Nakilala niya si Jenny, isang promodiser sa department store. Mabait si Jenny. Kahit maliit ang sweldo, lagi niyang nililibre si “Tonio” ng siopao at mami.

“Tonio, kumain ka nang marami. Alam kong pagod ka sa pagbubuhat ng semento,” malambing na sabi ni Jenny.

“Jen, hindi ka ba nahihiya sa akin?” tanong ni Tonio habang pinupunasan ang dumi (charcoal) sa mukha niya. “Madungis ako. Mahirap lang.”

“Ano ka ba,” ngiti ni Jenny. “Marangal ang trabaho mo. Aanhin ko ang mayaman kung manloloko naman? Basta masipag ka, proud ako sa’yo.”

Doon nalaman ni Travis na si Jenny na ang “The One.”

Dumating ang araw ng Store Anniversary. May utos ang management: Bawal ang outsider. Bawal ang poor-looking.

Sinundo ni Tonio si Jenny sa mall. Naka-suot siya ng kupas na t-shirt at tsinelas na may putik.

Nakita sila ni Ms. Vera, ang matapobreng Store Manager.

“Jenny!” tili ni Ms. Vera. “Ano na naman ang ginagawa ng pulubing ‘yan dito?! Di ba sinabi ko sa’yo na bawal ang squatter sa store ko?!”

“Ma’am, boyfriend ko po siya. Sinundo lang po ako,” paliwanag ni Jenny.

“Boyfriend?!” pandidiri ni Ms. Vera. “Kaya hindi ka umaasenso eh! Didikit ka sa lalaking amoy-lupa! You are dragging the image of my store down!”

Pinalibutan sila ng ibang empleyado at customers. Hiyang-hiya si Jenny…

…hiyang-hiya si Jenny, nangingilid ang luha pero matatag pa ring humawak sa kamay ni Tonio.

“Ma’am,” mahinahon niyang sabi kahit nanginginig ang boses, “wala po siyang ginagawang masama. Tao po siya. Nagmahal lang.”

Napahalakhak si Ms. Vera.
“Love? Sa itsura niyang ’yan? Security!” sigaw niya. “Palabasin ang basurang ’yan!”

Lumapit ang dalawang guwardiya. Yumuko si Tonio at marahang binitiwan ang kamay ni Jenny.

“Okay lang, Jen,” bulong niya. “Ayokong mapahamak ka.”

“Hindi,” mariing sagot ni Jenny. “Kung lalabas ka, sasama ako.”

Nagbulungan ang mga tao. May umiling, may tumawa, may nag-video pa.

At sa sandaling iyon, bumukas ang pangunahing pinto ng mall.

Pumasok ang isang grupo ng mga executive—nakasuot ng mamahaling suit—kasama ang isang lalaking nasa edad singkwenta na kilalang-kilala sa industriya.

Biglang nanahimik ang buong department store.

Namutla si Ms. Vera.
“S-Sir Chairman?” utal niya. “A-ano po ang sadya ninyo?”

Hindi siya sinagot ng lalaki.

Sa halip, diretso itong lumapit kay Tonio.

At sa harap ng lahat—empleyado, customer, security—

yumuko ito nang malalim.

“Good afternoon, Mr. Travis Empire,” magalang nitong wika.
“Pasensya na po sa abalang idinulot ng mga tauhan namin.”

Parang tinamaan ng kidlat ang buong mall.

“Si—siya?” nanginginig na tanong ng isang staff.
“Ang CEO… ng Empire Group?”

Nanlaki ang mata ni Jenny.
“Travis…?” mahina niyang sabi.

Dahan-dahang tumayo si Tonio. Inalis ang sumbrero. Pinunasan ang uling sa mukha. Ang postura niya’y nag-iba—tahimik pero makapangyarihan.

“Oo,” mahinahon niyang sabi. “Ako si Travis.”

Bumagsak ang folder sa kamay ni Ms. Vera.

“Sir… hindi ko po alam—”

“Alam mo,” putol ni Travis, malamig ang tinig. “Alam mong tao siya. Pinili mo lang maliitin.”

Tumingin siya kay Jenny—malambot na ulit ang mga mata.

“Sa lahat ng lugar na pag-aari ko,” sabi niya nang malakas para marinig ng lahat,
“ang taong ito lang ang hindi ako tinrato base sa itsura o pera.”

Huminga siya nang malalim.

“Ms. Vera,” dagdag niya, “simula ngayon, hindi ka na manager. Epektibo agad.”

Naupo sa sahig si Ms. Vera, umiiyak.

Humawak si Travis sa kamay ni Jenny.

“Pasensya ka na kung hindi ko sinabi agad,” mahina niyang wika.
“Gusto ko lang malaman kung sino ang mamahalin ako kahit wala akong dala.”

Tumulo ang luha ni Jenny.
“Tonio man o Travis… ikaw pa rin ’yon,” sabi niya. “At pipiliin pa rin kita.”

Nagpalakpakan ang mga tao.

Mula noon, si Jenny ay naging Brand Ambassador ng Empire Group, hindi dahil sa ganda—kundi dahil sa puso.

At si Travis?
Hindi na kailanman nagpanggap muli.

Dahil natagpuan na niya ang isang babaeng
hindi yumuko sa pera,
hindi natakot sa kahirapan,
at tumindig sa tabi niya kahit buong mundo ang humusga.

Minsan talaga,
ang pinakamahalagang promo sa buhay
ay ang taong handang ipagtanggol ka
kahit akala ng lahat wala kang halaga.