Ang nasabing liham ay ibinigay sa huling kaarawan ni PBBM bago tuluyang lumisan ang kanyang ama. Sa mga panahong iyon, puno ng kawalan ng katiyakan ang kanilang buhay, malayo sa kanilang tahanan at humaharap sa matinding pagsubok. Ngunit sa gitna ng kadilimang iyon, nag-iwan ng liwanag ang ama. Sa kanyang sulat, tinawag niya ang anak na “my only son” at ibinilin na ang librong ibinigay niya ay maaaring ang kanyang huling pamana. Napakabigat ng mga salitang ito, lalo na kung iisipin natin ang sitwasyon nila noon. Hindi pera o kapangyarihan ang kanyang ipinamana, kundi isang prinsipyo at dangal na dadalhin ni PBBM habambuhay. Ito ang klase ng tagpo na pang-pelikula, ngunit totoong nangyari sa buhay ng ating Pangulo.

Isang bahagi ng liham ang talagang tumatak sa puso ng mga nakabasa at nakapanood. Sinabi ng nakatatandang Marcos na habang ang ibang tao ay maaaring mag-alangan kung ano ang kaya nilang isakripisyo para sa kalayaan, silang mag-ama ay kabilang sa isang lahi na hindi kailanman binilang ang halaga ng sakripisyo. “You are a true soldier,” ang wika ng ama sa anak. Isipin niyo ang bigat ng responsibilidad na iyon sa balikat ng isang binata noon. Ang matawag na sundalo ng iyong ama, hindi dahil sa humahawak ka ng baril, kundi dahil sa iyong paninindigan para sa bayan. Dito pa lang, makikita na natin kung saan humuhugot ng lakas ng loob si PBBM sa tuwing binabato siya ng kaliwa’t kanang kritisismo sa kasalukuyan.

Binigyang-diin din sa mensahe na ang dangal o “honor” ay mas mahalaga pa kaysa sa buhay o yaman. Ito ang aral na tila naging pundasyon ng pagkatao ng ating kasalukuyang lider. Sa mundong puno ng paninira at intriga, ang paghawak sa sariling dangal ay isang hamon na mahirap mapagtagumpayan. Ngunit dahil sa mga salitang ito ng kanyang ama, tila nagkaroon ng gabay si PBBM. Ang bilin na “Go with pride and embrace your destiny” ay tila naging propesiya na nagkatotoo makalipas ang ilang dekada. Sino ang mag-aakala na ang anak na tumanggap ng sulat na iyon sa panahon ng kanilang kagipitan ay siya palang babalik upang pamunuan ang bansa?

Ang video na ito ay hindi lamang nagpapakita ng relasyon ng mag-ama, kundi pati na rin ang malalim na pananampalataya ng pamilya. Ipinakita rito kung paanong ang pagiging maka-Diyos ay naging sentro ng kanilang pamumuno. Mula pa noon, naniniwala na ang pamilya na ang pamumuno ay hindi lamang galing sa tao kundi isang mandato mula sa Itaas. Ang konseptong ito ay muling binuhay ni PBBM sa kanyang mga talumpati kamakailan. Sa 49th Philippine National Prayer Breakfast noong Nobyembre 2024, inihayag niya na ang pamumuno na walang pananampalataya ay parang barkong walang kumpas—maaaring makarating sa laot, ngunit tiyak na mawawala sa direksyon.

Nakaka-inspire isipin na sa kabila ng pagiging pinakamataas na lider ng bansa, hindi ikinahihiya ni PBBM na aminin ang kanyang pangangailangan sa panalangin. Sa maraming pagkakataon, hayagan siyang humihingi ng dasal mula sa taumbayan. “Ipagdasal niyo ako,” ang madalas niyang sambit. Isang pagpapakita ng kababaang-loob na bihira nating makita sa mga pulitiko. Para sa kanya, hindi kaya ng iisang tao lang ang bigat ng pagpapatakbo sa bansa. Kailangan niya ang tulong ng Diyos at ang suporta ng sambayanan. Ang ganitong klase ng pananaw ay nagpapakita na ang leksyon ng kanyang ama tungkol sa “honor” at “destiny” ay hindi nasayang.

Maraming mga netizen ang hindi napigilang maging emosyonal sa rebelasyong ito. Bumuhos ang mga komento sa social media na nagpapahayag ng kanilang suporta at paghanga. Isang netizen ang nagsabi, “Ngayon ko lang naintindihan kung bakit ganun na lang katatag si PBBM. May pinaghuhugutan pala siyang malalim.” Mayroon ding nagsabi na, “Nakakaiyak naman ito. Ramdam mo yung pagmamahal ng isang ama na gusto lang mapabuti ang kanyang anak at ang bayan.” Ang iba naman ay nagpaabot ng kanilang mga panalangin, “Stay strong, Mr. President. Kasama niyo kami sa laban.” Ang mga reaksyong ito ay patunay na ang mensahe ng nakaraan ay may matinding epekto pa rin sa kasalukuyan

Hindi maikakaila na ang kwentong ito ay nagbigay ng bagong kulay sa imahe ng ating Pangulo. Sa likod ng mga pormal na barong at mga seryosong talumpati, mayroon palang isang anak na patuloy na tumutupad sa huling habilin ng kanyang ama. Ang “katatagan” na nakikita natin sa kanya ngayon ay hindi biglaang sumulpot; ito ay hinubog ng mga pagsubok at ng mga salitang binitawan noong 1988. Ang liham na iyon ay nagsilbing compass o kumpas niya sa gitna ng maalon na dagat ng pulitika. Ito ang nagpapaalala sa kanya kung sino siya at kung ano ang kanyang layunin.

Sa huli, ang mensaheng ito ay hindi lamang para kay PBBM, kundi para rin sa bawat Pilipino. Ang paalala na ang dangal ay higit pa sa yaman, at ang pananampalataya ang tunay na sandata sa anumang laban, ay mga aral na dapat nating isapuso. Nakakamangha na ang isang pirasong papel mula sa nakaraan ay may kapangyarihang magbigay ng inspirasyon sa kasalukuyan. Habang pinapanood natin ang video, hindi natin maiwasang mapaisip sa sarili nating mga magulang at sa mga aral na iniwan nila sa atin. Gaya ni PBBM, nawa’y yakapin din natin ang ating tadhana nang may dangal at pananalig.

Kaya naman, mga kababayan, anong masasabi niyo sa napakagandang kwentong ito? Tiyak na marami sa inyo ang naantig at napaisip. Huwag kalimutang ibahagi ang inyong mga saloobin at ipagpatuloy ang pagsuporta at pagdarasal para sa ating bayan. Ang kwento ng mag-amang Marcos ay paalala na sa huli, ang pagmamahal sa bayan at pananalig sa Diyos ang siyang mananaig. I-share ang artikulong ito para mas marami pa ang makaalam sa tunay na kwento sa likod ng katatagan ng ating Pangulo. Isang bansang nagkakaisa sa dasal at dangal, yan ang pangarap ng ama na ngayon ay isinasakatuparan ng anak