NA SLIDE SA TILES ANG SUGAR DADDY KO DAHIL TINAWAG KO SYA

Hindi ko talaga makakalimutan yung gabing ‘yon. Plano lang naman namin mag-relax,yung tipong sosyal kunwari kahit saglit lang. Nag-ready pa ako ng bath tub, may konting bula, tapos may dala pa siyang wine na akala mo nasa movie kami.

“Baby, tawagin mo lang ako pag ready ka na ha,” sabi niya habang nasa sala pa siya, feeling poging-pogi.

Ako naman, todo effort. Pinunasan ko pa yung tiles, nag-ayos ng ilaw para medyo cozy ang dating. Tapos nung okay na lahat, sumigaw na ako—

“Babe! Ready na!”

Ayun na nga… dun nagsimula ang trahedya ng buhay niya.

Narinig ko yung mabilis niyang yabag papunta sa CR, parang batang excited sa field trip. “Wait lang, coming!” sigaw pa niya.

Pagdating niya sa may pinto… hindi ko alam kung anong nangyari,basta bigla ko na lang narinig—

SLIIIIIDE… BOOGSH!

“AAAAAAAY!” sigaw niya na parang bida sa action film na nadapa.

Paglingon ko, jusko… nakahandusay siya sa tiles, naka-split pa yung paa niya na parang sumasali sa gymnastics. Yung wine na hawak niya, muntik pa matapon.

“ANO BA ‘YAN?!” sigaw ko habang pinipigilan kong tumawa.

“Hindi ako makagalaw…” sabi niya, seryoso, pero yung itsura niya… hindi ko na talaga kinaya.

Imbes na sweet moment sa bath tub, napalitan ng emergency moment. Imbis na wine ang iniinom namin, tubig ang pinanghilamos sa kanya kasi halos mamutla siya sa sakit.

Tinulungan ko siyang tumayo pero ayaw niya—“Wait lang… parang may mali…”

Ayun na, kinabahan na ako. Tawag agad ng tricycle, tapos diretso ospital. Habang nasa biyahe kami, hawak ko pa rin yung wine kasi sayang naman, tapos siya naka-sandal lang, umiinda.

Pagdating sa ospital, tinignan siya ng nurse tapos tinanong ako—

“Anong nangyari?”

Hindi ko alam kung sasabihin ko ba yung totoo o hindi… pero sabi ko na lang—

“Na-excite po kasi…”

Napatingin yung nurse sa kanya, tapos napailing. “Sir, hinay-hinay lang po next time.”

Hanggang ngayon, tuwing naaalala namin, natatawa na lang ako. Siya naman, hindi makatawa agad kasi sumasakit pa daw katawan niya.

Ang ending? Walang nangyaring sweet moment sa bath tub. Napalitan ng hospital bed, reseta, at lecture na “mag-ingat sa madudulas na tiles.”

Simula nun, tuwing tatawagin ko siya…

Sinasabi niya muna, “Wait lang… dahan-dahan na ako ngayon.”

FROM SENDER