HINDI NA AKO B3N3MBANG NG ASAWA KO SIMULA NG UMUWI SIYA GALING ABROAD

Hello just call me Maila, bente otso anyos at taga Antipolo City. Isang mahabang panahon ang hinintay ko bago ko muling makita ang asawa ko na si Randy. Taong 2025 noong ikasal kami sa isang simpleng garden wedding dito sa lugar namin. Pero parang kailan lang iyon dahil kinabukasan mismo pagkatapos ng hon3ymoon namin ay lumipad na siya papuntang Canada. Mula noon hanggang nitong nakaraang December lang ay hindi kami nagkita ng personal sa loob ng ilang buwan.

Excited ako noong malamang uuwi na siya sa wakas para magbakasyon dito sa Pilipinas. Naghanda ako nang husto, naglinis ng bahay, at nagluto ng mga paborito niyang ulam gaya ng sinigang. Akala ko ito na yung simula ng bawi namin sa lahat ng mga buwan na nagkalayo kami. Akala ko yayakapin niya ako nang mahigpit at ipaparamdam sa akin kung gaano niya ako namiss. Pero laking gulat ko dahil mula nang tumapak siya sa airport hanggang sa pagtulog namin ay malamig siya.

Buong stay niya rito sa bansa nitong nakaraang December ay hindi niya man lang ako hinawakan o b3n3mbang. Pano nalang ang mga pangangailangan ko? Walang lambing at walang in!t na mararamdam mula sa isang lalaking matagal nang nawalay sa kanyang asawa. Sobrang sak!t dahil tinitingnan niya lang ako na parang hindi niya ako kilala o parang wala siyang gana sa akin. Hindi ko maintindihan kung ano ang mali hanggang sa isang gabi ay naglakas loob na akong magtanong sa kanya. Tinanong ko siya kung bakit parang ayaw niya akong hawakan o man lang lapitan.

Ang sagot niya sa akin ay parang isang matal!m na kuts!lyo na bumaon sa dibdib ko at hindi ko makakalimutan. Sabi niya sa akin ay hindi na daw ako attractive sa paningin niya kaya wala siyang gana sa akin ngayon. Sobrang payat ko raw at wala man lang daw akong dibdib o puw3t na mapapansin sa katawan ko. Hindi ko akalain na iyon ang sasabiyon ng lalaking pinangakuan ako ng pagmamahal noong ikasal kami rito. Parang gumuho ang mundo ko dahil pakiramdam ko ay basura ang tingin niya sa akin simula nang dumating siya.

Naisip ko tuloy kung ganito ba talaga ang epekto kapag matagal kayong hindi nagkakasama sa isang bahay o bansa. Ilang buwan akong naghintay at naging tapat sa kanya habang nasa malayo siya para magtrabaho sa Canada. Inalagaan ko ang sarili ko at ang pamilya namin pero hitsura ko lang pala ang magiging basehan niya. Masakit isipin na ang taong dapat nagbibigay sa akin ng kumpyansa ay siya pa ang mismong sumisira sa pagkatao ko. Ngayon ay nalilito ako kung paano itutuloy ang pagsasama namin dahil parang estranghero na ang kasama ko.

Hindi ko alam kung dapat ko bang baguhin ang sarili ko para lang magustuhan niya ulit ako sa pag-uwi niya. O baka naman sadyang nagbago na ang pananaw niya sa buhay dahil sa tagal niya doon sa ibang bansa. Sa ngayon ay pilit ko pa ring iniintindi ang sitwasyon namin kahit na sobrang bigat na ng nararamdaman ko. Mahirap ibalik ang dati lalo na kung ang mismong partner mo ay hindi ka na kayang pahalagahan bilang babae. Ganito pala ang pakiramdam ng asawang umuwi pero parang hindi naman talaga nagbalik sa piling ng kanyang asawa. Naiisip ko rin minsan baka may iba na siya. Kung kayo nasa sitwasyon ko ano po gagawin niyo?