HINDI KAMI MAKAPAG BEBETIME NG GIRLFRIEND KO TUWING BIBISITA AKO SA KANILA DAHIL BINABANTAYAN KAMI NG BUNSO NYANG LALAKENG KAPATID



Sa totoo lang, hindi kami makapag–“bebetime” ng girlfriend ko tuwing bumibisita ako sa kanila. At hindi dahil sa strict ang parents niya. Hindi rin dahil sa curfew. Kundi dahil sa pinaka-makapangyarihang nilalang sa bahay nila,ang bunsong kapatid niyang lalaki.

Grabe ‘yon. Pakiramdam ko may built-in CCTV siya sa katawan. Kada dating ko pa lang sa gate, parang may sixth sense na agad. Isang beses nga, kakababa ko pa lang ng motor, biglang bumukas yung pinto nila. Akala ko girlfriend ko na susundo sa’kin. Yun pala, yung bunso. Nakatayo sa pinto, naka-cross arms, tapos nakangiti na parang kontrabida sa teleserye.

“Sino hinahanap mo, kuya?” sabi niya, pero yung tono parang alam na niya ang pakay ko sa buhay.

Syempre kunwari mahinahon ako. “Andito ba ate mo?”

Sumigaw siya paloob, “ATEEEE! NANDITO NA YUNG BOYFRIEND MOOOO!”

Buong barangay yata nakarinig.

Pagpasok ko sa sala, akala mo bodyguard siya. Uupo siya sa pagitan namin. Kapag magkatabi kami, sisingit. Kapag nag-uusap kami ng medyo mahina, lalapit siya.

“Anong secret niyo?” sabay tatawa ng “Hehehe” na parang may alam sa mangyayari.

Minsan naman, nagkukuwentuhan kami ng girlfriend ko sa sofa. Hinahawakan ko lang naman kamay niya, wholesome lang, ganun. Biglang may mararamdaman akong tumatabing maliit sa braso ko. Paglingon ko, siya na naman. Nakadikit na parang sticker.

“Ate, pwede ba dito din ako?” sabay akyat sa gitna namin.

Hindi ko alam kung matatawa ako o maiiyak.

Pero ang pinakamalala? Yung kwarto.

Isang beses, sabi ng girlfriend ko, “Dito na lang tayo sa kwarto ko para tahimik.”

Sa isip ko, “Salamat, Lord.”

Pasok kami sa kwarto niya. Kakaupo pa lang namin sa kama, tapos medyo nagkakahiyaan pa. Aba, may kumatok.

“Tok tok.”

Hindi pa kami nakakasagot, bumukas na yung pinto.

Ayun. Siya.

“Anong ginagawa niyo?” sabay higa sa kama. Sa gitna. Literal na gitna. Tapos tatawa ng mahaba, “Hehehehe… alam ko na yan!”

ALAM MO ANG ANO, HA?

Tapos hihiga siya nang pahaba, naka-spread eagle, parang siya ang bida sa eksena. Kami tuloy ng girlfriend ko, nasa magkabilang gilid ng kama, parang mga bisita lang.

May time pa nga na medyo sweet moment na sana. Medyo lalapit na ako kay girlfriend, tapos biglang sisigaw yung bunso:

“ATEEE, BAWAL YAN!”

Saan ka lulugar?

Kaya honestly, mas prefer ko na sa bahay na lang namin tumambay. Pag sa amin kasi, tahimik. Walang batang may radar. Nakaka-score ako… sa lambing. Usap, yakap, holding hands na walang referee sa gitna. Nakakapagkwentuhan kami nang maayos, nakakabawi ako sa mga naudlot na moments sa kanila.

Pero kahit ganun, hindi ko naman kayang mainis nang todo sa bunso niya. Kasi aminado ako, mahal ko rin yung bata kahit sobrang kulit. Minsan pag aalis na ako, siya pa unang lalapit.

“Kuya, uwi ka na?”

“Oo, bakit?”

“Kasi bukas ulit ha.”

Tapos yayakap. Minsan pa nga sasabihin niya, “Ikaw na lang pakasalan ni ate ha.”

Edi natunaw din ako.

Siguro protective lang talaga siya sa ate niya. O baka trip lang niya talagang manggulo. Pero parte na siya ng love story namin. Parang official third wheel na hindi pwedeng tanggalin.

Kaya tuwing bibisita ako sa kanila, handa na ako. Handa sa bantay-sarado. Handa sa biglaang pagpasok sa kwarto. Handa sa pagtawa niyang may halong pang-aasar.

At kahit hindi kami makapag-bebetime nang maayos doon, okay lang. Kasi balang araw, pagtatawanan na lang namin ‘to.

Pero sa ngayon…