ANG NAKAKAGIMBAL NA KARANASAN NG ISANG GANID NA TRAFFIC ENFORCER NA WALANG AWANG NANGONGOTONG AT NANGHIHILA NG MGA SASAKYAN UPANG MAGKAMAL NG SALAPI NGUNIT HINDI NIYA INAASAHAN NA ANG HINILA NIYANG LUMANG VAN AY ISANG PATIBONG

Matindi ang sikat ng araw sa kahabaan ng EDSA-Cubao ibabaw. Puno ng usok, alikabok, at walang katapusang busina ng mga nagmamadaling motorista. Sa gitna ng magulong trapiko, nakatayo si SPO2 Carding. Hindi siya nandoon upang magsaayos ng daloy ng mga sasakyan. Siya ay naroon upang maghanap ng susunod na biktima na magpapataba sa kanyang bulsa.

Si Carding ay ang kilabot na pinuno ng isang lihim na sindikato ng “Illegal Towing” sa kalakhang Maynila. Ang modus niya ay simple ngunit walang awa. Nag-aabang siya ng mga sasakyang tumitirik o kahit ang mga bahagyang tumatabi lamang upang sumagot ng tawag sa telepono. Agad siyang lalapit, mananakot ng samu’t saring violations, at bago pa makapagreklamo ang drayber, nakakabit na ang kawit ng pribadong tow truck na pagmamay-ari ng kanyang bayaw. Upang hindi madala sa impound area at baklasin ang mga piyesa ng sasakyan, hinihingian niya ng limampung libong piso ang mga kawawang motorista bilang “settlement”.

Alas-dos ng hapon nang makita ni Carding ang isang lumang puting van na umuusok ang unahan. Nakatigil ito sa mismong gilid ng underpass. Mabilis pa sa alas-kwatro na nilapitan niya ito, ang kanyang mukha ay nakangisi habang isinusuot ang kanyang madilim na salamin.

“O, bawal pumarada rito! Obstruction of traffic, illegal parking, at smoke belching!” bulyaw ni Carding habang kinakatok nang malakas ang bintana ng van.

Bumaba ang isang lalaking naka-kupasing polo, pawisan at mukhang kabadong-kabado. “Sir, parang awa ninyo na po. Nag-overheat lang ang radiator. Limang minuto lang po, lalagyan ko lang ng tubig at aandar na ito. Papunta po ako sa ospital, may sakit ang anak kong nakconfined.”

Walang kahit anong emosyon na nakita sa mukha ni Carding. Kinuha niya ang kanyang radyo. “Ipasok ang tow truck. May huhulihin tayo rito.”

“Sir! Huwag po!” pagmamakaawa ng lalaki, halos lumuhod sa maruming aspalto. “Mawawalan po ako ng trabaho kapag nahila itong van ng kumpanya!”

Lumapit si Carding at bumulong, ang hininga ay amoy sigarilyo. “Madali naman tayong kausap. Limampung libo. Cash. Ngayon din. Kung hindi, sa impound babagsak iyan at sigurado akong bawas na ang makina niyan bukas ng umaga.”

Nanginginig na tumango ang lalaki. Pumasok ito sa likod ng van at may kinuha mula sa isang lumang itim na bag. Paglabas nito, iniabot niya ang isang makapal na bundle ng sanlibong piso. Mga bagong imprenta, malutong, at kumpleto ang bilang.

Kinuha ito ni Carding at pasimpleng isinilid sa malaking bulsa ng kanyang uniporme. “Sige, umalis ka na. Sa susunod, huwag kang tatirik sa teritoryo ko kundi mauubos ang ipon mo.”


Pinanood ni Carding na makaalis ang van bago siya masayang naglakad pabalik sa kanyang nakaparadang motorsiklo. Isa na namang matagumpay na operasyon. Nang araw na iyon, nakapangotong siya ng halos dalawandaang libong piso. Pagsapit ng gabi, dumiretso siya sa kanyang lihim na safehouse sa isang eksklusibong subdivision sa Quezon City. Dito niya itinatago ang lahat ng kanyang nakaw na yaman—mga sako ng pera, mamahaling relo, at mga dokumento ng mga pekeng kumpanya na ginagamit nila sa money laundering.

Habang nakaupo sa kanyang mamahaling sofa, umiinom ng imported na alak, inilabas niya ang mga perang nakolekta niya kanina. Masayang-masaya niyang pinagmamasdan ang bundle ng limampung libo mula sa lalaking may sirang van.

Ngunit ang kanyang masayang pagdiriwang ay biglang naudlot.

Isang napakalakas na pagsabog ang sumira sa kanyang matibay na pintuan. BOOOOM! Napuno ng usok at alikabok ang buong sala. Bago pa man makabunot ng baril si Carding, pinalibutan na siya ng higit sa dalawampung miyembro ng SWAT Team na nakatutok ang mga laser sight at assault rifles sa kanyang dibdib.

“Huwag kang kikilos! NBI ito! Ibaba ang sandata at dumapa sa sahig!” sigaw ng isang opisyal na nakasuot ng tactical gear.

Nanginginig na itinaas ni Carding ang kanyang mga kamay. Dumapa siya sa malamig na marmol na sahig habang pinoposasan siya nang mahigpit sa likod. Hindi siya makapaniwala. Paano natunton ng mga awtoridad ang kanyang pinakatagong lungga? Walang sinuman sa kanyang mga tauhan ang nakakaalam ng lugar na ito.

Mula sa likuran ng mga armadong operatiba, lumabas ang isang pamilyar na lalaki. Nakasuot na ito ngayon ng itim na polo shirt na may malaking tatak na “NBI” sa dibdib at may nakasabit na badge sa leeg. Siya ang drayber ng tumirik na puting van kaninang hapon sa EDSA. Wala na ang kaba at takot sa kanyang mukha; pinalitan ito ng isang seryoso at malamig na tingin.

Lumapit ang ahente sa mesa kung saan nakapatong ang mga pera at binuksan ang isang maliit na ultraviolet flashlight. Itinutok niya ito sa mga malutong na sanlibong piso na ibinayad niya kay Carding. Nagliwanag ang mga pera at lumitaw ang mga selyadong marka ng gobyerno.

“Akala ba ninyo ay ganoon-ganoon na lamang ang gagawin ninyong pagnanakaw sa mga inosenteng motorista?” malamig na pahayag ng ahente habang nakatingin sa nakadapang si Carding. “Ang mga perang iyan ay marked money. At sa gitna ng bundle na iyan ay may nakatagong micro-GPS tracker. Matagal na naming hinahanap kung saan ninyo itinatago ang inyong kaban ng bayan. Salamat na rin at ikaw mismo ang nag-uwi ng ebidensya sa pinakasentro ng inyong sindikato.”

Nanlaki ang mga mata ni Carding. Ang inakala niyang madaling biktima ay isang malalim na patibong na inihanda ng mga awtoridad upang lansagin ang kanyang buong operasyon. Nakuha ng NBI ang lahat ng listahan ng kanyang mga kasabwat at mga bank accounts na naglalaman ng milyun-milyong pisong galing sa pangongotong.

Habang kinakaladkad si Carding palabas ng kanyang marangyang safehouse, dinig na dinig niya ang tunog ng mga sirena na nagbabadya ng katapusan ng kanyang kasakiman. Ang kalye ng EDSA na dati niyang pinaghaharian ay hindi na niya kailanman matatapakan pa bilang isang malayang tao. Sa dulo, napatunayan ng tadhana na ang lahat ng nakaw na yaman ay may kaakibat na kapalit, at ang pagmamalabis sa kapangyarihan ay siyang mismong magiging susi sa sarili mong pagbagsak