magb3ym*b4ngan.

Napaka maasikaso nyang ama at asawa. Maaga din syang nagigising upang magluto ng almusal ng mga bata bago pumasok sa eskwela.

Nag iigib na din sya ng mga planggana at pagbabanlawan ko at kapag napuno na nya pati ang aming lagayan ng inumin ay saka pa lamang sya aalis papuntang trabaho sa bukid.

Kapag hapon naman ay sya na ang nagboboluntaryong kumukuha ng mga sinampay para tupiin na din nya.

Wala akong masabi sa asawa ko kuys. Napaka sipag nya at wala ding kabisyo bisyo.

Pero isang gabi dahil sa labis na kapaguran ko sa tambak na labada ay hindi ko sya napagbigyan sa pangang4*lab!t nya.

Nagd4b0g sya saka tumalikod. Hinayaan ko na lamang. Kinabukasan ay hindi ko na sya mautusan pa.

Wala na din syang kusa sa pagluluto. Bago pa sya pumunta ng bukid ay sinipa pa nyA ang isang timba namin na wala pang laman kaya ito tumilapon.

Mabuti na lamang at matibay ang timba kaya hindi ito nabasag o di kaya ay nawar4k.

Pagsapit ng panibagong gabi, nang4la*b!t ulit sya. Pinagbigyan ko naman. Aba, bumalik ang sigla ng loko sa pagtatrabaho.

DOON ko sya nasimulang maobserbahan. Kung walang B3ym*bAng, wala din syang kusang gumalaw sa gawaing bahay