PINAINOM KO NG JUICE NA MAY KATAS NG DEMONYO NA SILI ANG BOYFRIEND KONG GALING NAKIPAGKITA SA KANYANG EX

Hindi ko alam kung matatawa ako o maiinis, pero eto na nga… kwento ko na lang para gumaan pakiramdam ko.

So one random afternoon, chill lang ako, nagse-scroll sa phone, walang kaalam-alam sa mga nangyayari sa paligid,biglang may nag-message sa akin. Hindi ko kilala. As in zero idea kung sino siya. Ang bungad ba naman sakin:

“Girl… sorry ha, pero nakita ko BF mo.”

Ako naman, medyo kinabahan na agad. Kasi bakit parang may ganung opening line? Hindi yan usually good news. Sabi ko, “Bakit? Anong meron?”

At ayun na nga. Sinabi niya na nakita daw niya BF ko… may kasamang babae. At hindi lang basta babae ha—EX niya daw.

TEH. NAGDILIM PANINGIN KO.

Pero wait, hindi pa ako nagwala agad. Kalma lang kunwari. Sabi ko sa sarili ko, “Baka misunderstanding. Baka nagkataon lang. Baka… ewan.” (Oo, ganyan ako ka-denial noon.)

Pero syempre, bilang modernong babae, may resibo dapat. At si ate girl na nag-message? Very cooperative. Nagsend ng picture.

At doon na natapos ang lahat ng “baka.”

Kasi kitang-kita ko: siya… at ang ex niya… magkasama. Masaya. Mukhang walang problema sa mundo. Parang wala akong existence.

Hindi ako agad nagchat sa BF ko. Hindi ako nagtanong. Hindi ako nag-eskandalo. Hindi… kasi may mas maganda akong plano.

Kinagabihan, umuwi siya galing “lakad.” Aba, may gana pang ngumiti sakin ha. Sabi pa, “Miss kita.” WOW. Oscar-worthy performance.

Sabi ko, “Wait lang, may ginawa akong juice para sayo.” Sweet girl yarn?

Pumasok ako sa kusina, at doon ko nilabas ang secret ingredient… ANG DEMONYO NA SILI. Yung tipong kahit amuyin mo lang, iiyak na kaluluwa mo.

Piniga ko. As in todo effort. Halo dito, halo doon. Tapos nilagyan ko pa ng konting asukal para kunwari normal. Balance, diba? Sweet at spicy—parang relasyon namin, pero mas honest yung juice.

Pagbalik ko, inabot ko sa kanya. Sabi ko, “Inumin mo, para ma-refresh ka.”

Si kuya mo, walang kaalam-alam, diretsong inom.

Mga 3 seconds… okay pa siya.

Pagdating ng ika-5 second…

“ANGH—ANO TO?!”

Namula siya. As in pula na parang kamatis na sinabawan ng galit. Pawis dito, ubo doon, hingal malala. Parang kaluluwa niya gusto nang lumabas.

Ako naman, nakaupo lang sa harap niya, kalmado. Tapos sabi ko:

“Kamusta? Mas mainit pa ba ‘yan sa pakikipagkita mo sa ex mo?”

BIGLANG TAHIMIK.

Yung ubo niya naputol. Yung mata niya lumaki. Halatang nahuli ang kriminal.

“Anong—anong sinasabi mo?” sabi pa niya. (Ay wow, may pa-deny pa.)

Sabay labas ko ng phone ko. Pinakita ko yung picture.

Ayun. Game over.

Hindi na siya nakaimik. Mas busy na siya uminom ng tubig at magpaliwanag na parang sirang plaka. Kesyo “wala lang daw yun,” “nag-usap lang,” “walang meaning.”

Eh ako? Ngumiti lang ako.

Sabi ko, “Buti pa yung sili, diretso kung sumakit. Hindi tulad mo, patago.”

After nun, wala na. Hindi ko na siya kinausap ulit. Iniwan ko na siyang naghahanap ng ginhawa sa tubig habang nilalabanan ang anghang… at konsensya niya.

At ako?

Mas gumaan pakiramdam ko. Kasi minsan, hindi sapat ang iyak,kailangan din ng konting anghang para maalala mo yung sakit… at kung bakit hindi mo na dapat balikan.

Moral lesson: kung manloloko ka, siguraduhin mong hindi mahilig sa spicy ang girlfriend mo… kasi baka ikaw ang uminit ang buhay.

FROM SENDER