LALAKING NAKATANGGAP NG NAGLALAKIHANG KAHON NA GAWA SA KAHOY SA HARAP NG KANYANG BAHAY AY LABIS NA NAGTAKA DAHIL WALA NAMAN SIYANG INOORDER NA KAHIT ANO KAYA MUNTIK NA NIYANG IPATAWAG ANG MGA BARANGAY TANOD DAHIL SA TAKOT NA BAKA KUNG ANONG PAMPASABOG O ILIGAL NA BAGAY ANG LAMAN NITO

Halos mabilaukan si Leo sa kanyang kapeng barako nang makita niya ang napakalaking delivery truck na huminto mismo sa tapat ng kanilang gate sa San Pedro, Laguna.

Lumabas ang dalawang lalaking pawisan at nagbaba ng isang dambuhalang kahon na gawa sa makapal na kahoy.

Bilang isang freelance graphic designer na laging humaharap sa computer, kabisado ni Leo ang lahat ng binibili niya online. Wala siyang inaasahang parcel, lalo na ang ganito kalaki na halos kasing-taas na ng pinto nila.

Nang tawagin siya ng delivery rider at papirmahin sa isang manipis na papel, kumunot ang kanyang noo. Nakapangalan talaga sa kanya ang delivery: Leonardo Macapagal.

Walang return address, tanging isang selyo lang mula sa isang mamahaling appliance store sa Maynila ang makikita sa gilid.

Sinubukan niyang tanungin ang mga nag-deliver kung ano ang laman nito, ngunit nagkibit-balikat lamang ang mga ito at sinabing trabaho lang daw nilang maghatid.

Agad na umalis ang truck, at naiwan si Leo na nakatitig sa kahoy na kahon.

Nagsimula nang maglabasan ang mga chismosang kapitbahay, nagbubulungan kung ano ang binili ng binata.

Pumasok sa isip ni Leo ang mga napapanood niya sa balita. Baka may nagpadala ng kontrabando o kaya ay pampasabog gamit ang kanyang pangalan para makatakas sa batas.

Unti-unting gumapang ang kaba sa kanyang dibdib.

Naisip niyang tumawag na ng barangay tanod para ipasuri ang kahina-hinalang bagay.

Ngunit bago niya makuha ang kanyang cellphone, lumabas mula sa loob ng bahay ang kanyang pitumpu’t limang taong gulang na lolo, si Lolo Kiko.

Kilala sa buong baryo si Lolo Kiko bilang pinakakuripot na matanda; nagbibilang ng butil ng bigas at nagagalit kapag may nakabukas na electric fan kahit walang tao.

Kumunot ang noo ng matanda nang makita ang dambuhalang kahon na humarang sa daanan.

Nagsimulang magsermon si Lolo Kiko tungkol sa pag-aaksaya ng pera ng mga kabataan ngayon sa mga walang kwentang bagay.

Pinagsabihan niya si Leo na sana ay inipon na lang ang pera sa bangko imbes na bumili ng kung anu-anong kagamitan na hindi naman kailangan.

Habang patuloy ang pag-dadakdak ng kanyang lolo, tahimik na kumuha ng martilyo at bareta si Leo.

Desidido siyang malaman kung ano ang laman nito. Kung sakali mang bomba ito, bahala na.

Sa mga ganitong sitwasyon, madalas niyang maalala ang mga nababasa niya sa



kung saan ang mga ordinaryong araw ay biglang nagbabago dahil sa mga hindi inaasahang pangyayari.

Dahan-dahan at maingat niyang tinanggal ang mga pako.

Bawat kalampag ng martilyo ay nagpapabilis ng tibok ng kanyang puso.

Lumapit na rin ang ilang kapitbahay para maki-usyoso.

Nang matanggal niya ang huling tabla, bumungad sa kanila ang napakaraming bubble wrap at styrofoam.

Pilit itong hinawi ni Leo hanggang sa tumambad ang isang napakakinang, kulay itim, at mukhang spaceship na gamit.

Isang ultra-luxury, high-tech, at full-body massage chair na may built-in na speaker, heater, at leather seats.

Halos lumuwa ang mga mata ni Leo.

Pamilyar siya sa modelong ito dahil nakita niya ito sa isang mall sa Maynila; nagkakahalaga ito ng halos kalahating milyong piso!

Tumingin si Leo sa kanyang lolo, handa na sa panibagong round ng sermon dahil aakalain nitong umutang siya ng napakalaking halaga para lang sa isang luho.

Ngunit paglingon niya, nakita niyang nakanganga si Lolo Kiko, nanginginig ang mga labi, at nanlalaki ang mga mata.

Sa halip na magalit, biglang hinablot ng matanda ang resibo na nakadikit sa gilid ng massage chair.

Binasa ito ni Lolo Kiko, at pagkatapos ay napasampal sa kanyang sariling noo.

Biglang tumawa nang malakas ang matanda, isang halakhak na ngayon lang narinig ni Leo sa buong buhay niya.

Lumapit si Lolo Kiko kay Leo at tinapik ito sa balikat.

Ipinagtapat ng matanda na noong nakaraang buwan, palihim siyang sumali sa isang grand national bingo tournament sa bayan at nanalo ng jackpot prize.

Dahil buong buhay niya ay nagtipid siya para sa pamilya, naisip niyang regaluhan ang sarili at ang buong pamilya ng isang bagay na makakapag-alis ng pagod nila.

Inorder niya ang pinakamahal na massage chair online.

Ang problema, dahil hindi siya marunong gumamit ng internet, nagpatulong siya sa tindera sa computer shop at aksidenteng pangalan ni Leo ang nailagay niya sa shipping details upang hindi mahalata sa bahay!

Nawala ang takot ni Leo, napalitan ito ng matinding saya.

Hindi makapaniwala ang mga kapitbahay na ang pinakakuripot na tao sa kanilang lugar ay bumili ng pinakamahal na appliance na nakita nila.

Nang hapong iyon, lahat sila sa bahay ay nag-uunahang subukan ang high-tech na massage chair.

Unang naupo si Lolo Kiko, pumikit, at nag-enjoy sa hagod ng makina habang tumutugtog ang paborito niyang kanta.

Ang inakalang nakakatakot na padala ay siya palang magbibigay ng pinakamasayang araw sa kanilang pamilya.