SINIRA NG CONSTRUCTION WORKER ANG BAGONG PININTURAHANG PADER GAMIT ANG MASO KAYA NAG-ALBURUTO ANG ENGINEER AT TINANGGAL SIYA SA TRABAHO AGAD-AGAD, PERO NATIGILAN ANG LAHAT NANG MAY MARINIG SILANG MAHINANG “MEOW” MULA SA BUTAS

Mainit ang sikat ng araw sa construction site ng Vista Verde Towers. Abala ang lahat dahil deadline na bukas para sa turnover ng Unit 405. Makinis na ang mga pader, bagong pintura, at ready for inspection na.

Si Mang Karding, isang beteranong mason, ay naglalakad sa hallway nang mapahinto siya sa tapat ng bagong gawang pader ng Unit 405. Iba ang pakiramdam niya.

Idinikit niya ang kanyang tenga sa pader.

Meeeow…

Sobrang hina. Parang galing sa ilalim ng lupa.

Meeeow…

Kinabahan si Mang Karding. Alam niya ang schedule. Kagabi lang tinapos ng Night Shift Team ang pag-semento at pag-plaster ng pader na iyon para matuyo ngayong umaga.

Lumingon si Mang Karding. Nakita niya ang Project Engineer na si Engr. Santos na papalapit, may dalang checklist. Masungit si Engr. Santos at laging mainit ang ulo kapag may aberya.

Pero hindi na nag-isip si Mang Karding. Buhay ang nakataya.

Dali-dali siyang tumakbo sa tool box at kinuha ang pinakamabigat na maso.

Bumalik siya sa makinis na pader.

“Mang Karding! Anong gagawin mo?!” sigaw ng Foreman.

Hindi sumagot si Karding. Buong pwersa niyang pinalo ang pader.

BLAG!

Nabasag ang pintura. Nagkaroon ng lamat ang semento.

BLAG!

Isa pang palo. Lumabas ang hollow blocks. Nagtalsikan ang debris sa makintab na sahig.

Dumating si Engr. Santos, halos lumuwa ang mata sa galit.

“KARDING! NAHIHIBANG KA NA BA?!” sigaw ng Engineer. “Kakatapos lang niyan kaninang umaga! Bakit mo winasak?! Alam mo bang deduct sa sahig mo ’yan?! You’re fired! Umalis ka na sa site ko ngayon din!”

Huminto si Mang Karding, hinihingal, hawak pa rin ang maso. Malaki na ang butas ng pader.

“Sir, pasensya na po. Tanggalin niyo na po ako kung gusto niyo, pero pakinggan niyo muna ’to,” pakiusap ni Karding.

Itinuro niya ang butas.

“Anong papakinggan ko?! Ang tunog ng katangahan mo?!” bulyaw ni Engineer. “Guard! Palabasin ’to!”

Akmang kakaladkarin na ng guard si Mang Karding nang biglang tumahimik ang lahat.


Mula sa madilim at maalikabok na butas ng pader, may narinig silang tunog.

Meeeeow! Meeeeow!

Natigilan si Engr. Santos. “Pusa?”

Mabilis na lumapit si Mang Karding sa butas. Gamit ang kanyang kamay, maingat niyang tinanggal ang mga pira-pirasong semento. Inilawan niya ito ng flashlight ng cellphone.

Sa loob ng cavity ng hollow blocks, sa pinakailalim, may isang maliit na kuting. Puno ito ng semento, basa, at nanginginig. Mukhang pumasok ito sa butas ng hollow block kagabi para matulog, at hindi napansin ng Night Shift na natabunan na nila ito ng semento at palitada.

“Diyos ko, na-trap siya,” bulong ng Foreman.

Dahan-dahang dinukot ni Mang Karding ang kuting. Kasyang-kasya lang ang kamay niya. Nang mailabas niya ito, halos hindi na makahinga ang pusa dahil sa alikabok at init sa loob.

Agad na kumuha ng tubig si Mang Karding at pinunasan ang ilong at bibig ng kuting.

Uha… Uha… Meow!

Nakahinga nang maluwag ang lahat nang sumigaw ang pusa. Buhay ito!

Napatingin si Engr. Santos sa nasirang pader, tapos kay Mang Karding, at huli sa kuting na ngayon ay umiinom na ng tubig sa takip ng bote.

Nawala ang galit sa mukha ng Engineer. Napalitan ito ng hiya at paghanga.

Lumapit si Engr. Santos kay Mang Karding.

“Karding…” panimula ng Engineer. “Pasensya ka na sa nasabi ko. Kung hindi mo binasag ’yan, mamamatay ang pusa sa gutom at suffocation dyan sa loob. Maaamoy na lang natin ’yan kapag nabubulok na.”

“Okay lang po, Sir. Kahit tanggalin niyo na ako, basta buhay ’yung pusa,” nakangiting sagot ni Karding habang hinihimas ang kuting.

“Sinong may sabing tanggal ka na?” ngiti ni Engineer. “Hindi ka fired. At huwag kang mag-alala sa pader, charge na ’yan sa company expense. Ang galing ng pandinig mo. Salamat sa malasakit.”

Nagpalakpakan ang mga coworkers nila.

Ang kuting ay inuwi ni Mang Karding at pinangalanang “Semento”. Siya na ang naging lucky charm ng pamilya ni Karding. Napatunayan sa araw na iyon na ang tunay na halaga ng isang trabahador ay hindi lang sa galing niyang magtayo ng gusali, kundi sa galing niyang magpahalaga sa bawat buhay na nasa paligid niya.

Disclaimer: Ang mga kwento rito ay piksyon lamang at hindi balita. Ang mahalaga ay ang aral at emosyon na maaaring mangyari sa kahit kanino