Sariwa pa ang amoy ng basang lupa at ang katahimikan ng madaling araw sa isang liblib na bahagi ng Mindanao nang biglang mabulabog ang lahat. Isang matanda, na ang tanging hawak ay ang kanyang paninindigan at ang mga kasanayang akala ng marami ay baon na sa limot, ang tumayo sa gitna ng panganib.

Hindi mo akalain na sa likod ng mga kulubot sa kanyang balat at ang tila nanghihinang mga bisig ay may nagtatagong bagsik na hango sa kanyang kabataan bilang isang elite soldier. Sa pagkakataong ito, hindi lang sarili ang kanyang ipinagtatanggol kundi ang lupang minana pa sa kanyang mga ninuno na gustong agawin.

Usap-usapan ngayon sa bawat kanto at social media feed ang kwento ni Lolo, ang 70-anyos na magsasaka na tinaguriang “Lolo Scout Ranger” ng kanyang mga kapitbahay. Sa gitna ng tila walang katapusang isyu ng pang-aagaw ng lupa sa ating bansa, ang kanyang kwento ay nagsisilbing liwanag at inspirasyon sa nakararami.

Sinasabing isang grupo ng labinlimang kalalakihan, na hinihinalang bahagi ng isang malaking sindikato ng land grabbers, ang nagtangkang pumasok at puwersahang kunin ang kanyang sakahan. Ang mga lalaking ito, na armado ng takot at pananakot, ay hindi nag-akalang may isang pader silang mababangga na hinding-hindi nila kayang itumba o gibain.

Ayon sa mga nakasaksi, tila isang eksena sa pelikula ang nangyari nang simulang harapin ni Lolo ang mga mapagsamantala na walang ibang dala kundi kasakiman. Hindi siya nagpakita ng kahit anong bahid ng takot, bagkus ay tumitig siya sa mga mata ng bawat isa sa kanila nang may kakaibang otoridad.

Ang bawat hakbang ni Lolo ay tila ba kalkulado, isang katangiang tanging ang mga dumaan lamang sa matinding pagsasanay sa bundok ang nakakagawa nang ganoon kaperpekto. Sa bawat salitang binitiwan niya, ramdam mo ang bigat ng katarungang matagal nang ipinagkakait sa mga maliliit na magsasaka na katulad niya sa bansa.

Marami ang nagtatanong, paano nga ba nagawa ng isang pitumpung taong gulang na lalaki na mapatigil ang labinlimang mas bata at mas malalakas na kalalakihan? Ang sagot ay hindi lang nasa lakas ng katawan, kundi nasa talas ng isip at ang puso na handang itaya ang lahat para sa tama.

Sa gitna ng tensyon, ipinamalas ni Lolo ang kanyang galing sa taktika na nakuha niya noong siya ay aktibo pa sa serbisyo bilang isang Scout Ranger. Ginamit niya ang bawat sulok ng kanyang lupain, ang bawat puno at bawat anino, upang malito at mapahinto ang mga nagtatangkang pumasok sa kanyang teritoryo.

Hindi na nagawang magpatuloy ng mga land grabbers dahil sa bilis at husay ng matanda na tila ba bumalik sa kanyang prime years bilang isang mandirigma. Ang bawat kilos niya ay may kasamang babala na hindi siya papayag na makuha ang pinaghirapan niya ng ilang dekada nang ganoon na lamang.

Sinasabing ang mga kalalakihan ay nagtatakbo palayo, iniwan ang kanilang mga plano, matapos nilang mapagtanto na hindi basta-basta ang kanilang kinalaban sa liblib na pook na iyon. Ang balitang ito ay mabilis na kumalat sa buong Mindanao, hanggang sa makarating sa iba’t ibang panig ng Pilipinas sa tulong ng internet.

Ang kwentong ito ni Lolo Scout Ranger ay hindi lamang tungkol sa isang pisikal na pakikipaglaban, kundi isang laban para sa dignidad ng bawat Pilipinong magsasaka. Sa ating lipunan, madalas na ang mga maliliit ang naapi, ngunit sa pagkakataong ito, ang maliit ang nagtagumpay laban sa mga mapang-aping dambuhala at sakim.

Maging ang mga lokal na otoridad ay napa-ilib na lamang sa husay na ipinakita ng matanda, na hanggang ngayon ay nananatiling mapagkumbaba sa kabila ng atensyong nakukuha. Ayon sa kanya, wala siyang ibang hangad kundi ang mabuhay nang payapa sa lupang kanyang inaalagaan at minamahal nang buong puso at tapat.

Sa pagsusuri ng marami, ang pangyayaring ito ay nagpapakita ng kakulangan sa proteksyon para sa ating mga magsasaka laban sa mga sindikatong walang takot na nagnanakaw. Ngunit sa kabilang banda, pinatunayan din nito na ang pagsasanay at disiplina ng ating mga sundalo ay nananatili sa kanilang dugo hanggang sa pagtanda.

Ano nga ba ang kahulugan nito para sa karera o kinabukasan ng isang taong tulad ni Lolo na nasa dapit-hapon na ng kanyang buhay sa mundong ito? Para sa kanya, ito ay isang legacy—isang patunay na ang katapangan ay walang pinipiling edad at ang katarungan ay laging mananaig basta’t tayo ay lalaban.

Ang epekto nito sa publiko ay tila isang apoy na mabilis na naglagablab, na nagbibigay ng lakas ng loob sa iba pang mga biktima ng pang-aagaw ng lupa. Marami na ang nagsasabing dapat ay tularan ang disiplina ni Lolo, hindi para maging marahas, kundi para matutong tumindig laban sa mga mapang-api sa paligid.

Sari-saring emosyon ang bumuhos mula sa mga netizens nang mabalitaan ang kabayanihang ito, na tila ba naging pambansang lodi ang ating bida sa mga social media platforms. Isang netizen ang nag-comment, “Sana lahat ng naapi ay may ganitong tapang, saludo po ako sa inyo Lolo, tunay kayong bayani ng ating bayan!”

May isa pang nagpahayag ng kanyang pagkabilib sa pagsasabing, “Ang galing ni Lolo, 70 years old na pero hindi pa rin kalawangin ang mga galaw, talagang Scout Ranger forever!” Ramdam mo ang pagmamalaki ng mga Pilipino sa bawat “like” at “share” na nakukuha ng post tungkol sa nakakamanghang kwentong ito.

Siyempre, hindi rin nawala ang mga biro mula sa mga netizens na nagsabing tila “John Wick” version ng Pilipinas ang ating bida dahil sa kanyang husay. “Yung labinlima silang dumating pero parang sila pa ang naging biktima ng takot kay Lolo, huwag niyo kasing susubukan ang isang Scout Ranger,” biro ng isang user.

Sa kabila ng mga biro, marami ang naging seryoso sa pagsasabing dapat ay bigyan ng mas matinding seguridad ang ating mga kanayunan laban sa mga sindikato. “Stay strong Lolo, sana ay laging may magbantay sa inyo dyan dahil tiyak na gaganti ang mga iyan, ipagdasal po natin ang kaligtasan ng ating bida,” payo ng isang fan.

Marami ang naantig ang puso sa dedikasyon ni Lolo, na sa halip na magpahinga na lamang ay kailangan pang dumaan sa ganitong uri ng matinding pagsubok. “Nakakaiyak isipin na sa edad niyang ‘yan, kailangan pa niyang lumaban para sa kanyang karapatan, nasaan ang hustisya para sa mga magsasaka?” tanong ng isang concerned citizen.

Ang usaping ito ay nagbukas din ng mga debate tungkol sa kung paano ba talaga natin mapoprotektahan ang ating mga lupain mula sa mga makapangyarihang tao at grupo. Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, ang pangalan ni Lolo Scout Ranger ay mananatiling simbolo ng pag-asa at hindi matatawarang tapang ng bawat mamamayang Pilipino.

Tunay ngang ang kwentong ito ay isang paalala na ang tunay na lakas ay nanggagaling sa katotohanan at ang tunay na mandirigma ay hindi sumusuko hangga’t may kailangang ipagtanggol. Milyun-milyong puso ang nagkakaisa ngayon sa pagbibigay ng parangal sa isang lolo na hindi hinayaang tapakan ang kanyang karangalan at ang kanyang munting lupa.

Sa bawat pag-share natin ng kwentong ito, hindi lang natin ipinapakita ang ating suporta kay Lolo, kundi ipinapaabot din natin ang mensahe na hindi tayo payag sa pang-aapi. Ang bawat reaksyon natin ay isang hakbang patungo sa mas malawak na kamalayan tungkol sa mga isyung kinakaharap ng ating mga kapatid sa malalayong probinsya.

Napakahalaga na manatili tayong mapagmatyag at handang tumulong sa anumang paraan, maliit man o malaki, upang masiguro na wala nang susunod na biktima ng mga land grabbers. Si Lolo Scout Ranger ay isa lamang sa marami, ngunit ang kanyang tagumpay ay tagumpay nating lahat na nagnanais ng isang patas at payapang bansa.

Bilang pagtatapos, nais naming itanong sa inyo, aming mga mambabasa, ano ang inyong naging unang reaksyon nang marinig niyo ang kwento ng tapang ni Lolo sa Mindanao? Kayo ba ay napabilib, natakot para sa kanyang kaligtasan, o nagalit sa mga taong nagtangkang mang-agaw ng kanyang lupa at pinaghirapan?

Huwag kalimutang i-share ang inyong mga saloobin sa comment section sa ibaba dahil ang bawat boses ay mahalaga sa paghubog ng ating lipunan at kinabukasan. Suportahan natin ang ating mga magsasaka at ipanalangin ang kanilang kaligtasan sa bawat araw na sila ay nagtatanim para sa ating kinakain at ikabubuhay.

Ang kwento ni Lolo Scout Ranger ay hindi dito nagtatapos, bagkus ay simula pa lamang ito ng mas malalim na diskurso tungkol sa katarungan sa ating minamahal na Pilipinas. Manatiling nakatutok para sa mga susunod pang update tungkol sa kalagayan ni Lolo at ang mga aksyong gagawin ng pamahalaan para sa kasong ito ng land grabbing.

Maraming salamat sa inyong walang sawang pagsuporta at pagbabasa, at nawa’y maging inspirasyon si Lolo sa bawat isa sa atin na laging tumindig para sa kung ano ang tama. Hanggang sa susunod na kwento ng kabayanihan at tapang mula sa puso ng bawat Pilipino, manatili tayong ligtas at laging handa sa anumang hamon ng buhay