NAKITA KO SA SAMPAYAN NILA GF ANG MGA BRA NIYA NA NANLILIMAHID AT PUNO NG LIBAG. NANG DUMALAW AKO SA KANILA, SABI KO BAKIT GANON BRA NIYA. SAGOT NIYA 2 WEEKS DAW SIYA BAGO MAGPALIT NG BRA PARA WALA MASYADONG LALABHAN. SOBRANG TURN OFF KO. KAYA NAKIPAG BREAK AKO SA KANYA

Pumunta ako sa bahay nila dala ang paborito niyang milk tea. Fresh na fresh ako, naka-pabango, at excited makita ang girlfriend ko. Pero bago pa ako makapasok sa pinto, nahagip ng mata ko ang sampayan nila sa gilid.

​Dooon nagsimula ang horror movie ko.

​Nakita ko ‘yung mga bra niya na nakasampay. Putsa, dati puti ‘yun eh, pero ngayon, parang dumaan sa gera sa Middle East. May mga kulay brown na “racing stripes” sa strap at ‘yung wire? May sariling formation na ng crusty gray matter.

Kung may microscope lang ako, baka nakakita na ako ng bagong sibilisasyon ng germs doon na may sariling gobyerno.
​
​Hindi ko napigilan. Pagpasok ko, tinanong ko siya agad habang nanginginig ang boses ko.

​”Beb,” sabi ko, “Bakit ‘yung mga bra mo doon sa labas… parang ginamit na panahog sa kare-kare? Bakit parang may sariling libag na tumubo?”

​Tumingin siya sa akin nang walang kaimog-imog.

“Ah, ‘yun ba? Two weeks bago ko palitan ‘yan, Beb. Tipid sa tubig, tipid sa labada. Para hindi rin agad maluma ang garter.”
​
​Wait lang. Let’s do the math…

7 days in a week x 2 weeks = 14 days ng pawis, dead skin cells, at polusyon. ​Kung 30 degrees Celsius ang init sa labas, imagine-in mo na lang ang “fermentation” na nangyayari sa loob ng bra na ‘yun.

​Sabi ko sa kanya, “Beb, 14 days? Kahit ang guard sa kanto namin, araw-araw nagpapalit ng uniporme! Bra ‘yan, Beb! Katabi nyan ang puso mo! Paano nakakahinga ang skin mo?”

​Sagot ba naman sa akin…”Sinasampay ko naman sa gabi para mahanginan. Okay pa naman ang amoy, parang maasim na cheese lang.”

​MAASIM NA CHEESE. Doon na ako napa-atras. T4ng!na.

​Hindi ko na kaya. Visual pa lang, turn off na. Paano pa ‘yung amoy? Paano kung mag-propose ako tapos ang isusuot niya sa kasal ay brang dalawang linggo ring hindi nilabhan? Baka imbes na bulaklak ang maamoy ng pari, ma-knockout siya sa altar.

​”Beb, ayoko na,” sabi ko habang dahan-dahang binibigay ang milk tea na parang nawalan na rin ako ng ganang inumin.

​”Bakit? Dahil lang sa bra?!” sigaw niya.

​”Hindi lang ‘to dahil sa bra, Beb,” sagot ko habang naglalakad palayo. “Dahil ‘to sa respeto ko sa sarili kong ilong at sa kalusugan ko. Paalam.”

Paglabas ko ng gate nila, pakiramdam ko parang nakatakas ako sa isang biological hazard zone. Hawak ko pa rin yung milk tea na binigay ko na sa kanya, pero parang gusto ko nang itapon sa kanal dahil naaalala ko yung sinabi niyang “maasim na cheese.”

Habang naglalakad ako pauwi, nagvibrate ang phone ko.

Siya.

Tatlong missed calls agad.

Sunod-sunod na messages.

GF:
“Ang babaw mo naman!”
“Bra lang yun!”
“Hindi ka ba nagkakamali minsan?”
“Nakipag-break ka dahil sa LABADA?”

Napakamot ako sa ulo habang naglalakad.

Hindi ko alam kung matatawa ako o maiinis.

Sumagot ako.

Ako:
“Beb, hindi lang yun tungkol sa bra. Hygiene yun. Health yun. Respeto yun sa sarili.”

After a few minutes, nagreply siya ulit.

GF:
“Eh bakit yung kaibigan kong si Marites, ganun din ginagawa. May boyfriend pa rin siya.”

Napahinto ako sa gitna ng sidewalk.

Si Marites pala ang mastermind ng dalawang linggong bra protocol.

Sumagot ulit ako.

Ako:
“Beb, hindi porket ginagawa ng iba, tama na.”

After that… seen.

Walang reply.

Akala ko tapos na.

Pero kinabukasan, habang nasa trabaho ako, may dumating na message mula sa best friend niya.

“Alam mo ba kung bakit ganun yung girlfriend mo?”

Kinabahan ako bigla.

“Hindi siya tinuturuan ng nanay niya ng ganung bagay. Lumaki silang halos walang tubig sa probinsya noon. Nakasanayan na niya.”

Para akong binuhusan ng malamig na tubig.

Bigla kong naalala yung bahay nila. Yung maliit na tangke sa likod. Yung mga timba.

Baka nga… hindi siya arte.
Nakasanayan lang talaga.

Bigla akong natahimik sa mesa ko.

Parang may kumurot sa konsensya ko.

Kinagabihan, hindi ako mapakali.

Paulit-ulit kong iniisip yung sinabi ng kaibigan niya.

Paano kung hindi siya tamad?

Paano kung hindi lang talaga niya alam?

Kaya kinabukasan, bumili ako ng ilang bagay sa mall.

• Tatlong bagong quality bras
• Isang mild detergent para sa delicate clothes
• Isang cute na laundry basket
• At siyempre… dalawang milk tea ulit

Huminga ako nang malalim habang nakatayo ulit sa gate nila.

Parang Part 2 ng horror movie, pero this time may redemption arc.

Kumatok ako.

Pagbukas niya ng pinto, halatang namamaga pa yung mata niya.

Mukhang umiyak.

Nakita niya yung dala ko.

“Bakit ka bumalik?” malamig niyang tanong.

Inabot ko sa kanya yung paper bag.

“Hindi ako bumalik para makipag-away,” sabi ko.

Binuksan niya yung bag.

Nakita niya yung laman.

Bras.

Detergent.

Laundry basket.

Napatingin siya sa akin, nalilito.

Sabi ko, medyo nahihiya:

“Hindi ako perpekto, Beb. Pero… kung may bagay na pwede nating ayusin, bakit hindi natin ayusin?”

Tahimik siya ng ilang segundo.

Tapos bigla siyang tumawa.

Hindi yung galit na tawa.

Yung tawang nahihiya.

“Ang tanga mo,” sabi niya habang tumatawa.

“Bakit?” tanong ko.

Sabi niya:

“Hindi yun dalawang linggo na isang bra.”

Napakunot noo ko.

“Ano ibig mong sabihin?”

Sagot niya habang tinuturo yung sampayan sa labas:

“Dalawang linggo bago ko labhan lahat. Pero nagpapalit ako araw-araw.”

Parang biglang tumigil ang mundo ko.

“So… ibig sabihin…”

Tumango siya.

“Marami akong bra.”

Napatingin ako ulit sa sampayan.

Napahawak ako sa ulo ko.

Putsa.

Ibig sabihin…

Nakipag-break ako…

Dahil sa laundry schedule.

Tahimik kami pareho ng limang segundo.

Tapos sabay kaming natawa.

Malakas.

Halos hindi makahinga.

At doon ko na-realize…

Minsan sa relasyon, hindi bra ang problema.

Kundi yung imagination ng lalaki