Pagdating ko sa tapat ng bahay namin sa Ayala Alabang, napansin kong bukas ang ilaw sa sala.

Pagpasok ko sa pinto, nagulat ako.

May isang babaeng nakatayo sa hagdanan. Maganda, maputi, at sexy.

New memecoin is here! Buy now!
Ang mas nakakagulat? Suot niya ang paborito kong silk robe. Ang robe na regalo sa akin ng nanay ko.

Nagkatinginan kami. Inasahan kong sisigaw siya. Inasahan kong magugulat siya.

Pero ngumiti siya.

“Oh, hi!” bati ng babae. “Ang aga mo naman. Ikaw ba yung Real Estate Agent na hinihintay namin? Si Ms. Reyes?”

Natigilan ako. Real Estate Agent?

Bakit may hinihintay na ahente sa bahay ko? At bakit ang babaeng ito—na halatang kumportable sa bahay ko—ay nagtatanong?

Mabilis na gumana ang utak ko. Kung magwawala ako ngayon, baka makatakas sila sa kwento. Kailangan kong malaman ang buong plano.

Kaya ngumiti ako pabalik. Itinago ko ang maleta ko sa gilid ng pinto.

“Yes,” pagsisinungaling ko. “Ako nga. Ms. Reyes at your service. Sorry kung napaaga ako.”

“Great!” sabi ng babae habang hinihimas ang silk robe ko. “Ako nga pala si Lexi. Ang ganda ng bahay na ‘to ‘no? Sabi ng boyfriend ko, ibebenta na daw niya ito nang mura kasi rush sale. Gusto na daw niyang pakawalan ang mga bad memories niya dito kasama ang baliw niyang ex-wife.”

Kumulo ang dugo ko.

Baliw na ex-wife? Kasal kami! At bad memories?!

“Talaga?” sagot ko, pinipigilan anginig ng boses ko. “Rush sale pala. Nasaan ang… boyfriend mo?”

“Nasa shower pa si Dave. Lalabas din ‘yun maya-maya. While waiting, pwede mo bang i-tour ako sa kitchen? Gusto kong makita kung malaki ang space.”

“Sure, Ma’am Lexi,” sagot ko.

Sinamahan ko siya sa kusina—ang kusinang ako ang nag-design at nagbayad.

“Alam mo,” sabi ko habang tinuturo ang countertop. “Ang owner nito, yung tinatawag niyong ‘baliw na ex-wife’, siya ang bumili ng marble na ‘yan mula sa Italy. Mahal ‘yan. Sayang naman kung ibebenta lang ng boyfriend mo nang mura.”

“Sus,” irap ni Lexi. “Wala namang taste yung babaeng ‘yun sabi ni Dave. Gusto ni Dave, modern. Kaya pag binili namin ‘to, ipapagiba ko ‘tong kusina.”

Masakit. Pero kailangan kong magtimpi.

Nagpatuloy kami sa Master Bedroom.

Nakita ko ang mga gamit ko na nakasilid sa mga balikbayan box sa gilid. Tinatapon na pala ni Dave ang mga gamit ko habang wala ako!

“So,” sabi ni Lexi, umupo sa kama namin. “Magkano ba talaga ang last price? Sabi ni Dave, pwede daw 15 Million. Cash ko bibilhin.”

15 Million? Ang halaga ng bahay na ito ay 40 Million! Ibebentang palugi ni Dave para lang makuha niya ang pera at matanan ang babaeng ito?!

Sa wakas, bumukas ang pinto ng banyo.

Lumabas si Dave. Nakatapis lang ng tuwalya. Basa pa ang buhok.

“Babe,” tawag ni Dave kay Lexi. “Nandiyan na ba yung Agent? Sabihin mo sa kanya, 15 Million, take it or leave it. Kailangan na nating umalis bago bumalik yung—”

Natigilan si Dave.

Nakita niya ako. Nakatayo sa paanan ng kama, katabi si Lexi.

Namutla siya. Nalaglag ang panga niya. Para siyang nakakita ng multo.

“C-Claire?!” utal ni Dave.

Napakunot ang noo ni Lexi. Tumingin siya sa akin, tapos kay Dave.

“Claire?” tanong ni Lexi. “Sino si Claire? Diba si Ms. Reyes ‘to? Yung Agent?”

Dahan-dahan akong lumapit kay Dave.

“Hi, Honey,” bati ko nang nakangiti. “Na-cancel ang flight ko. Surprise.”

Humarap ako kay Lexi.

“Ms. Lexi,” sabi ko. “To answer your question… Hindi ako si Ms. Reyes. Ako si Claire. Ang asawa niya. At ang tinatawag niyong ‘baliw na ex-wife’.”

Napatayo si Lexi sa gulat. “W-What?! Sabi ni Dave hiwalay na kayo! At sa kanya ang bahay na ‘to!”

“Well,” tumingin ako kay Dave na nanginginig na sa takot. “Dave is a liar.”

Binuksan ko ang bag ko at inilabas ang Titulo ng Lupa na laging nasa safe ko, pero kinuha ko bago ako umalis dahil balak ko sanang ipa-appraise para sa insurance.

“At para sa kaalaman mo, Lexi,” paliwanag ko. “Hindi pwedeng ibenta ni Dave ang bahay na ‘to.”

“Bakit?” tanong ni Lexi.

“Dahil ako ang bumili nito bago pa kami ikasal. This is MY house. Paraphernal property ko ito. Nakikitira lang siya.”

Tinignan ko si Dave.

“Dave, since naghahanap ka ng Agent para ibenta ang bahay…”

Kinuha ko ang maleta ko at binuksan ang pinto ng kwarto.

“You are EVICTED. Get out.”

“C-Claire! Let me explain!” makaawa ni Dave, hawak ang tuwalya niya. “Wala ‘to! Nabudol lang ako!”

“At ikaw, Lexi,” baling ko sa babae. “Hubarin mo ang robe ko. Ngayon din.”

Namumula sa hiya at takot, nagmamadaling hinubad ni Lexi ang robe at kinuha ang damit niya. Tumakbo siya palabas ng bahay, iniwan si Dave na nakatunganga.

“Claire… asawa mo ako…” iyak ni Dave.

“Dati,” sagot ko. “Ngayon? Isa ka na lang trespasser.”

Tinawagan ko ang subdivision security.

Sa loob ng sampung minuto, kinaladkad si Dave palabas ng gate—walang bahay, walang pera, at walang kabit.

At ako? Sinunog ko ang robe sa garden habang umiinom ng wine. Ang Open House ay sarado na, at ang House Cleaning ay tapos na