PINSAN KO PALA ANG AS∆W∆ KO

Ang bawat pagkakataon sa buhay ay parang sugal na hindi mo alam kung kailan ka mananalo o matatalo sa bandang huli. Akala natin ang pagpikit ay paraan lang ng pagpapahinga, iyon pala ay paraan din ng tadhana para hindi natin makita ang bangin. Minsan ang pinaka masayang gabi ng iyong buhay ang siya ring magiging mitsa ng iyong habambuhay na pagdurusa at matinding pagsisisi.

Ako si Mariane, bente tres anyos at kasalukuyang lito sa buhay habang nakatingin sa labas ng bintana ng aking apartment dito sa Manila. Lumaki ako sa probinsya pero dahil sa gulo ng aming pamilya tungkol sa lupa, napilitan kaming lumuwas dito para umiwas sa init ng ulo ng mga kamag anak. Dahil sa tagal ng panahon na hindi kami nag usap ng mga pinsan o tita ko, lumaki akong walang mukhang matandaan dahil maliliit pa sila nong umalis kmi. Tanging ang aking tita lang ang matandaan ko.

Isang gabi ay niyaya ako ng matalik kong kaibigan na si Sam sa kanyang bahay para sa kanyang kaarawan dahil gusto niya raw mag relax ako. Pagdating ko sa bahay ni Sam ay siksikan na ang mga tao at halos hindi ko na marinig ang mga bisitang nag uusap dahil sa ingay ng music. Nagsimula kaming mag inuman, niyaya ako ni Sam na sumali sa ibang grupo niyang bisita. Ang saya saya namin habang nagtatagay. Busy ang lahat sa pagkanta sa videoke at sa pagkwentuhan ng mga kanya kanyang buhay kahit maingay. Napapansin ko na paminsan minsan ay sumusulyap ang isang lalaki sa akin pero dahil hindi naman kami magkakilala ay binalewala ko na lang ang kanyang mga tingin. Akala ko ay isa lang siya sa mga kaibigan ni Sam na galing din sa trabaho kaya hindi na ako nagtanong.

Nung medyo lasing na kami ay nagsimula ang laro ng bote, ang Truth or Consequence na madalas naming gawin sa bahay ni Sam kapag marami nang nainom na alak ang mga tao. Noong tumapat sa akin ang bote, pinili ko ang consequence dahil ayaw kong magsalita tungkol sa aking personal na buhay sa harap ng maraming bisita. Ang utos nila ay yakapin ko ang isa sa mga lalaking bisita. Niyakap ko ang lalaking d ko kilala na panay ang sulyap sa akin. Noong tumayo ako at lumapit sa kanya para yakapin siya, tila biglang tumigil ang paligid at may kakaibang kuryente akong naramdaman sa buong katawan ko noon. Hindi iyon ang karaniwang yakap dahil parang may pamilyar na init akong naramdaman sa kanyang mga bisig kahit hindi ko siya kilala. Nagkatinginan kami saglit pagkatapos ng yakap pero agad din akong umiwas dahil sa matinding hiya at dahil na rin sa alak.

Nung matapos na ang party ay gusto ko ng umuwi. Dahil sa sobrang gabi na at wala na akong masakyan pauwi sa amin, pinatulog kami ni Sam sa kanilang bahay para na rin sa aming seguridad. Siksikan kami sa isang kwarto at dahil sa sobrang antok ko noon, hindi ko na napansin kung sino ang nakatabi ko sa sahig na may sapin. Madaling araw noon nang magising ako para pumunta sa cr dahil naiihi ako. Pagpasok ko sa loob ng cr ay nandoon na pala ang lalaking panay ang titig sakin na tila naghihilamos at sinusubukang alisin ang hilo mula sa sobrang pag inom niya. Sa gitna ng katahimikan at ng madilim na pasilyo, bigla niya akong hinila palapit sa kanya at doon ay parang nawala ang lahat ng aking problema. Walang pagpapakilalang nangyari, walang usapan tungkol sa aming mga buhay, basta na lamang kaming tinangay ng maling b*gs0 ng aming damdamin. Um*p0 siya sa bowl at sin@kyan ko siya. Grabe ang in!t sa gabing yun. Ang sar@p niyang bum3mb@ng. Pagkatapos ay bumalik kmi sa higaan na parang wala lang nangyari. Kinabukasan ay maaga akong umalis sa bahay ni Sam nang hindi man lang nalalaman ang apelyido o kahit contact number ng lalaking nakasama ko noong gabi. Lumipas ang ilang linggo at doon ko naramdaman ang pagkahilo at pagsusuka tuwing umaga hanggang sa makumpirma ko na ako ay bunt!s na pala. Natakot ako nang sobra dahil hindi ko alam kung paano ko hahanapin ang ama ng dinadala ko na hindi ko naman talaga kilala.

Bumalik ako kay Sam at nakiusap na tulungan akong mahanap ang lalaking bisita niya noong birthday niya dahil kailangan ko siyang makausap tungkol sa sitwasyon ko. Sabi niya si Jack daw yun, yung yinakap ko. Hinanap ko siya sa facebook at agad akong nag FR at nag message. Sinabihan ko siya na bunt!s ako at siya ang ama. Nakipagkita siya sakin. Noong magkita kami sa isang coffee shop, doon lang kami pormal na nagpakilala at nagsabi ng aming mga pangalan.

Sinabi ni Jack na handa siyang panagutan ako dahil simula noong gabing iyon sa bahay ni Sam ay hindi na rin daw ako nawala sa isip niya. Dahil pareho kaming malayo sa aming mga pamilya at walang ibang matatakbuhan, nagpasya kaming mag live in sa isang maliit na apartment na gawa sa kahoy para makamura dito sa Manila. Naging maayos ang aming pagsasama, naging mapagmahal siyang partner at ramdam ko ang pagkasab!k niya sa pagdating ng aming magiging baby.

Akala ko ay ito na ang simula ng isang magandang buhay, na kahit nagsimula kami sa isang pagkakamali ay mauuwi rin kami sa isang pamilya. Habang lumalaki ang aking tiyan ay napagpasyahan niyang papuntahin ang kanyang ina para may mag alalay sakin oras na manganak ako. Pero ang lahat ng aking mga pangarap ay biglang gumuho noong araw na dumating ang kanyang ina upang tulungan kaming mag asikaso sa aking panganganak. Sab!k na sab!k si Jack na ipakilala ako sa kanyang nanay na galing pa sa probinsya noon.

Nang bumukas ang pinto at pumasok ang isang babaeng pamilyar ang mukha, parang binuhusan ako ng malamig na tubig sa buong katawan ko noong oras na iyon. Ang nanay ni Jack ay walang iba kundi si si tita Glenda, ang tita ko na kapatid ni Papa na matagal na naming hindi nakikita sa amin. Doon ko nalaman na si Jack ay ang pinsang buo ko na hindi ko nakilala dahil sa alitan.

Tumakbo ako sa banyo nagsisigaw ako sa loob ng banyo, putlang putla at nanginginig ang buong katawan habang naririnig ko ang iyak ni tita Glenda at ang pagkatok ni Jack. Mariane, buksan mo ito, kailangan nating pag usapan kung paano ito nangyari, ang pagsusumamo ni Jack na ngayon ay tila kasing sak!t na ng sugat. Hindi ko alam kung paano ko siya titingnan bilang asawa ngayong alam ko nang dumadaloy sa aming dalawa ang iisang dugo.

Paikut ikot sa utak ko na magpinsan kmi, habang nakahawak ako sa malaki kong tyan na puno ng takot. Paano ko palalakihin ang anak ko na bunga ng isang pagkakamali na hindi namin sinasadya pero habambuhay naming papasanin bilang isang malaking kasalanan sa mundong ito. Ang pag ibig na akala ko ay magliligtas sa akin sa lungkot, iyon pala ang magbabaon sa akin sa pagsisisi.

Ngayon ay sumulat ako upang humingi ng payo. Itutuloy ko ba ang pagsasama namin ni Jack para sa bata, kahit alam kong mali ito sa mata ng tao at lalo na sa Panginoon? O mas mabuting lumayo na lang ako at palakihin ang anak ko nang mag isa para hindi na madagdagan ang aming mga kasalanan? Hihingi sana ako ng payo sa inyo dahil hindi ko na alam ang gagawin ko sa sitwasyong ito na walang tamang labasan