Nakakapanlumo, hindi ba? Parang eksena sa pelikula na ayaw nating mangyari sa totoong buhay. Pero ito ang mapait na reyalidad na gumimbal sa Negros Oriental nitong Enero. Ang insidente na nag-viral at nagdulot ng matinding takot at galit sa social media ay hindi lang basta krimen; ito ay isang trahedya na sumira sa tiwala ng marami at nag-iwan ng mga pamilyang wasak na wasak.

Sa video na ibinahagi ng kilalang storyteller na si DJ Zsan, muling binuhay ang mga detalye ng gabing iyon—ang gabi kung saan ang protektor ay naging “bangungot.” Kilalanin natin si Staff Sergeant Bonifacio, 38 anyos. Sa unang tingin, isa siyang respetadong alagad ng batas. Pero sa gabing iyon ng Enero 9, 2026, sa loob ng isang restobar, ibang Bonifacio ang nakita ng CCTV. Hindi ang pulis na tumutulong, kundi isang lalaking tila sinaniban ng dilim.

Ayon sa detalyadong update, nagsimula ang lahat sa isang inuman. Masaya, nagkakatuwaan, kasama ang kanyang hepe na si Police Captain Jose at iba pang mga kasamahan. Pero alam naman natin, kapag humalo na ang alak sa dugo at may halong personal na hinanakit, nagiging mitsa ito ng gulo. Sa CCTV, kitang-kita ang pagtayo ni Bonifacio. Kalmado pero may dalang panganib.

Ang nakakakilabot na parte? Ang unang biktima ay hindi pulis. Siya ay si Sheila, isang inosenteng ina na nakaupo lamang sa sofa. Walang kaalam-alam na ang gabing iyon ang magiging huli na pala niya. Si Sheila, 30 anyos, ay isang breadwinner na nagsasakripisyo sa Negros Oriental para sa kinabukasan ng kanyang mga anak sa Zamboanga del Sur. Isipin mo na lang ang sakit ng kanyang mga anak na naghihintay sa kanya, tapos malalaman na lang nila na wala na ang kanilang ina dahil sa isang insidente na wala naman siyang kinalaman.

Matapos ang insidente sa loob ng bar, inakala ng lahat na tapos na ang gulo. Naaresto si Bonifacio ng kanyang mga kasamahan. Isinakay sa kotse para dalhin sa istasyon. Dito na sana matatapos ang kwento, di ba? Pero hindi. Ito ang twist na mas masakit pa sa inaasahan. Habang nasa loob ng sasakyan, habang ang mga kasama niya ay iniisip na ligtas na ang lahat dahil hawak na nila ang suspek, biglang nagkaputukan muli

Sa loob mismo ng sasakyan ng pulis, tinapos ni Bonifacio ang buhay ng kanyang hepe na si Captain Jose, at ng dalawa pa niyang kasama na sina Master Sergeant Tristan at Patrolman Rey. Apat na buhay ang nawala sa isang gabi. Apat na pamilya ang naiwan. Apat na kinabukasan ang naglaho. At ang dahilan? Hinala ng marami ay “bullying” o di kaya naman ay “severe intoxication” o sobrang kalasingan.

Napag-alaman sa imbestigasyon na bago pa man ang insidente, may “derogatory report” na pala laban kay Bonifacio na isinumite ng kanyang mga biktima. Ibig sabihin, may hidwaan na. May lamat na ang samahan. Sinasabing naramdaman ni Bonifacio na pinagkakaisahan siya. Ito ba ay sapat na dahilan? Syempre hindi. Walang sapat na dahilan para kunin ang buhay ng may buhay.

Ang mas nakakadurog ng puso ay ang mga naiwan. Ang anak ni Sheila na si Shyra, na nag-post sa social media ng kanyang pangungulila. “Sana panaginip lang ang lahat,” sabi niya. Yung pangarap nilang magkasama sa graduation, naglaho na parang bula. Si Nanay Lucy, ang ina ni Sheila, na ngayon ay namomoroblema kung paano bubuhayin ang mga apo.

Nandiyan din ang anak ng hepe na si Anthony, na magtatapos na sana ng nursing. Ang hiling lang niya ay makita siya ng ama na pumasa sa board exam. Pero ngayon, picture na lang ng ama ang makakasama niya. At ang asawa ni Tristan, na naghihintay ng text ng mister na “pauwi na ako,” pero ang natanggap ay tawag mula sa istasyon na wala na ang kanyang asawa.

Ano ang sinasabi nito sa atin? Ipinapakita nito ang panganib ng pinagsamang baril at alak. Ipinapakita nito na kahit ang mga sinanay na maging disiplinado ay tao lang din na napupuno, nagagalit, at nakakagawa ng mali. Pero bilang mga alagad ng batas, mas mataas ang expectation sa kanila. Sila ang dapat na ehemplo ng pagtitimpi at disiplina.

Ang update sa kaso? Nakakulong na si Bonifacio. Kinasuhan ng multiple murder. Pero sapat ba ang hustisya sa korte para sa mga nawalang buhay? Sapat ba ang rehas para mabura ang trauma ng mga naiwan? Sinibak na rin sa pwesto ang Provincial Director dahil sa command responsibility. Ipinagbabawal na ang pag-inom sa pampublikong lugar. Mga reaksyon na tama naman, pero huli na para kina Sheila, Jose, Tristan, at Rey.

Ang mga netizen ay hindi napigilang maglabas ng saloobin. Sabi ng isa, “Nakakatakot na talaga. Kung pulis nga nagpapatayan, paano pa kaming ordinaryong mamamayan?” May iba naman na nagsasabing, “Sayang ang pension, sayang ang serbisyo. Dahil lang sa alak at init ng ulo, sira ang buhay mo at ng pamilya mo.”

Marami rin ang nakisimpatya sa mga biktima. “Justice for Sheila. Inosente siya, nadamay lang sa gulo ng mga lalaki.” Ito ang madalas nating marinig. Ang mga collateral damage sa mga away na hindi naman dapat nangyayari kung may disiplina lang sana.

Sa huli, ang kwentong ito ay paalala sa lahat. Sa mga nasa serbisyo, sa mga may hawak ng armas, at kahit sa ating mga ordinaryong tao. Ang galit ay lilipas, ang tama ng alak ay mawawala, pero ang epekto ng isang maling desisyon ay pang-habangbuhay. Ang isang kalabit ng gatilyo ay hindi na mababawi.

Huwag nating hayaang maging normal ang ganitong balita. Huwag tayong manhid. Kailangan natin ng mga pulis na matibay ang sikmura sa tukso at matibay ang mentalidad sa pressure.

Kaya ikaw, Kabayan, anong nararamdaman mo sa balitang ito? Sa tingin mo, ano ang dapat gawin ng PNP para maiwasan ang ganitong trahedya sa hinaharap? Mag-comment sa ibaba. Ipagdasal natin ang mga naiwan at hustisya para sa mga nawala.

Ingat po tayong lahat