LUBOS ANG SAYA NG ISANG MAGALING NA SCAMMER NANG MATAGUMPAY NIYANG MAKUHA ANG MILYONES NG ISANG BIKTIMA, PERO BIGLANG NANLAMIG ANG KANYANG KATAWAN NANG MAKATANGGAP NG MENSAHE MULA RITO NA NAGPAPASALAMAT

Alas-tres ng madaling araw sa isang marangyang condominium sa Ortigas Center, Pasig City. Tahimik ang buong paligid, ngunit sa loob ng yunit na nasa ika-apatnapung palapag, gising na gising si Lester. Nakaharap siya sa apat na naglalakihang computer monitors na naglalaman ng libu-libong pangalan, numero ng telepono, at bank account details.

Si Lester ay isang batikang social engineer at online scammer. Wala siyang pakialam kung ang nananakawan niya ay isang matandang pensyonado, isang inang naghihirap, o isang may sakit na nangangailangan ng pambili ng gamot. Para sa kanya, ang mundo ay isang malaking laro, at ang mga taong madaling maniwala ay mga talunan na karapat-dapat lamang pitasan ng yaman.

Namumuhay siya sa luho. Ang kanyang buong kwarto ay puno ng mga mamahaling sapatos, relo, at mga kagamitang binili mula sa luha ng ibang tao.

Sa gabing ito, nakatuon ang pansin niya sa isang napakalaking isda. Isang bank account na nakapangalan kay “Arturo,” isang negosyanteng mayroong limampung milyong piso na nakatengga lamang sa kanyang checking account. Matagal na itong minamanmanan ni Lester. Nakuha na niya ang lahat ng personal na impormasyon nito sa pamamagitan ng isang phishing email na ipinadala niya noong nakaraang buwan. Ang kulang na lamang ay ang One-Time Password o OTP.

Ginamit ni Lester ang kanyang espesyal na software upang gayahin ang opisyal na numero ng bangko. Tumawag siya. Ilang ring pa lamang ay sinagot na ito ng isang boses na tila pagod at antok na antok.

“Magandang madaling araw po, Sir Arturo. Ako po si Mark mula sa Fraud Prevention Department ng inyong bangko. Nais po naming ipaalam na mayroong kahina-hinalang transaksyon na nagaganap sa inyong account ngayon din. May nagtatangkang mag-transfer ng malaking halaga papunta sa ibang bansa,” pormal at propesyonal na bungad ni Lester. Kabisado niya ang script na ito. Palagi itong gumagana nang walang palya.

Narinig niya ang matinding paghinga sa kabilang linya. “Ano? Paanong nangyari iyon? Wala akong ginagawang transaksyon! Paki-block agad!” natataranta at nag-aalalang sagot ni Arturo.

“Opo, Sir. Gagawin po natin iyan. Ngunit upang tuluyan nating ma-freeze ang inyong account at maprotektahan ang inyong pondo, magpapadala po ako ng anim na numerong security code sa inyong telepono. Kailangan niyo po itong ibigay sa akin upang ma-verify ang inyong identity at ma-cancel ang unauthorized transfer,” mabilis at nakakumbinsing paliwanag ni Lester habang nakangiti sa harap ng screen.

Maya-maya pa ay tumunog ang notification sa system ni Lester. Naipadala na ang OTP. Sa kabilang linya, walang pag-aalinlangang binasa ni Arturo ang anim na numero. Agad itong tinype ni Lester sa kanyang keyboard at pinindot ang enter.


Access Granted. Lumabas ang malaking berdeng text sa kanyang monitor. Agad na kumilos ang mga daliri ni Lester. Sa loob lamang ng tatlong minuto, matagumpay niyang nailipat ang buong limampung milyong piso papunta sa isang untraceable cryptocurrency wallet na nakabase sa labas ng bansa. Walang naiwan ni isang sentimo sa account ni Arturo.

Pinatay ni Lester ang tawag at itinapon ang disposable sim card na kanyang ginamit. Sumandal siya sa kanyang malambot na silya, nag-unat ng mga braso, at humalakhak nang napakalakas. “Napakadali! Mga uto-uto talaga!” sigaw niya sa loob ng kanyang tahimik na kwarto. Tumayo siya upang kumuha ng isang basong mamahaling champagne mula sa kanyang mini-bar upang ipagdiwang ang pinakamalaking nakaw niya sa buong buhay niya.

Ngunit bago pa man dumampi ang malamig na baso sa kanyang mga labi, biglang tumunog ang kanyang personal at highly-encrypted na cellphone. Kumunot ang kanyang noo. Walang sinuman ang nakakaalam ng numerong iyon maliban sa mga pinagkakatiwalaan niyang kasabwat sa dark web. Pagtingin niya sa screen, nakatanggap siya ng isang text message mula sa isang unregistered number.

Binuksan niya ang mensahe at dahan-dahang binasa ito. Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mga labi.

“Maraming salamat sa tulong, Lester. O dapat ba kitang tawagin sa tunay mong pangalan na Leonardo? Matagal na akong naghahanap ng taong tatanggap sa limampung milyong iyon. Ang perang iyan ay hindi sa akin. Pagmamay-ari iyan ng Talavera Syndicate, isang malaking grupo ng mga smuggler na naghahanap ng taong nagnakaw ng kanilang pondo. Tatlong linggo na nilang pinaghahanap ang IP address kung nasaan ang perang iyon. Dahil inilipat mo ito sa sarili mong wallet, ikaw na ngayon ang magnanakaw sa paningin nila. Good luck. Balita ko ay hindi sila nag-iiwan ng buhay.”

Nanlamig ang buong katawan ni Lester. Nabitawan niya ang hawak na baso ng champagne na tuluyang nabasag sa sahig. Paano nalaman ni Arturo ang tunay niyang pangalan? Paano nito nalaman ang personal niyang numero? Sa sandaling iyon, napagtanto ni Lester na hindi siya ang nag-scam. Siya ang na-scam. Ginamit siya bilang isang pain, isang “fall guy” upang saluhin ang galit ng isang napakabagsik na sindikato, habang ang totoong Arturo ay malaya nang makakatakas nang walang bakas.

Sinubukan niyang buksan ang kanyang computer upang ibalik ang pera at patunayan na nagkamali lamang siya, ngunit biglang nag-iba ang kulay ng kanyang mga monitor. Lahat ng files niya ay unti-unting nabubura. May sumira sa kanyang sariling firewall.

Kasabay ng matinding pag-panic at panginginig ng kanyang mga tuhod, narinig niya ang isang nakakabinging kalabog mula sa labas ng pinto ng kanyang condominium. Sinundan ito ng matinding pag-alingawngaw ng tunog ng pagkasa ng mabibigat na baril. Wala siyang matatakbuhan. Sa kanyang pag-aakalang siya ang pinakamatalinong manlalaro sa mundo ng panlilinlang, doon niya natutunan na palaging may mas malaking halimaw na naghihintay sa dilim.