“Na Turn-off $@ akin ang ka Eyebøl ko k@$e Kamøt ako ng Kamøt sa Petch@y ko…
Yan po ang karanasan kong hindi malilimutan, author… gwapo pa naman yung ka eyebøl ko ng araw na yun na nakilala ko lang sa da*ting app.

Two days before kaming magkita, author ay nag-a*hīt na nga po ako ng gubatan ko— incase nga po na may laban4ng mangyayari eiii ready na ako !!!

Pero hindi po pala laban4n ang mang-yayari, author kundi iwanan 😅!!!

At tama nga ako, gwapo nga sya at maputi— at kung ano po ‘yung mukha nya sa profile ay ganun din sa personal.

Ayun na nga… nang kumakain na kami sa restaurant— tawanan pa kami ng tawanan na para bang komportable na agad sa isa’t isa.

Hanggang sa sabihin nya sa akin…

“Me hadhad ka ba or anything d’yan sa anu mo… ba’t kamøt ka ng kamøt. I’m sorry pero turn off ako sa babaeng hindi priority ang hygiene ???”

Sabay alis na nya !!!

“Huh anu daw… ???” sabi ko naman na nakatunganga.

“Kase pala dahil sa pagiging komportable ko sa kanya sa pakikipag-usap— out of my mind na nagkakamot na din pala ako ng petch@y ko dahil makati nga… !!!”

Actually sa sasakyan pa lang kanina papunta sa dating place namin ay kamøt na nga ako ng kamøt ng anu ko… kase ganun pala ‘yun, author pag tumutubo na ng kaunti ang bulb*l eiii sobrang makati pala at hindi mo talaga maiiwasang magkamøt— ist time ko kaseng nag-ahīt eiii kaya hindi ko alam😅 !!!

‘Yun na nga author… napurnada tuloy ang sana ay prince charming ko…

But anyway ok lang ‘yun atleast lesson learned ako na…

“H’wag magkamøt ng Perlas sa harap ng ka eye*bol mo… 😅!”

At saka ayaw ko na pala sa lalaking masyadong metikuloso at judgemental… tulad nga nung naka eye*bol ko kase nagmumukhang b4kla… gusto ko na pala ngayun ay tall dark and handsama 😅

Pagkaalis ni Raymond sa restaurant, naiwan akong tulala habang hawak pa rin ang kutsara ko.

“Grabe naman ‘yun… isang kamot lang, turn-off agad?” bulong ko sa sarili ko.

Pero habang nagmumuni-muni ako, bigla na namang kumati…

Ayun na naman!

Napakapit na naman ako sa upuan ko para pigilan ang sarili kong magkamot sa harap ng mga tao. Para akong sumasayaw sa upuan ko habang pinipilit kong magpaka-disente.

Napansin tuloy ako ng waitress.

“Ma’am… okay lang po kayo?” tanong niya na may pag-aalala.

“Ah… oo… medyo may… uh… lamok lang,” sagot ko na pilit nakangiti. 😭

Pagkatapos kong kumain, dumiretso agad ako sa mall restroom. Doon ko lang na-realize kung gaano pala kahirap kapag first time mong nag-ahit.

Habang nakatingin ako sa salamin, sabi ko sa sarili ko:

“Girl… lesson learned talaga ito. Hindi lahat ng laban ay kailangang paghandaan ng ahit.” 😅

Paglabas ko ng mall, nag-open ulit ako ng dating app.

At guess what?

Online si Raymond.

Nag-type ako ng message:

“Hoy Raymond, FYI lang… hindi hadhad ‘yun. First time ko lang mag-ahit. Natural na makati ‘yun!”

Seen.
Walang reply.

After five minutes…

BLOCKED.

Napatingin ako sa langit.

“Okay lang! Hindi ka kawalan!” sabi ko nang malakas habang naglalakad pauwi.

Pero sa totoo lang…

Medyo sayang. Gwapo pa naman. 😅

Makalipas ang dalawang linggo, nakalimutan ko na rin si Raymond.

Hindi na ako nag-ahit ulit.
Sabi ko sa sarili ko:

“Natural is beautiful!” ✨

Isang araw, nagpunta ako sa birthday ng kaibigan ko. May maliit na gathering sa isang café.

Habang kumukuha ako ng cake, may lalaking biglang lumapit sa akin.

“Excuse me… ikaw ba si Carla?”

Napalingon ako.

Matangkad.
Moreno.
Medyo makulit ang ngiti.

Tall, dark, and handsome talaga! 😳

“Oo… bakit?” tanong ko.

Ngumiti siya.

“Ako si Mark… pinsan ako ni Raymond.”

Parang tumigil ang mundo ko.

“H-ha?!” 😭

Tumawa siya.

“Kwento niya kasi sa amin ‘yung nangyari sa date niyo… pero sabi ko sa kanya ang arte niya daw.”

Napahiya ako pero natawa na lang din.

“Grabe naman pala siya magkwento,” sabi ko.

Sumagot si Mark:

“Actually gusto kitang makilala… kasi sabi ko sa sarili ko, kung kaya mong ikwento ‘yun sa internet at tawanan lang, mukhang masaya kang kasama.”

Napangiti ako.

“Pero promise,” dagdag ko agad, “hindi na ako nagkakamot ngayon.” 😅

Tumawa siya nang malakas.

“Okay lang… basta huwag lang habang kumakain tayo.”

At doon nagsimula ang bagong usapan namin.

Habang naglalakad kami palabas ng café, napaisip ako.

Minsan pala… ang pinaka-nakakahiya mong moment ang nagdadala sa’yo sa tamang tao