Sa gitna ng tahimik na takbo ng ating araw-araw na pamumuhay, may mga kwentong nagaganap sa likod ng mga saradong pinto na sadyang mapapataas ang balahibo ng sinumang makaririnig. Akala natin ay simpleng pulitika lamang ang nagaganap sa bansa, ngunit may mga rebelasyon na bigla na lang sumasabog at nagpapayanig sa ating kamalayan. Isa na rito ang naging pahayag ng beteranong mamamahayag na si Mon Tulfo na tila gumising sa natutulog na damdamin ng sambayanan ukol sa kaligtasan ng ating Pangulo. Hindi ito chismis lang sa kanto; ito ay galing sa isang tao na kilala sa pagkakaroon ng malalalim na impormasyon sa loob at labas ng gobyerno.

Ang usap-usapan ngayon sa social media at maging sa mga kapihan ay ang nakakagulat na ibinunyag ni Mon Tulfo tungkol sa isang diumano’y masamang balak laban sa Pangulo. Sa kanyang latest na pahayag na pinamagatang “God Saved The President,” tila binuksan niya ang isang libro ng mga lihim na dapat sana ay mananatiling tago. Ang kanyang mga salita ay nagdala ng kilabot at kaba, lalo na sa mga taga-suporta ng administrasyon. Ano nga ba ang totoong nangyari? Gaano kalapit ang panganib sa pinakamataas na lider ng bansa? Ito ang mga tanong na pilit nating sasagutin base sa mga detalye ng kanyang kwento.

Ayon sa mga report at sa mismong pahayag ni Tulfo, mayroong isang seryosong banta na muntik nang maisakatuparan. Inilarawan ito bilang isang planadong pagkilos na ang layunin ay tapusin ang termino ng Pangulo sa marahas na paraan. Hindi ito biro. Ang ganitong klase ng impormasyon ay hindi basta-basta inilalabas kung walang matibay na basehan. Si Mon Tulfo, bilang isang beterano sa larangan ng media, ay alam ang bigat ng bawat salitang kanyang binibitiwan. Kaya naman nang sabihin niyang “God Saved The President,” ramdam mo ang bigat ng sitwasyon—na kung hindi dahil sa isang milagro o masuwerteng pangyayari, baka iba na ang headline ng mga balita ngayon.

Ang nakakakilabot sa kwentong ito ay ang detalye ng kung paano ito muntik mangyari. Sinasabing ang mga taong nasa likod nito ay hindi basta-basta. Mga propesyonal, planado, at may kakayahang magsagawa ng ganitong operasyon nang hindi natutunugan agad. Sa mundo ng intelligence at seguridad, ang tawag dito ay “high-level threat.” Ibig sabihin, nakalusot sila sa ilang layer ng seguridad o kaya naman ay mayroon silang impormasyon tungkol sa galaw ng Pangulo. Ang isiping may nakakalapit na panganib sa Punong Ehekutibo ay sapat na para magdulot ng pangamba sa katatagan ng ating bansa.

Pero ano nga ba ang ibig sabihin ng “God Saved The President”? Dito pumapasok ang elemento ng tadhana at pananampalataya na malapit sa puso ng mga Pilipino. Ayon sa kwento, may mga pangyayaring hindi maipaliwanag na naging dahilan upang hindi matuloy ang masamang balak. Maaaring ito ay biglaang pagbabago ng schedule, isang technical glitch, o simpleng kutob na nagligtas sa kanya. Para sa marami, ito ay patunay na mayroong Divine Providence o gabay ng Maykapal na nakabantay sa kanya. Ang ganitong anggulo ay lalong nagpaigting sa emosyon ng mga tao, dahil naniniwala tayo na kapag hindi pa oras ng isang tao, talagang ilalayo siya sa kapahamakan.

Hindi maiwasang mag-isip ng marami kung sino ang mga nasa likod nito. May mga spekulasyon na ito ay gawa ng mga kalaban sa pulitika, mga grupong nais manggulo, o baka naman mga dayuhang elemento. Si Mon Tulfo, sa kanyang matapang na istilo, ay nagbigay ng mga pahiwatig ngunit naging maingat din sa pagpapangalan ng mga direktang sangkot habang iniimbestigahan pa ito. Ang kanyang focus ay nasa katotohanan na may banta, at ang bantang iyon ay seryoso. Ang ganitong klase ng “intel” ay madalas na nakakarating sa kanya dahil sa lawak ng kanyang koneksyon sa militar at pulisya

Napaisip tuloy ang publiko tungkol sa seguridad ng Malacañang. Ang Presidential Security Group o PSG ay kilala bilang isa sa mga pinakamahuhusay na unit sa bansa. Sila ang “shield” ng Pangulo. Kung may nakalusot na ganitong klaseng plano, ibig sabihin ba ay may pagkukulang? O sadyang napakagaling lang ng mga nagplano? Ito ay isang malaking hamon sa ating security forces. Ang rebelasyon ni Tulfo ay nagsisilbing “wake-up call” na hindi dapat maging kampante, kahit na mukhang payapa ang paligid. Ang kaaway ay madalas na nagtatago sa dilim, naghihintay ng tamang tiyempo.

Sa kabilang banda, tinitingnan din ito bilang isang political maneuver. May mga kritiko na nagsasabing baka ito ay “drama” lamang para makuha ang simpatya ng tao. Sa panahon ngayon ng fake news at propaganda, hindi mo masisisi ang iba na magduda. Ngunit kung kilala mo si Mon Tulfo, alam mong hindi siya basta-basta sumasakay sa mga kwentong kutsero. Madalas siyang bumabatikos, kahit sa mga kaibigan, kung kinakailangan. Kaya nang siya na mismo ang nagsabi na “Ligtas ang Pangulo” dahil sa himala, marami ang naniwala na totoo ang banta.

Ang epekto nito sa pulitika ay malalim. Kapag nalaman ng taumbayan na may nagtatangka sa buhay ng kanilang lider, madalas itong nagreresulta sa pagkakaisa o kaya naman ay takot. Nakita natin sa kasaysayan na ang mga ganitong pangyayari ay pwedeng maging mitsa ng mas malaking gulo o pagbabago. Ang “destabilization plot” ay isang salitang madalas nating marinig, pero iba ang pakiramdam kapag may konkretong detalye na lumalabas galing sa isang credible source. Ipinapakita nito na hindi pa rin pala tayo lubusang ligtas sa mga ganitong uri ng laro sa kapangyarihan.

Dagdag pa rito, ang tiyempo ng rebelasyon ay kahina-hinala rin para sa iba. Bakit ngayon lang ito inilabas? May kaugnayan ba ito sa mga nangyayaring iringan sa pagitan ng mga naglalakihang pamilya sa pulitika? Ang Unity na ipinagmamalaki noong eleksyon ay tila nagkakaroon na ng mga lamat, at ang ganitong balita ay lalong nagpapadagdag sa tensyon. Ang bawat galaw, bawat salita, at bawat rebelasyon ay tila bahagi ng isang mas malaking chess game kung saan ang nakataya ay ang kinabukasan ng Pilipinas.

Para sa mga ordinaryong mamamayan, ang balitang ito ay nakakabahala. “Paano na lang kami kung pati ang Pangulo ay hindi ligtas?” Ito ang tanong ng isang netizen. Ang seguridad ng bansa ay nakasalalay sa katatagan ng gobyerno. Kung magkakagulo sa itaas, damay ang nasa ibaba. Kaya naman, ang emosyonal na reaksyon ng publiko ay halo-halong takot at pagdarasal. Marami ang nagpapahayag ng kanilang suporta at panawagan na protektahan ang Pangulo, anuman ang kanilang kulay sa pulitika, dahil ayaw nating lahat ng gulo.

Ang phrase na “God Saved The President” ay naging trending topic din. Ito ay naging mantra ng mga supporters. Ipinapakita nito ang kultura natin na sa oras ng panganib, sa Diyos tayo kumakapit. Ang naratibong ito ay napakalakas. Ibinabaling nito ang kwento mula sa simpleng security threat papunta sa isang spiritual battle. Parang sinasabi na “Pinili siya, kaya’t pino-protektahan siya.” Ito ay isang powerful message na mahirap tibagin ng mga kritiko dahil tumatagos ito sa puso ng mga relihiyosong Pilipino.

Samantala, hindi naman nawawala ang mga eskeptiko. Para sa kanila, kailangan ng ebidensya. Nasaan ang mga nahuli? Sino ang mga nagplano? Ang mga tanong na ito ay valid naman. Sa isang demokratikong bansa, karapatan ng tao na malaman ang katotohanan. Ngunit sa mga ganitong sensitibong operasyon, madalas ay “classified” ang mga detalye. Ang publiko ay binibigyan lang ng sapat na impormasyon para maging aware, pero hindi buong kwento para hindi ma-compromise ang ongoing investigation. Ito ang realidad ng national security.

Kung susuriin natin ang track record ni Mon Tulfo, marami na siyang ibinunyag na sa huli ay napatunayang totoo. Mula sa mga katiwalian sa Customs, sa mga pang-aabuso ng mga pulis, hanggang sa mga sikreto sa loob ng Malacañang. Siya yung tipong walang sinasanto. Kaya kapag sinabi niyang may plano, nakikinig ang mga tao. Ang kanyang kredibilidad ang nagbibigay bigat sa isyung ito. Hindi siya basta vlogger na naghahanap ng views; siya ay isang institusyon sa media na may malalalim na “bubwit” sa bawat sulok ng byurokrasya

Isa pang anggulo na dapat tingnan ay ang epekto nito sa international community. Ang Pilipinas ay nasa isang kritikal na posisyon sa Asya. Ang anumang banta sa liderato ay binabantayan ng mga investors at ibang bansa. Ang katatagan ng ating gobyerno ay basehan ng kanilang tiwala. Kung magmumukhang magulo o delikado ang sitwasyon, maaring maapektuhan ang ating ekonomiya. Kaya naman, ang mabilis na pag-neutralize sa banta—at ang pagsasabing “Ligtas ang Pangulo”—ay paraan din para pakalmahin ang merkado at ang mga dayuhang kaalyado natin.

Sa usaping personal naman, isipin natin ang nararamdaman ng pamilya ng Pangulo. Ang First Lady, ang mga anak nila. Siguradong hindi biro ang mabuhay sa ilalim ng ganitong banta araw-araw. Ang bawat labas ng bahay ay may kaakibat na panganib. Ang rebelasyon ni Tulfo ay nagbigay ng “human face” sa Pangulo—na sa kabila ng kapangyarihan, siya ay tao rin na pwedeng masaktan at may pamilyang nag-aalala. Ito ay nagdudulot ng empatiya mula sa publiko, na nakikita siya hindi lang bilang pulitiko kundi bilang ama at asawa.

Napag-usapan din sa mga online forums ang tungkol sa mga makabagong teknolohiya na maaaring ginamit sa pagpaplano. Sa panahon ngayon, high-tech na ang surveillance at intelligence gathering. Maaaring nalaman ang plano dahil sa cyber-interception o mga “makabagong pandinig” ng ating pamahalaan. Ipinapakita nito na may kakayahan naman pala ang ating intelligence community na sumabay sa mga banta. Ang tagumpay na mapigilan ito ay isang “win” para sa ating mga tahimik na bayani na nagbabantay 24/7.

May mga nagkokomento rin na baka ito ay kagagawan ng mga sindikato na tinamaan ng mga kampanya ng gobyerno. Ang kampanya laban sa iligal na droga, smuggling, at iba pang krimen ay siguradong may nasagasaan na malalaking tao. Ang paghihiganti ay isang motibo na hindi natin pwedeng isantabi. Ang mga taong nawalan ng negosyo o kapangyarihan dahil sa mga reporma ay may dahilan at resources para magbayad ng mga gun-for-hire. Ito ang madilim na bahagi ng paglilingkod sa bayan—ang magkaroon ng mga kaaway na handang pumatay.

Sa gitna ng lahat ng ito, ang panawagan ng pagkakaisa ay lalong lumalakas. Anuman ang kulay ng ating pulitika, walang may gusto na dumanak ang dugo. Ang demokrasya ay dapat idaan sa balota, hindi sa bala. Ang pagtatangka sa buhay ng isang halal na opisyal ay pagtatangka rin sa demokrasya ng bansa. Karamihan sa mga Pilipino, kahit hindi bumoto sa nakaupo, ay ayaw ng karahasan. Ang mensaheng ito ay malinaw sa mga reaksyon online—”Stay safe, Mr. President” at “Praying for the Philippines.

Nakakatuwa ring isipin na sa kabila ng ating pagiging “marites” minsan, pagdating sa seryosong usapin ay nagkakaisa tayo sa paghingi ng kapayapaan. Ang artikulong isinulat o ang videong inilabas ni Tulfo ay naging daan para mag-reflect tayo. Gaano ba natin kamahal ang ating bayan? Handa ba tayong ipagtanggol ang ating mga institusyon? Ang isyung ito ay lagpas na sa persona ng Pangulo; ito ay tungkol sa respeto sa rule of law at sa proseso ng ating gobyerno.

Huwag din nating kalimutan ang papel ng “Divine Intervention” na binanggit ni Tulfo. Sa kulturang Pilipino, napakalaki ng respeto natin sa mga senyales. Ang pagkakaligtas ng Pangulo ay tinitingnan bilang senyales na mayroon pa siyang misyon na dapat tapusin. Ito ay nagbibigay ng renewed sense of purpose sa kanyang administrasyon. Parang sinasabi ng tadhana na “Heto, binigyan ka ng pangalawang buhay, gamitin mo para sa bayan.” Ito ay isang powerful narrative na pwedeng gamitin para lalong paigtingin ang mga programa ng gobyerno.

Sa pagtatapos ng araw, ang rebelasyon ni Mon Tulfo ay isang paalala na ang mundo ng pulitika ay hindi para sa mahihina ang loob. Ito ay puno ng panganib, intriga, at mga lihim. Pero ito rin ay nagpapakita na sa huli, ang katotohanan at ang kabutihan pa rin ang nananaig. Ang planong nabuko ay patunay na walang lihim na hindi nabubunyag. At ang kaligtasan ng Pangulo ay patunay na, gaya ng sabi ni Tulfo, may nagbabantay sa kanya mula sa itaas.

REAKSYON NG MGA NETIZEN

Bumaha ng komento sa social media matapos kumalat ang balita. Halo-halo ang emosyon ng mga Pilipino, mula sa takot, galit, hanggang sa pasasalamat.

Isang netizen na nagngangalang Aling Tessie ang nag-comment: “Diyos ko po, kinilabutan ako habang binabasa ko ito. Buti na lang talaga at hindi natuloy. Iba talaga kapag may gabay ni Lord. Ingat po kayo lagi Mr. President, marami pa kayong gagawin para sa bayan.”

May mga mas palaban naman na reaksyon tulad ng kay JuanDelaCruz99: “Dapat imbestigahan maigi yan at hulihin ang mga utak! Hindi pwedeng palampasin yan. Paninira yan sa bansa natin. Good job kay Sir Mon Tulfo sa pagbubunyag, at least alam natin na may mga ahas sa paligid.”

Samantala, may mga nagdududa pa rin pero nagpapahayag ng pag-aalala, gaya ni GenZWarrior: “Not a fan of BBM, pero ayoko naman na may mangyaring masama sa kanya. Chaos lang aabutin natin diyan. Let him finish his term peacefully. Nakakatakot yung mga ganitong balita, parang action movie na.”

Hindi rin nawala ang mga nag-uugnay nito sa pulitika. Sabi ni PoliticalObserverPH: “This smells like a diversionary tactic? Or maybe totoo talaga dahil mainit ang bangayan ngayon. Either way, nakakabahala ang security lapses kung meron man. The PSG needs to step up their game.”

At syempre, ang mga solid supporters ay buo ang loob. “God saved the President indeed! No weapon formed against him shall prosper. Tuloy lang ang laban, mahal na Pangulo. Nasa likod mo ang sambayanang Pilipino,” masiglang pahayag ni SolidNorthFan.

KONKLUSYON

Ang rebelasyon ni Mon Tulfo tungkol sa planong ito ay hindi lang basta balita; ito ay isang kabanata sa ating kasaysayan na muntik nang magpabago sa lahat. Ang pariralang “God Saved The President” ay magmamarka sa isipan ng marami bilang patunay na sa gitna ng madilim na balak, may liwanag pa ring gumagabay.

Ngunit hindi dito nagtatapos ang kwento. Ang banta ay laging nariyan. Ang hamon sa atin bilang mga mamamayan ay maging mapagmatyag at huwag magpadala sa takot. Kailangan nating suportahan ang kapayapaan at katatagan ng ating bansa. Ang kaligtasan ng ating lider ay kaligtasan din ng ating kinabukasan.

Kayo, mga ka-Bayan, ano ang masasabi niyo sa rebelasyong ito? Naniniwala ba kayo na “Divine Intervention” ang nagligtas sa Pangulo o sadyang magaling lang ang ating intelligence? At sa tingin niyo, sino ang mga posibleng nasa likod ng ganitong masamang balak? I-share ang inyong mga opinyon, teorya, at dasal sa comment section sa ibaba. Pag-usapan natin ito nang may respeto at pagmamahal sa bayan