“Hinah@likan pa ni Kumpare ang Gitat@, nang!ngitim at Bit4k-Bit4k na Kili-kili ni Kum@re…”
Ako’y taka na ay bilib pa sa pagsas4ma ng mag-asawang kapit-bahay namin, Ms. Nhie…

Alam mo ba kung bakit ?

Siguro, author kung ako lang ang asawa ni mareng Lenny ay naku nag-evacuāte na ako matagal na !!!

Paano ba naman, author grabeh ang itim kaya ng kili-kili nya— sobra, author parang banīl na kahit anong kus*køs ay hindi natat4nggal— bit4k bit4k pa !!!

Paano ko alam ?

Dahil mahilig s’yang mag suot ng walang manggas na damit at pat4y-malisy4ng palagi ring itinataas ang kamay nya dahil palaging nagpapawis ang kili-kili nya !

Itong si kumare kase ay parang wal4ng-hiy4 sa mga tao at ipinakikita pa talaga sa madla ang makulimlīm nyang kilikili… grabe rin kat4klisa at ka ingay ng bunganga nya !

Pero ito ang mas malala at nakakasuk4, Ms. Nhie !!!

Minsan nasi*lip ko itong si Butøng na asawa nya na hinah4lik-halik4n pa yung lubak lubak na kili-kili ng asawa nya— na para bang bangong bango pa !

Susme, author buti sana kung totoong mabango ang kilikili ni Kumare— eh nung minsang lumapit ako sa kanya na pawis na pawis, ay Dios mio daig pa ang sukang paumbong… sa pagkaka asim talaga, promise !

Anu yun, author immunē na si Kumpare sa amoy ng kilikili ng asawa nya ???

Ganun ba talaga ka pat4y ibig si kumpare sa lumb4-lumb4 nyang asawa ?.

Balita ko kase ay gin4yuma lang daw nitong si Lenny itong si Butøng kaya masyadong pat4y na pat4y sa kanya !

Ang s4ma rin kaya ng ugali ni Lenny dahil akala mo ay gandang-ganda sa sarili… elep4nte naman ?!

Ewan ko ba ba’t gi*gil na gi*gil ako sa babaeng yun… masyado kaseng ep4l, author at nagmam4galing sa lugar namin… bid4-bid4 pa !!!

Ang damøt naman… dahil nung minsang humir4m ako sa kanya ng pera ay grabe ang tanggi na wala daw syang pera samantalang kasasahod lang naman ni pareng Butøng nun… !

Para sa kaalaman nya nuh, ako kaya ang unang nilig4wan ni pareng Butøng nun nuh, kaya h’wag syang magm4ganda… kung sin4got ko ang asawa nya nun, baka wala pa syang asawa hanggang ngayun— as if naman may pap4tol pang iba sa kanya !!!

Hindi ko ito ni-share dito sa page mo, Ms. Nhie dahil na iins3cure ako huh… kundi dahil nagtataka lang talaga !!!

May ganun palang katang@ng lalaki nuh, ???

Ilang gabi rin akong puyat, Ms. Nhie, kakaisip kung ano ba talaga meron kay Kumare Lenny at kay Kumpare Butong. Hanggang sa isang araw, may nangyaring hindi ko inaasahan.

Mag-isa lang ako sa bahay nang may kumatok sa pinto. Pagbukas ko, si Kumpare Butong pala—may dala-dalang lumang album ng mga larawan at mukhang may kalakasan ang loob.

“Nak, pasensya na sa istorbo. Gusto mo bang makita ang album naming mag-asawa noong kasal?” nakangiting sabi niya.

Syempre, Ms. Nhie, kahit na anong sama ng loob ko kay Kumare, hindi ko naman matiis si Kumpare—napakabait kasi talaga nitong tao.

At doon ko nakita ang mga larawan, Ms. Nhie… at kinabahan ako.

Yung kili-kili ni Kumare Lenny sa mga larawan noong kasal nila—maputi at makinis! Walang bakas ng itim o bitsok-bitsok. At ang pinakanakagulat—nakangiti siya sa bawat litrato, pero iba ang ngiti… parang may alam siyang sikreto na hindi alam ng iba.

“Hanggang ngayon, ganyan pa rin ang kili-kili ni Kumare?” tanong ko kay Kumpare.

Napangiti siya ng malungkot. “Alam mo, nak, noong bago pa lang kaming mag-asawa, sobrang conscious ni Lenny sa kili-kili niya. Lagi niyang tinatago. Pero isang araw, may nakita akong tattoo sa kili-kili niya.”

Nanlaki ang mata ko, Ms. Nhie! “Tattoo? Anong tattoo?”

“Lumang letra… ng pangalan ng ibang lalaki. Noong bata pa siya, nagpabakat siya dahil sa kabataan. Kaya simula noon, iniiwasan na niyang ipakita ang kili-kili niya sa iba. Pero nang magkasakit ako—malubha, akala ko mamamatay na ako—bigla niyang ipinakita sa akin ang kili-kili niya. Sabi niya, ‘Tanggap mo ba ako kahit ganito?'”

Bigla akong natahimik, Ms. Nhie.

“At nang gumaling ako,” patuloy ni Kumpare, “sinadya kong halikan ang kili-kili niya araw-araw. Hindi dahil sa g*yuma o engkanto. Kundi para mawala ang takot niya na baka husgahan siya ng ibang tao. Kasi sa akin, kahit anong itsura niya, kahit anong amoy niya, siya pa rin ang babaeng pinakasalan ko.”

PART 3

Pero alam mo ba, Ms. Nhie, ang pinakamalaking twist?

Ilang araw matapos ang kuwentuhan namin ni Kumpare, may dumating na sulat sa bahay namin. Galing pala sa abogado. Magpapa-demolish na raw ng bahay ang may-ari ng lupa—yung tinitirhan naming magkakapitbahay. Lahat kami, palalayasin.

Doon ako nagulantang, Ms. Nhie. Saan kami pupunta ng mga anak ko? Wala kaming ipon, puro utang pa nga kay Kumare Lenny noon na hindi nabayaran!

Habang nag-iiyakan kami sa loob ng bahay, may kumatok sa pinto—si Kumare Lenny.

Akala ko magta-triumph siya, ika-call out ako sa mga chismis ko sa kanya. Pero imbes na mang-away, lumuhod siya sa harap ko.

“Alam kong hindi mo ako gusto,” sabi niya, umiiyak. “Alam kong pinag-uusapan mo ang kili-kili ko, ang ugali ko, ang lahat. At tama ka naman—may pagkukulang talaga ako. Pero nung nalaman naming mawawalan kayo ng bahay, hindi ko kayo kayang pabayaan.”

At naglabas siya ng pera, Ms. Nhie—yung sinasabi kong “wala raw siyang pera” noon. Pero hindi lang iyon—binigyan niya rin ako ng pagkain, gamit ng mga bata, at nag-alok ng matutuluyan.

“Pero bakit?” tanong ko. “Ang sama-sama ko sa’yo!”

Napangiti siya—yung parehong ngiti na nakita ko sa album nila ni Kumpare.

“Dahil alam kong mahirap ang maging mahirap. At alam kong mas masarap tumulong kahit sa taong ayaw sa’yo, kaysa magtago ng galit.”

Ms. Nhie, doon ko naintindihan ang lahat.

Yung “kayabangan” ni Kumare—takot lang pala iyon sa husgahan. Yung “epal” at “bida-bida”—panangga lang sa insecurity. Yung “pagdamot”—reserba pala para sa panahong may mangangailangan, kahit ang nangangailangan ay ang mismong nanlait sa kanya.

At yung paghalik ni Kumpare sa kili-kili niya—hindi iyon tanga. Hindi iyon g*yuma. Iyon ay tunay na pagmamahal. Yung tipong kahit anong sabihin ng mundo tungkol sa asawa mo, ikaw, nakikita mo ang taong nasa likod ng balat, ng amoy, ng mga pagkukulang.

Kaya Ms. Nhie, kung may matutunan man ako sa lahat ng ito—huwag husgahan ang pagsasama ng iba base lang sa nakikita mo sa labas. Bawat mag-asawa may kanya-kanyang kwento. At bawat kili-kili—may sikretong kayang ibunyag kung handa kang tumingin nang mas malalim.

Ngayon, close na kami ni Kumare Lenny. At tuwing nakikita ko siyang nagtataas ng kamay, nakangiti na lang ako—at minsan, naiisip ko, sana ganyan din ako kamahal ng asawa ko balang araw. Hindi dahil sa amoy ko o itsura, kundi dahil sa kung sino ako.

— Nagbagong Kapatid sa Kanto