NAGDATE KAMI NG SYOTA KO SA PARK HANGGANG SA SINABI NYANG SASAKAY SYA SA BALIKAT KO


1st monthsary namin ng gf ko nang maisipan naming magkita at magdate kuya Ed.

Napakasaya ng meet up namin. Kain dito, kain doon. Gala dito, gala doon. Magka vibes kaming dalawa.

Kompatibol na kompatibol kaming mag usap. Kaagad kaming nagkapalagayan ng loob.

Ang turingan namin sa online ay ganon din sa personal. Walang hiya hiya at para bang matagal na kaming magkakilala.

Sa may duyan, slide, at iba pa ay kumukuha kami ng litrato naming dalawa. Nag habulan din kami sa play ground na para bang mga bata.

Ang saya ng pakiramdam kuya Ed lalo na kung ang mahal mo ang kasama mong gumagawa ng mga ganoon bagay.

Hanggang sa napagod sya at may naisip syang gawin. Pinaupo nya ako saka sya sumakay sa balikat ko.

Gusto daw nya kaming maglakad lakad na pasan-pasan ko sya. Pinagbigyan ko naman ang kaso habang tumatagal ay tila ba may umaal!ng4*såw.

Amoy z0nr0x na ewan pero masasabi ko ring amoy bago0ng alamang pero hindi maganda ang pagkakaluto.

Para hindi masira ang aming moment ay tiniis ko na lamang ang lahat hangganf sa kusa na syang nagpababa.

Tila nabunutan ako ng tinik ng wala na sya sa balikat ko kuya Ed. Napahaplos pa nga ako sa leeg ko saka ko sana kukusutin ang il0ng ko ng may sumalubong sa aking mas4ng*sang na am0y mula sa palad ko.

Doon ko napagtanto na k!!**ffy ng jowa ko ang sumambulat kanina. Grabe, ganoon pala ang am0y ng t!l4piang b!lasa na.

Ang ginawa ko na lamang ay palagian ko syang nireregaluhan ng mga gamit pang babae at isa na dito ang f3m!nine wash.

Hindi ko alam kung ginagam!t nya kasi hindi na sya muling nagpakarga pa. Saka na siguro kung papay4g na syang magb3ymb4*ngån kami.

Nananalang!n na lamang ako lagi na kapag dumating ang araw na hūhυb4*rin ko ang Tipan nya ay ligaya ang maramdaman ko at hindi comat0se

Narito ang Part 2 at Part 3 ng kwento:

Lumipas ang ilang araw pagkatapos ng insidente sa parke, kuya Ed. Medyo magkahalo ang nararamdaman ko. Nandiyan ang saya dahil lumalalim ang samahan namin, pero nandiyan din ang kaba dahil sa nangyari. Palagi kong sinisigurado na gamit na gamit niya ang mga feminine wash na binibigay ko. Inaabot ko pa nga nang dis-oras ng gabi sa bahay nila, dala-dala ang isang supot ng iba’t ibang brand, sabay sabing, “Mahal, eto, pasalubong ko. Sabi kasi nila, maganda raw ito para sa…” hindi ko na matapos ang sasabihin, napapalunok na lang.

Siya naman, tuwang-tuwa. “Ay, salamat, hon! Ang thoughtful mo naman!” yakap niya pa sa akin. Napapangiti na lang ako, pero sa isip ko, *Sana kasi, magamit mo nang tama, hindi yung ipapahid mo lang sa leeg mo.*

Isang araw, niyaya niya akong pumunta sa bahay nila. Wala raw kasi ang mga magulang niya. Excited na excited ako, siyempre. Ito na ang unang pagkakataon na magkakaroon kami ng privacy. Dala ko na rin sa isip ang dasal ko lagi: “Lord, bigyan Mo po ako ng lakas. At kung sakali man pong may mangyari, sana po ay mabango.”

Pagpasok ko pa lang ng gate nila, sinalubong na ako ng kanyang ngiti. Naka-bahay lang siya, suot ang paborito niyang loose shirt at shorts. Ang cute-cute niya. Nanood kami ng sine sa laptop nila, magkayakap sa sofa. Ang sarap ng pakiramdam. Hanggang sa napansin kong pumipikit na siya. Inakala ko’y inaantok na, pero nang sandaling imulat niya ang mga mata, may kakaiba sa kanyang tingin.

“Hon,” bulong niya. “Puwede bang… dito na lang tayo matulog? Sa kwarto ko?”

Napalunok ako. Narito na nga ang araw na kinatatakutan at inaasahan ko. “S-sige,” nauutal kong sagot.

Pumasok kami sa kwarto niya. Medyo madilim, tanging liwanag lang mula sa ilaw sa labas ang pumapasok sa bintana. Umupo kami sa gilid ng kama. Ramdam ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Hinalikan niya ako. Sa simula, ayos naman. May halong kilig at tamis. Pero habang tumatagal, habang umiinit ang mga pangyayari, unti-unti ko na namang naamoy ang isang pamilyar na bagay.

Sa simula, mahina pa lang. Akala ko’y guni-guni ko lang. Pero lalong lumakas nang magsimula na siyang maghubad ng damit. Grabe, kuya Ed. Para na akong nasa isang sementeryo ng isda sa dami ng amoy. May halong tapang at asim, na para bang pinaghalong patis na matagal nang nakababad at bulok na itlog na sinalubong pa ng hanging timog.

Nanlamig ang buong pagkatao ko. Nandito na kami, nasa sandaling pinapangarap ng maraming lalaki, pero ang tanging nasa isip ko ay kung paano makakalabas nang hindi nasisira ang relasyon namin. Habang papalapit siya, habang lalong lumalakas ang amoy, hindi ko napigilang mapaiwas ng mukha.

“Hon, anong problema?” tanong niya, medyo nagtataka.

“W-wala, mahal. Naalimpungatan lang ako bigla,” dahilan ko. Hindi ko alam kung paano sasabihin ang totoo nang hindi siya nasasaktan.

Pero mukhang naramdaman niya. Bigla siyang tumigil. Umupo at tumingin sa akin. “May ayaw ka ba sa akin? Bakit parang lumalayo ka?”

Hindi ako makatingin sa kanya. Napatingin na lang ako sa kama. At doon ko nakita, sa puting unan niya, may maliit na mantsang dark brown na para bang… tsokolate? O kaya naman ay… natuyong… ewan.

Hindi ko na napigilan, kuya Ed. Bigla na lang sumabog ang lahat.

“Mahal,” mahina kong simula. “Mahal na mahal kita, alam mo ‘yan. Pero… itong… amoy… at iyong sa unan… Sa tingin ko, kailangan mo nang magpatingin sa doktor.”

Natigilan siya. Ang tagal naming nagtinginan. Sa una, parang may galit sa mata niya, pero pinalitan ito ng hiya at sakit. Bigla siyang humagulgol. “Akala ko kasi… normal lang ‘to… Wala naman kasing nagsabi sa akin…”

Hinawakan ko ang kamay niya. Saka ko lang na-realize na hindi niya rin alam. Hindi niya lang talaga alam kung paano, o baka natatakot lang siyang harapin.

Doon, sa gitna ng amoy na halos magpatumba sa akin, sa tabi ng mantsa sa unan, niyakap ko siya. Hindi dahil sa wala na ang amoy, kundi dahil kailangan niya ng yakap. Kailangan naming dalawa ngayon hindi ang magpakasawa sa laman, kundi ang harapin ang isang problemang pareho naming hindi inaasahan.

Kinabukasan, sinamahan ko siya sa doktor. At doon nagsimula ang isa na namang yugto ng aming relasyon—ang pag-aalaga sa isa’t isa, hindi lang sa saya, kundi pati sa mga hindi komportableng bagay, tulad ng batingaw ng kanyang… budgetilyo.