NAPAGKAMALAN AKONG KATULONG NG KABIT NG ASAWA KO AT INUTUSANG MAGLINIS NG CR—KAYA “NILINIS” KO ANG BUHAY NILA AT ITINAPON ANG MGA GAMIT NILA SA KALSADA.

Galing ako sa isang out-of-town business trip. Pagod na pagod ako at gusto ko lang sanang magpahinga, kaya umuwi ako nang mas maaga ng isang araw sa nakaschedule kong uwi. Hindi ko na sinabihan ang asawa kong si Mike dahil gusto ko siyang i-surprise.

Ako si Vina. Ako ang nagmamay-ari ng bahay at lupa na tinitirhan namin, pati na rin ng kumpanyang pinapasukan ni Mike.

Pagpasok ko ng bahay, napansin kong bukas ang pinto. Pagdating ko sa sala, may nakita akong isang babae na nakaupo sa paborito kong sofa, nakataas ang paa sa center table, at kumakain ng chips habang nanonood ng TV.

Siya si Clarissa. Hindi ko siya kilala noon, pero halatang komportable siya sa pamamahay ko.

Nang makita niya ako, tinignan niya ako mula ulo hanggang paa. Dahil galing ako sa biyahe, naka-t-shirt lang ako, walang make-up, at medyo magulo ang buhok.

“Oh,” mataray na sabi ni Clarissa. “Ikaw na ba ‘yung bagong on-call maid na tinawagan ni Mike? Ang tagal mo naman dumating.”

Natigilan ako. Maid? Napagkamalan akong katulong sa sarili kong bahay?!

Gusto ko sanang sumabog sa galit. Gusto kong sabunutan siya at kaladkarin palabas. Pero nanaig ang pagiging kalmado ko. Naisip ko, sasakyan ko ang laro niya.

green-6
Tumango ako at yumuko ng kaunti. “Opo, Ma’am. Pasensya na po, na-traffic.”

Umirap si Clarissa. “Hay naku, ang bagal kumilos. Sige na, umakyat ka na sa taas. Linisin mo ‘yung CR sa Master Bedroom. Ang dumi-dumi kasi, ewan ko ba kung bakit tinitiis ni Mike ang bahay na ‘to. Ang cheap ng tiles.”

Kumulo ang dugo ko. Ang tiles na ‘yun ay Italian Marble na ako mismo ang pumili.

“Sige po, Ma’am. Lilinisin ko po,” sagot ko nang mahinahon.

Umakyat ako sa taas. Habang paakyat ako, narinig ko pang sumigaw si Clarissa.

“Bilisan mo ha! Pagkatapos mo sa CR, ipagluto mo kami ni Mike ng steak. Pauwi na ‘yun galing gym.”

Pagpasok ko sa Master Bedroom, nakita ko ang mga kalat nila. Mga damit ni Mike na nakakalat, at mga damit pambabae na hindi sa akin.

Pumasok ako sa CR.

Hindi ako kumuha ng brush. Hindi ako kumuha ng sabon.

Kumuha ako ng malaking itim na garbage bag.

“Sabi niya maglinis ako, di ba?” bulong ko sa sarili ko. “Edi lilinisin ko.”

Sinimulan kong damputin ang lahat ng gamit ni Clarissa na nasa loob ng kwarto—ang make-up niya sa vanity mirror ko, ang mga damit niyang nakasabit, at ang bag niya. Inilagay ko lahat sa garbage bag.

Sunod naman ay ang mga gamit ni Mike. Ang mga damit niya, sapatos, relo, at pati ang PlayStation niya. Lahat, “nilinis” ko at isinilid sa basura.

Puno na ang dalawang malaking plastic bag.

Sakto namang bumukas ang pinto ng kwarto. Pumasok si Mike, pawisan galing gym.

“Babe, nasaan na ‘yung katulong—”

Natigil si Mike nang makita ako. Nanlaki ang mga mata niya. Namutla siya na parang inalisan ng dugo.

“V-Vina?!” utal na sigaw ni Mike. “A-Anong ginagawa mo dito?! Akala ko bukas pa ang uwi mo?!”

Dahil sa sigaw niya, tumakbo paakyat si Clarissa.

“Babe, bakit ka sumisigaw? Inaaway ka ba ng katulong na ‘yan?” tanong ni Clarissa habang pumapasok sa kwarto.

Pagkakita ni Clarissa sa akin at kay Mike na takot na takot, doon lang siya nagtaka.

“Mike? Kilala mo siya?” tanong ni Clarissa.

Ngumiti ako. Isang ngiting nakakakilabot.

“Hi, Mike,” bati ko. “Naglinis lang ako, gaya ng utos ng bisita mo. Sabi niya kasi madumi daw ang bahay. At tama siya… sobrang dumi nga dahil nandito kayo.”

Humarap ako kay Clarissa.

“Miss, hindi ako katulong,” sabi ko nang may diin. “Ako ang may-ari ng bahay na tinatawag mong cheap. At ako ang asawa ng lalakeng cheap na kinakarelasyon mo.”

Nalaglag ang panga ni Clarissa. “A-Asawa?!”

Binitbit ko ang dalawang malaking garbage bag.

“Mike,” tawag ko sa asawa ko. “Sabi ng kabit mo, linisin ko daw ang CR. Nilinis ko na. Tinanggal ko na lahat ng BASURA sa buhay ko. Kasama ka na doon.”

Naglakad ako papunta sa bintana ng kwarto na nakaharap sa kalsada. Binuksan ko ito.

“Vina! Huwag! Ang mga gamit ko!” sigaw ni Mike.

“Oops, naglilinis lang ako!”

Isa-isa kong inihagis ang mga garbage bag sa bintana. Rinig na rinig ang kalabog ng mga ito sa semento sa labas.

“Ngayon,” humarap ako sa kanilang dalawa na nanginginig sa takot. “Lumabas kayo ng bahay ko bago ko ipatawag ang security para kaladkarin kayo palabas. You have 5 minutes.”

“Vina, please! Wala akong matutuluyan!” lumuhod si Mike. “Sa akin nakapangalan ang kotseng gamit mo pero pera ko ang pambayad niyan! Babawiin ko na rin ‘yan bukas!”

“GUARD!” sigaw ko sa intercom.

Nagmamadaling tumakbo palabas si Clarissa at Mike. Nakita ko silang dalawa sa kalsada, pinupulot ang mga damit nilang nagkalat habang pinagtitinginan ng mga kapitbahay.

Sinarado ko ang bintana.

Huminga ako nang malalim. Tahimik na ang bahay. Malinis na. Wala nang kalat, wala nang manloloko.

Umupo ako sa sofa, itinaas ang paa, at binuksan ang TV.

“Hay salamat,” sabi ko. “Ang sarap talaga sa pakiramdam ng bagong linis na bahay