HINDI ALAM NG KABIT NI MISTER NA AKO ANG MAY-ARI NG LUXURY RESORT KUNG SAAN NIYA AKO PINAHIYA — KAYA NANG MAG-DEMAND SIYA NG “VIP TREATMENT”, IBINIGAY KO SA KANYA ANG “SPECIAL SERVICE” NA HINDI NIYA MAKALILIMUTAN

Ako si Valerie. Isang simpleng maybahay sa paningin ng asawa kong si Gary. Ang hindi niya alam, bago pa kami ikasal, ako na ang nagmamay-ari ng The Grand Horizon Beach Resort sa Batangas. Minana ko ito sa Lola ko at pinili kong itago ang yaman ko para malaman ko kung mamahalin ba ako ni Gary nang totoo.

Pero nagkamali ako

Isang weekend, nagpaalam si Gary na may “Seminar” daw siya sa opisina. Ang totoo, dinala niya ang kabit niyang si Nicole sa resort KO mismo.

Nagkataong nandoon ako para sa isang surprise inspection. Nakasuot lang ako ng t-shirt, shorts, at tsinelas habang nagwawalis sa garden para obserbahan ang trabaho ng mga staff.

Nakita ko sila. Magkahawak-kamay. Si Nicole, naka-bikini at shades, akala mo kung sinong artista.

“Babe,” maarteng sabi ni Nicole kay Gary. “Ang ganda dito! Sigurado ka bang afford natin ‘to?”

“Oo naman,” sagot ni Gary. “Kinuha ko ang credit card ni Valerie. Hindi niya malalaman ‘to. Tanga ‘yon eh.”

Nanginig ang laman ko. Ginamit pa ang card ko?!

Lumapit sila sa front desk. Nakita ako ni Nicole na nagwawalis malapit sa kanila. Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa.

“Excuse me,” tawag ni Nicole sa akin. “Manang Janitress! Paki-buhat naman ng bag ko. Ang bigat eh.”

Tinignan ko lang siya. Hindi ako gumalaw.

“Aba! Bingi ka ba?!” sigaw ni Nicole. “Gary, tignan mo ‘tong staff niyo! Ang tamad! Ireklamo mo nga sa Manager!”

Namutla si Gary nang makita ako. Nanlaki ang mata niya. “V-Valerie?!”

“Kilala mo ‘yang maid na ‘yan, Babe?” tanong ni Nicole.

Nginitian ko sila. Isang ngiting may halong lason.

“Hi, Gary,” bati ko. “Enjoying the seminar?”

“Valerie! Anong ginagawa mo dito?!” pabulong na sigaw ni Gary, pinapawisan na. “Sinusundan mo ba ako?!”

“Huwag mong ibahin ang usapan!” sigaw ni Nicole. “Siya ba ang asawa mo? Hahaha! Kaya naman pala naghanap ka ng iba, Gary. Mukha siyang katulong dito!”

Humarap si Nicole sa Receptionist.

“Miss!” sigaw ni Nicole. “Gusto ko, paalisin niyo ang babaeng ‘to. Ayoko ng bad vibes sa bakasyon namin. At gusto ko ng Presidential Suite. Yung pinakamahal. Right now!”

Tumingin ang Receptionist sa akin. Nakita ko ang takot sa mata ng empleyado ko. Tumango ako nang bahagya—senyales na sakyan lang nila ang trip ng babaeng ito.

“Okay po, Ma’am,” sabi ng Receptionist. “Dadalhin namin kayo sa Special VIP Area.”

Tuwang-tuwa si Nicole. “See? Ganyan dapat. VIP Treatment.”

Dinala sila ng Security Guards sa likod ng resort. Sumama ako.

“Teka,” sabi ni Nicole habang naglalakad sila palayo sa magagandang villas. “Bakit dito tayo papunta sa parking lot? Nasaan ang Presidential Suite?”

Huminto kami sa tapat ng exit gate.

Doon na ako nagsalita.

“Ito ang VIP Area niyo,” sabi ko nang malakas.

“Anong ibig sabihin nito?!” sigaw ni Nicole. “I wanna speak to the Manager! Or better yet, the Owner!”

Biglang lumabas ang General Manager ng resort. Nakasuot ng suit.

Yumuko ang Manager sa harap ko. “Good afternoon, Ma’am Valerie.”

Natigilan si Nicole. “Ha?”

“Ma’am Valerie,” sabi ng Manager. “Handa na po ang termination papers ng membership ni Sir Gary. At na-block na rin po namin ang lahat ng cards na nakapangalan sa inyo na gamit nila.”

Tumingin ako kay Nicole na ngayon ay parang binuhusan ng malamig na tubig.

“Miss Nicole,” sabi ko habang inaalis ang shades ko. “Hindi ako janitress. Ako ang Owner ng resort na inaapakan mo. Ang lupang tinatayuan mo, ang tubig na iniinom mo, at ang hangin na hinihinga mo dito… AKIN lahat ‘yan.”

“At ikaw, Gary,” baling ko sa asawa ko. “Sabi mo tanga ako? Ang tanga, ay yung gumamit ng credit card ng asawa niya para ilibre ang kabit niya sa resort na pag-aari ng asawa niya.”

“V-Valerie… Please… Let me explain…” lumuhod si Gary.

“Guards,” utos ko.

“Yes, Ma’am Owner!” sabay-sabay na sagot ng limang security guards.

“Ilbas ang dalawang basurang ito. I-ban sila for life. At siguraduhin niyong wala silang madadala kahit isang towel ng resort ko.”

“Bitawan niyo ako!” sigaw ni Nicole habang kinakaladkad siya ng guard. “Valerie! Hindi pa tayo tapos!”

“Tapos na tayo,” sagot ko habang tumatalikod. “At Gary? Huwag ka nang uuwi. Pinalitan ko na rin ang lock ng bahay.”

Pinanood ko silang itapon sa labas ng gate na parang mga stray dog. Walang sasakyan (dahil sa akin nakapangalan ang kotse at kinumpiska ko ang susi), walang pera (dahil blocked na ang cards), at walang matutuluyan.

Bumalik ako sa Lobby.

“Manager,” sabi ko.

“Yes, Ma’am Valerie?”

“Bigyan ng bonus ang lahat ng staff na nakakita sa eksena kanina. Job well done.”

Nagpalakpakan ang mga empleyado. At ako? Umorder ako ng cocktail, umupo sa paborito kong spot sa beach, at pinanood ang sunset nang mag-isa—pero malaya