NAG-IYAKAN ANG MGA EMPLEYADO DAHIL BIGLANG NAG-ALBURUTO ANG “TERROR” NILANG BOSS AT SINIGAWAN SILANG LAHAT NG: “PACK YOUR THINGS! GET OUT OF MY OFFICE NOW!” AKALA NILA “FIRED” NA SILANG LAHAT. PERO PAGLABAS NILA NG PINTUAN AY NAPANGANGA SILA

Biyernes ng hapon. Dama ang tensyon sa loob ng Sales Department. Walang nagsasalita. Walang tumatawa. Pati paghinga, pigil.

Padabog na lumabas ng kwarto niya si Sir Rex, ang tinaguriang “Dragon Boss”. Kilala siya sa pagiging terror, laging nakasimangot, at walang patawad kung magalit.

Hawak niya ang Monthly Sales Report. Kulay pula ang mukha niya sa galit.

BLAG!

Ibinagsak niya ang folder sa mesa ni Jenny, ang Team Leader.

“ANO ‘TO?!” sigaw ni Sir Rex. Dumagundong ang boses niya sa buong opisina.

Nanginig si Jenny. “S-Sir… ‘yan po ang report…”

“ALAM KONG REPORT ‘YAN!” bulyaw ni Sir Rex. “Ang tinatanong ko, bakit ganito ang numbers?! Pagod na pagod na ako sa inyo! Araw-araw, puro sakit ng ulo ang binibigay niyo sa akin!”

Tumahimik ang lahat. May ilang empleyado na nagsimula nang maiyak sa takot.

Tumingin si Sir Rex sa kanilang lahat. Nanlilisik ang mata.

“AYOKO NA. TAPOS NA ANG PASENSYA KO.”

Huminga nang malalim si Sir Rex at sumigaw ng pinakamatinding utos:

“PACK YOUR THINGS! NOW! GET OUT OF MY OFFICE!!! AYOKO NANG MAKITA ANG MGA PAGMUMUKHA NIYO DITO! LAYAS!!!”

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Jenny.

“Fired na kami? Tanggal na kami?” bulong niya sa sarili. Kakakuha lang niya ng motor, paano na niya huhulugan? Si Mark naman, kakapanganak lang ng asawa.

“Sir… parang awa niyo na po…” iyak ni Jenny. “Kailangan po namin ng trabaho…”

“HINDI KAYO NAKIKINIG?! SABI KO IMPAKE! ALIS! NOW NA!” sigaw ulit ni Sir Rex sabay pasok sa kwarto niya at dabog ng pinto.

Wala silang nagawa. Nag-iyakan ang buong team. Kumuha sila ng mga box. Inilagay nila ang mga picture frame, mug, at personal na gamit nila.

“Guys, sorry ha,” iyak ni Jenny habang nag-iimpake. “Di ko kayo naipagtanggol.”

Para silang namatayan habang naglalakad palabas ng building. Bitbit ang mga kahon, luhaan, at bagsak ang balikat.

Pagbukas nila ng glass door sa lobby, handa na silang sumakay ng jeep pauwi at maghanap ng bagong trabaho.

PERO…

Paglabas nila, may nakaparadang dambuhalang LUXURY TOURIST BUS sa tapat ng opisina. May nakasulat na tarpaulin sa gilid: “BORACAY ESCAPADE: KATAS NG SALES.”

Nagulat sila. “Para kanino ‘yan?” tanong ni Mark.

Biglang bumukas ang pinto ng bus.

Lumabas si Sir Rex.

Hindi na siya naka-amerikana. Naka-Sando, naka-Shorts, naka-Sunglasses, at may suot na Sombrero. May hawak pa siyang Buko Juice.

Gulat na gulat ang mga empleyado.

“Oh?! Bakit ang bagal niyo?!” sigaw ni Sir Rex (pero nakangiti na).

“S-Sir?” tanong ni Jenny, hawak pa rin ang box ng gamit niya. “Akala ko po… Get Out? Akala ko po tanggal na kami?”

Tumawa nang malakas si Sir Rex.

“Oo, ‘GET OUT’… kasi AALIS NA TAYO! Leche, ang bagal niyo kumilos! Male-late tayo sa flight!”

Tinuro ni Sir Rex ang tarpaulin.

“Na-hit niyo ang Target Sales, mga engot! Sobra-sobra pa ng 20%! Kaya ‘Pack Your Things’ ang sabi ko diba? Kasi magbabakasyon tayo! 1 WEEK sa Boracay! All expenses paid! Sagot ng kumpanya pati alak niyo!”

Nalaglag ang panga ng lahat.

Mula sa iyak ng lungkot, biglang naging iyak ng tuwa!

“SIR NAMAN EH!!!” sigaw ni Jenny sabaybato ng box sa ere. “PINAKABA NIYO KAMI! AKALA KO PULUBI NA AKO BUKAS!”

“HAHAHA! Surprise ‘yun!” sagot ni Sir Rex. “Kailangan may drama para memorable! Oh ano, tatayo na lang kayo dyan? Sakay na!”

Naghiyawan ang mga empleyado. Nagtakbuhan sila pasakay ng bus. Naiwan sa guard ang mga box ng gamit nila sa opisina.

Sa loob ng bus, nagpa-party na sila.

Si Sir Rex, na kanina ay Dragon, ngayon ay siya pang DJ at Banka sa inuman.

Doon narealize ng mga empleyado: Masungit man ang Boss nila, mahal na mahal sila nito. Trip lang talaga niyang manakot bago manlibre.

At iyon ang simula ng pinakamasayang bakasyon ng Sales Team—na nagsimula sa luha, at nagtapos sa beach.

—

Pagdating nila sa Boracay, hindi makapaniwala ang Sales Team. Puting buhangin, malinaw na tubig, at perfect na sunset—parang hindi totoo.

“Grabe… ang ganda dito!” sigaw ni Jenny, hawak ang beach bag niya.

“Hindi ko akalaing gagawin ni Sir Rex ito,” sabi ni Mark. “Parang dream vacation lang.”

Si Sir Rex, naka-sunglasses at hawak ang Buko Juice, ay naglakad sa tabi nila. “Alam niyo, minsan kailangan ng konting drama para ma-appreciate ang tagumpay,” sabi niya. “Kaya enjoy niyo ngayon, kayong lahat. Lahat kayo, parte ng pamilya ko dito sa Sales Department.”

Hindi nagtagal, nagsimula na ang activities. May parasailing, jet ski, banana boat, at snorkeling. Si Sir Rex mismo, sumubok lahat ng activities, at bawat isa ay sinasabi: “Kita niyo ba? Kaya niyo rin ‘to, kaya lang drama ang dating sa opisina!”

Habang naglalakad sila sa tabing-dagat, may mga locals na nag-aalok ng pagkain at souvenir. Nag-set up sila ng mini street market sa tabi nila: grilled squid, mango shakes, at mga handmade bracelets. Sila mismo ang pumili at bumili ng souvenir para sa isa’t isa.

Pagkatapos ng water activities, nagpunta sila sa beach bar. Nagkaroon ng mini karaoke contest—si Sir Rex, na dati ay Dragon Boss, ay unang nagpakitang gilas. Kumanta siya ng “Livin’ on a Prayer” at nagpa-duet pa kay Jenny. Natatawa ang lahat.

Ngunit hindi lang iyon. May team-building games din: tug-of-war, beach volleyball, at sandcastle competition. Nagdala si Sir Rex ng mga tropa niya sa opisina, kaya masaya at mas makulay ang laro. Kahit ang mga empleyado na mahiyain, napilitang makisali at tumawa.

Sa gabi, nag-set up sila ng bonfire sa tabing dagat. May acoustic guitar si Sir Rex, nagdala ng marshmallows, at nagkaroon ng storytelling session. Lahat ay nagbahagi ng mga kwento—sa trabaho, sa buhay, at kahit personal. May ilan na naiyak sa kuwento ni Mark tungkol sa bagong panganak na anak niya.

Hind lang iyon. May fireworks display sa beach bilang sorpresa. Lahat ay humanga at nag-selfie sa ilalim ng mga sumasabog na kulay sa langit.

Sa loob ng bus pauwi sa resort, nagkaroon sila ng mini party. Nagtawanan, naglaro ng card games, at nag-share ng jokes. Si Sir Rex, na dati ay sobrang strict, ay nakihalo sa lahat, minsan ay nagpa-embarrass pa ng sarili para lang mapasaya ang team.

Sa wakas ng gabi, habang nakaupo sa balcony ng resort, napag-usapan nila ang lahat ng nangyari sa opisina at sa bakasyon. Napagtanto nilang mas masaya ang trabaho kapag may samahan at pagpapahalaga.

Si Sir Rex, habang nakatingin sa dagat, ay nag-sabi: “Kayo ang dahilan kung bakit nandito ako. Masaya ako sa mga achievements natin, pero mas masaya ako sa samahan natin. Tandaan niyo, sa opisina o sa labas, team tayo.”

At iyon ang simula ng pinaka-makulay at pinaka-masayang bakasyon ng Sales Team—punong-puno ng activities, tawanan, bonding, at pagmamahalan sa bawat isa.