Masayang-masaya si Engineer Carlo Montalban at ang kanyang kakambal na isang pulis nang umuwi sila sa probinsya nila sa Misames Oriental. Nasa school pa lamang sila noon nang lisanin nila ang kanilang bayan. Ilang taon na rin hindi sila nakakauwi kung kaya naman ay napakasaya ng magkapatid nang sa wakas ay nakapagbakasyon sila ng isang linggo sa kanilang probinsya.

Naipangako noon ni Carlo na pagbalik niya sa bayan nila ay magiging propesyonal na sila at hindi na kagaya ng dati ng mga magsasaka sa bukid. Napakahirap ng buhay nila noon sa probinsya ng Misamis Oriental. Sapagkat minsan lamang sila nakakakain ng kanin, kamoteng kahoy sa umaga at saging naman sa gabi lamang ang kanilang kinakain.

Tuwing tanghalian lamang sila nakakakain ng kanin kapag nasa paaralan dahil nagpabaon sila. Kahit lunch box ay wala sila noon. At ang gamit lamang ng kanilang ina noon ay dahon ng saging na lagayan ng kanin nila at tuyo pa ang ulam. Pumapasok sila sa paaralan na Esparta ng tsinelas at nakakaramdam talaga ng hiya noon si Carlo.

Kaya naman ay grabe ang pagsisikap niyang makatapos sa pag-aaral para lamang may maipagmalaki siya sa kanyang pamilya pag-uwi nila sa kanilang bayan. Naipangako nilang magkapatid na hindi sila uuwi ng probinsya kapag hindi nagbago ang takbo ng kanilang buhay. Malaki na rin ang ipinagbago ng bayan nila.

Maraming malalaking plantasyon ang nadadaanan nila. Gaya na lamang ng plantasyon ng sagi na ngayon ay dadaanan nila papasok ng kanilang barangay. Bro, tignan mo ba si Miguel ‘yun ung kalaro at matalik nating kaibigan. ani ni George na kakambal niya na kaagad na itinigil ang napakakinang na sasakyang Ford Ranger sa tabi ng sagingan. Busing-busy noon si Miguel na nagbabalot ng hinarvest na saging kung kaya ay napadako ang tingin nito sa mga bagong dating.

Nagaktak pa ang pawis ng non nito at nagulat ng makita ang dalawang dating kaibigan na sina George at Carlos. George, Carlos, kamusta na kayo? Tuwang-tuwa si Miguel nang makita ang dalawang kaibigan. Pre, kamusta, pre? Pagbati naman ni Carlos sa kaibigang si Miguel na hanggang ngayon ay isa pa ring magsasaka. Halatang hindi pa rin ito umaangat sa buhay.

Napabuntong hiningala na lamang si Carlos na tinanggap ang malalagkit pang mga kamay ni Miguel. Ipinagpagp nito ang mga kamay bago ipinadaop sa nakabukas na palad ni Carlos. Mabuti na lamang at ginawa yun ng lalaki dahil kung hindi ay marurumihan ang mamula-mula pa niyang mga kamay. At gann din naman kay George o maharbes ng saging para may pang arangkada sa buhay pre.

Kayo kamusta? Mukhang asensado na kayo ah. Ang gara ng sasakyan niyo oh. Malapad ng iping wika ni Miguel sa dating kakilala. Susumikap lang pre para makapagtapos sa pag-aaral. O isa na akong engineer ngayon at isa namang pulis si George. Umuwi kami dito sa probinsya dahil ang desenyo ko ang nanalo sa isang biding ng municipal hall ng bayan natin.

Pagmamalaking wika ni Carlos sa kaibigan. Napapatango naman si Miguel sa tuwa talaga. So paano? Magkikita-kita tayo sa alam na homecoming ha. May gaganapin kasing homecoming sa school natin. Kahit natutuwa kong nakauwi kayong dalawa. Umatend kayo ha sa susunod na araw na ‘yon. At huwag kayong mag-alala may sumagot na sa gastusin sa reunion.

Nag-iba kaagad ang timpla ng mukha ni Carlos sa narinig. May pera naman silang magkapatid. Kung kaya bakit kailangan pang sagutin ng kung sino man ang gastusin sa paaralan. Hindi maaaring wala silang maiambat. Pakiramdam nila ay nainsulto sila. Kaya naman naisip kaagad ni Carlos na puntahan ang organizer ng Homecoming para makapagbigay siya ng pera.

Hindi ata pwedeng ang isang successful na engineer at pulis ng bayan ng Misamis Oriental ay hindi tatangkilikin ng mga ka-batchmate nila sa tagumpay na naabot nila sa pagsisikap sa pag-aaral. Ayaw nilang walang ambag sapagkat ayaw nilang magmukhang walang narating sa buhay. Gusto nilang ipamukha sa mga dati nilang kakilala na sila ay may mataas ng pinag-aralan at meroon ng magandang buhay.

Kamusta naman, pre? Hindi ka ba nakapagtapos ng pag-aaral? Napakamot naman sa ulo si Miguel. Ket alam kaagad ni Carlos na hindi ito nakapag-aral sa kolehiyo kahit hindi pa man ito nakakasagot sa tanong niya. Phira namang buhay ung ganito na lamang lagi oh. Dati ay magsasaka ang mga magulang at ang anak naman ay magsasaka rin ang kinantungan.

Kaya kami pare, sikap talaga kaming magkapatid na makapagtapos sa pag-aaral dahil nakakapagod ang magsaka. Ang hirap habang buhay na lamang na nagbubungkal ng lupa,” pagmamataas na wika naman ni George. “Alam niyo naman mga pare, na dito sa bukid may pagsasaka lamang ang pangunahing pinagkakakitaan ng mga tao. Kaya o, nagsisikap pa rin naman kami sa pagbubungkal ng lupa.

Hindi talaga maintindihan ni George at Carlos ang mindset ng kaibigan nilang ito na palagi na lamang pagsasaka ang alam na pangabuhayan. Hindi ba nito naisip na mas magiging malaki ang kikitain nitong pera kapag nakapagtapos ito ng pag-aaral na gaya nilang magkapatid? Amoy pawis pa ito at makapal ang kalyo ng kamay dahil sa araw-araw na pagbubungkal ng lupa.

Kaya hindi umaasenso sa buhay. Napapailing na lamang ang magkapatid nang makitang binuhat ni Miguel ang karton ng saging paakyat sa naghihintay na wing van kasama ang mga taong naroon. Nahapag siya sa buhay ng dating kaibigan. Paano nitong maitataguyod ang pamilya sa ganitong uri ng pamumuhay na meron ito? Pagdating niya sa bahay ay halos mapaiyak sa tuwa ang mga magulang niya nang makita ang dalawang anak naitagal ng nawalay sa kanila.

Simula noong maibenta nila ang lupang sinasaka dahil sa pag-aaral ng dalawang anak ay naghirap na ng husto ang mag-asawa. Mabuti na lamang at napakabait ni Miguel na pumayag ring. Sakahin nila ang lupang naibenta nila rito at pati na rin ang pambili ng mga kagamitan sa pagsasaka gaya ng butil, fertilizer at mga gamot sa peste.

Makalipas ang iilang taon, pinapadalhan sila ng pera ng kanilang mga anak na isa ng engineer at pulis doon sa siyudad. Mga anak, kamusta na kayo? Carlos, kamusta? Alam mo bang tinulungan tayo ni Miguel? Kaya ka nanalo sa bidding sa bagong municipal hall na gagawin sa ating lungsod? Si Miguel ang nag-refer sao doon. Kung hindi dahil sa tulong ng kaibigan mo ay tiyak na hindi makukuha ang disenyo mo.

Kahit napakalaking pasasalamat ang gawin mo kay Miguel, tunay na kaibigan talaga yan anak. Nagsalubong ang mga kilay ni Carlos at George dahil sa kanilang narinig na sinabi ng kanilang nanay Minda. Malaki ang tiwala niya sa kakayahan niya bilang isang license engineer kaya hindi niya kailangan ng isang magsasaka at tagabungkal ng lupa para pabungahin ang pangalan niya sa mayor ng kanilang bayan.

Ano ka ba nay? Pwede ba? Magaling ong anak niyo. Kaya po ako nanalo sa biding. Sa totoo lang ay naiirita siya sa ina niya. Kaya inilabas na lamang nilang magkapatid ang dala-dala nilang mga regalo para sa mga magulang nila na chak na ikisisian ng mga ito. George anak, naalala mo pa ba si Christina Garcia na anak ni Mayor Garcia? Napatitik naman si George sa kanyang ina at napatango ito.

O nga’t sino ba naman ang makakalimot sa isang napakagandang si Chrtina Garcia na anak ng mayor ng bayan nila. Matagal niyang nililigawan noon si Kristina. Subalit hindi siya nito sinasagot dahil anak nga ito ng mayor ng bahay nila. Humigop siya ng kape at pinalingan ng ina. Kamusta na pala si Kristina nay? Seryosong tanong ni George sa kanyang ina.

Napabunghalik naman ng tawa si Carlos. Naku, magkakandarapa na yun sayo tol kapag nakita ka at nalamang isa ka ng pulis. Nagyayabang na wika naman ni Carlos na kakambal niya. Naku, ikaal na sila ni Miguel sa susunod na buwan anak. Naipugan ni George ang kapeng nasa loob ng bibig niya. Bakit naman si Miguel? Puno ng pagtataka si George at lihim na nagngingitngit ang kalooban.

Kung siya dati ay hindi magawang sagutin ni Kristina, eh papaano pa kayang nagustuhan nito si Miguel? Pinilit ba ni Miguel ang dalaga? Binuntis ba o npe? Hindi niya talaga lubusang maisip kung papaanong naging sina Miguel at Kristina. I hamak na mas gwapo ata siya kay Miguel kahit malalaman niya rin sa pagdating ng susunod na araw kung ano ang katotohanan.

Kinabukasan ay namasyal ang kambal sa isang bagong napakagandang beach resort sa lugar nila at doon ay namangha dalawa sa nakikita nila. Nakita rin nila doon si Miguel na hila-hila ang bangka na sinasalubong naman ng napakagandang si Kristina. Kitang-kita nilang dalawang magkambal na hinalikan ni Kristino si Miguel. Nakakaahon pa lamang sa bangka.

Gustong maduwal ni Carlos sa nakita subalit natahimik na lamang siya nang makita ang seryosong pagmumukha ng kakambal na nakakuyum pa ang kamaong nakatitig sa dalawa. Bro, chill ka lang. Walang panama saong magsasakang yan kaya hayaan mo na at baka ginayuman nito si Kristina. Wika ng kapatid niyang si Carlos na noay kaagad na lumapit sa dalawa.

Pare, hanggang ngayon pala ay nangingisda ka pa rin. Pare, papaano mong bubuhain si Kristina sa ganitong paraan? Bahagiyang napalingon naman ang dalawa at naningkit ang mga mata ni Kristina nang makita ang mayabang na si Carlos. Nakasunod dito ang kakambal na isa sa mga masugid niyang manliligaw noon.

Kaagad nanay niya sa ni Miguel si Krisa nang sasagutin na sana nito si Carlos. Syempre naman, pre, magsuspika pa rin naman ako sa pangingisda. para may pangulam kami mapagpakumbabang wika ni Michel sa kaibigang si Carlos sabay taas ng nahuling mga isda gusto niyong sumabay sa amin ni Tina na kumain iihaw ko muna itong bagong huli kong isda napapailing na lamang si Kristina sabay kapit sa matibong braso ni Miguel hindi naman kasi ito nangisda kung hindi ay pumalaot lamang para puntahan ang malaking palaisdaan nito upang kumuha ng bagong huling isda para ihawin nila

gusto Gust niyang sabihin sa dalawang magkakambal na mayabang na pag-aari ni Miguel ang napakalaking palais daan sa lugar nila. Pinigil lamang siya ng kanyang kasintahan kahit nanahimik na lamang siyang sumunod kay Miguel sa ihawan. Pag-aari nilang dalawa ni Miguel ang newly developed na beach resort na ito get pumasok na ito sa kusina ng resort habang ang dalawang unggoy ay nakasunod pa rin sa kanila na tila halatang-halatang inalipusta ng mga tingin si Miguel.

Sao ba ong resort na ‘to ha Chris? Malambing na tanong ni George sa kanya. Pag-aari ni Tina ang resort na ito, pre. Sabat naman ni Miguel habang nagsisimula ng mag-ihaw ng isda. Pag-aari naming dalawa ni Miguel an ni Kristina na nais ipagmalaki ang kasintahan sa harapan ng mga ito. Ngunit tila naman walang naririnig ang mga ito sa sinabi niyang pagmamalaki sa kasintahan niya.

Kahit napailing na lamang si Krtina. Kaya hindi niya nagustuhan noon si George. Kahit ilang taon na itong nanliligaw sa kanya ay dahil may lihim siyang gusto kay Miguel at ito ay matagal na. Napakasimple kasi nito at hindi mayabang. Masipag pa sa trabaho at kahit isa na ring propesyal na abogado ay hindi pa rin ito nagbabago sa pagiging humble nito.

Kaya hindi siya nagpapatumpik-tumpik pa at siya na talaga ang nanligaw kay Miguel. Nakakatuwa nga lang at hindi na ito nagpakipot pa na kaagad siyang hinalikan sa labi at sinabing kay tagal na siya nitong gusto. Hindi lamang daw ito marunong manligaw yet worth it naman ang panliligaw niya sa masipag na binata. Kung kayamanan naman ang pag-uusapan ay napakayaman na nito.

Pag-aari nito ang napakalapad na sagingan ng bayan nila, palais daan, resort at pati na rin pala ‘yan. Hindi pa ito maar kahit nagkakakalyo na ang mga kamay ay tumutulong pa rin sa mga tauhan sa sakahan na pati ang pagkakarga ng mga saging sa wingb ay ginagawa nitong erciso. Tumutulong din ito sa mga maliliit na magsasaka sa lugar nila kaya napaka-proud na girlfriend itong si Miguel.

na hindi pa man siya nito nayayayang magpakasal ay baka siya na rin ang yumaya dito kapag nabagot na siya sa paghihintay dito. Nagngingitngit ang kalooban ni George lalo na noong nagmagandang loob siyang ihatid si Kristina sakay sa magarang sasakyan nito na kaagad namang tinanggihan ng dalaga. Mas pinili pa nitong sumakay sa mumurahing motorsiklo ni Miguel na Rusy 150.

Naninibog ho talaga si George sa kababata niya na lagi pang bumang bibig ng nanay niya na kaya siya nag-training daw sa paggamit ng organic farming department of agriculture kung kaya ay nakakatulong si Miguel sa mga kabaryo nila. Kaya sa araw ng alumnay homecoming nila ay naisipan niyang ipahiya si Miguel sa lahat ng mga tagaroon.

Excited na ang magkakambal na Carlos at George na dumating ang araw ng alumnay dahil may masama silang binabala kay Miguel. Lalo na si George na inggit na inggit kay Miguel dahil sa ito na ang nagmamay-ari ng uso ni Kristina. Nagsimula na nga ang bonggang araw ng Alumnay Homecoming sa Misamis Oriental ng National High School at mayabang na ipinarada ng magkapatid na George at Carlos ang kanilang napakagandang sasakyan.

Sigurado silang hindi makarating si Miguel dahil sinira nila ang gulong ng motorsiklo nitong Rusy 150 na nakaparada sa gilid ng sagingan nito kaninang umaga. Maya-maya pa ay nag-iingay ang mga naroon ng pumarada ang napakagandang itim na sports car na ikinakunot naman ang noon ng magkapatid. Iniisip nila kung sino kaya ang sakay nito na mas naging successful pa kaya sa kanilang dalawang magkapatid dahil nakabili ng napakamahal na sports car.

Napangangan lamang ang dalawa nang lumabas sa driver seat si Miguel na nakasuot ng simpleng ragget pants at itim na t-shirt. Lumabas naman sa kabila si Kristina na napakaganda rin kahit simpleng maong na pantalon lamang ang suot nito. “Bro, baka nakahiram ng sasakyan sa magiging bianan niyang mayor.” Nakangising wika ni Carlos sa kanya kaya kaagad siyang tumikhiphim at kinamayan si Miguel na ngayon ay maaliwalas ang mukha ngunit nagdidilim ng makita silang dalawa sa hindi malamang rason. Ang gara ng sasakyan Mikel.

Ingat sa pagmamaneho ha. Baka magasgasan yan. Hindi mo kayang bayanan ang pagpapapintura diyan. Sige ka ikaw rin. Mayabang nabungad ni Carlos sa kaibigang si Miguel na naniningkit ang mga mata. Hm. Sa racing ko lang ginagamit si Fleka kaso nasira ang gulong ng Rusy 150 ko. Kaya si Fleca ang ginamit ko.

‘Yung vius ko kasi ay napakaruminoang dinala namin kahapon sa palayan. Tila hindi nakapagsalita si George sa sinabi ni Miguel na nagkaka-racing ito at may iba pa itong sasakyan maliban si sports card na ginamit ngayon. Nagtataka tuloy sila kung nagha-haloinate ba ito. Ngunit ang mga tao noon sa paligid nila ay tila nakakita ng isang artista nang makita sina Miguel at Kristina.

Panay ang bati ng mga ito sa dalawa nagmamatyag lamang muna sila Carlos at George. Miguel, salamat naman at nakadalo ka kahit napaka-bsy ng schedule mo. Hi Krisa. Napangawi si Carlos ng binati ng event organizer si Miguel at pati na rin si Kisa. Lumapit rin ang iilang naroon kay Miguel at nakipagkamay dito na tilabay sa itong sikat na pulitiko.

Lihim na naninibugo ang magkambal sa agaw exena ng pagdating nina Miguel at Kristina habang o sila at tila nakakalimutang naroon sila. mga propal na at malayo na ang narating sa buhay. Hindi yun matanggap ni Carlos at George na tatalunin lamang sila ng isang magsasaka kaya hindi na sila nakatiis pa at sinadyyang kunin ang atensyon ng lahat ng naroon.

Pre, balita ko nagkakargador ka raw sa plantasyon ng sagingan. Ah, ang hirap talaga kapag hindi ka nakapagtapos ng pag-aaral no. Hanggang kargador lang. Pangingisda at pagsasaka lamang ang kayang gawin. Paano mo bubuhain si Kristina niyan? Anak pa naman yan ng mayor. Malakas ang boses na bulelas ni Carlos.

Paano ba naman kasi pwede ka namang humingi ng tulong sa amin kung gusto mong bumalik sa pag-aaral nang may maipagmalaki ka naman sa magiging biyanan mo. Hindi yung pati sasakyan ay hiram ka lang kay mayor. Nakangising wika naman ni George. Natigilan na lamang sila nang may dumating na sherip ng mula sa Ford Motors Company at hinahanap si Carlos.

Namumutla ang binata at napasunod naman dito si George. Sir, baka naman po pwede niyo akong bigyan ng ilang araw na palugid. Narito ako sa probinsya para ibenta ang lupain namin para mabayaran ng sasakyan. Kapag naibenta ko na ang lupain ng mga magulang ko ay babayaran ko na ang kumpanya niyo.

Pagmamakaawa ni Carlos matapos dalhin ng sherif sa labas ng paaralan. Teka bro, akala ko ba ipinayad mo na yung perang ibinigay ko sayo nitong nakaraang buwan? Yamot nawika ni George sa kanyang kakambal. Natatakot siyang marinig sila ng mga kaalumay nila at nakakahiyang malaman ng mga itong utang lang pala ang sasakyan nila sa kumpanya.

Pinalak pa nilang ibenta ang lupain ng mga magulang nila sapagkat para ipambayad sa sasakyan nila. Anong problema ng mga kaibigan ko, sir? Sabay silang napalingon ng makita si Miguel at Kristina. Sobrang nakakahiya naman itong nangyari sa kanila. Napayuko silang dalawa ni Carlos at hindi makatingin ng diretso kay Miguel. Mr. Servantes, ikaw nga talaga.

Masayang wika ng sheriff na kinamayan si Miguel. Miguel, walang problema dito kaya your own business. Asik ni Carlos. Ganito po kasi yan Mr. Servantes. Kinuha nila ang sasakyang yan sa kumpanya at maglilimang buwan na silang hindi nakakabayad. Kaya ang suwest ng abogado ay kukunin na namin ang sasakyan nila.

Paliwanag ng sherif na kausap ni Carlos at George. Nakakapangliitang nangyaring nalaman ng mga ito na ang sasakyan nila ay utang pala. Hindi ka ba nakakaintindi Sheriff? Ibebenta namin ang lupayin namin dito sa probinsya para mabayaran ang sasakyan na yan. Hintik na. Pagmumura ni George sa harapan ng sherif.

Napahiya patuloy siya sa harapan ni Kristina. Sige sheriff, ganito na lang po. Babayaran ko ang sasakyan nila ng buong halaga para wala ng problemahin ang mga kaibigan ko. Sabay na napatingin sina George at Carlos kay Miguel na noon ay kumuha ng cellphone para mag-transfer ng pera sa kumpanya ng Ford Motors Company na ikinalula naman ang dalawa sapagkat meron palang ganoong kalaking halaga ang kaibigan nilang minamaliit nila.

Mga kaibigan, sa kanyo na lang ako bayaran kapag nakakaluwag na kayo. Matagal na kasing naibenta ng nanay ninda niyo sa akin ang lupayin niyo noong sabay kayong mag-aral sa kolehiyo. Tila kang nauupos sa kinatatayuan ng dalawa na napatitik kay Miguel. Attorney Vantes, maraming salamat po ah.

At natanggap na po ng kumpanya namin ang buong halaga ng kabayaran. Carlos, kunin niyo na lamang sa casa ang mga papeles na katunayang pagmamay-ari niyo na ang sasakyang ito. Sabi naman ng sherif, pagkatapos ay umalis na nga ito. Sobrang hiyang-hiya sina Carlos at George sa ginawa nila kay Miguel. Sa pala itong abogado. Ngunit napakamapagpakumbaba nito at kailan man ay hindi marunong magmataas.

Napakarami rin itong pera dahil sa may-ari na ito ng plantasyon ng saging. May malaki pang palin pala isdaan. Lumalaban na rin ito sa car racing. Kung kaya ay napakayaman na pala ng kaibigan nilang Bong akala nila ay mahirap pa sa daga. Sobrang kahihiya ng nangyari sa magkapatid. Kaya naman sana ito’y magsilbing aral para sa kanila.

Hindi naman masamang mag-hangad tayo ng tagumpay sa buhay. Ngunit lagi nating tatandaan kung saan tayo nanggaling. Huwag nating alipustahin ang mga taong sa tingin natin ay mas mababa ang pamumuhay kaysa sa atin. Bawat taong namumuhay sa mundo ay may papel na ginagampanan. Mahirap man ito o mayaman.

Sa kwentong ito ay marami tayong mapupulot na aral. Isa na nga ran ay ang huwag nating mamatahin ang ibang tao lalo na’t wala naman tayo talagang narating sa buhay. Kayo mga kabarangay, anong aral po ang napulot niyo sa ating kwento sa araw na ito? I-comment niyo naman sa baba ang inyong mga reaksyon at babasahin natin ang lahat ng yan.

Kung bago ka pa lamang sa ating channel, baka naman pwedeng paki-hit ang subscribe button at bell notification button para palagi kang updated sa mga bago nating upload na katulad nito. So paano mga kabarangay? Hanggang sa muli. Thank you so much and peace out