Isipin mo ito, Kabayan: Ilang taon kang nagtiis sa ibang bansa, kumayod sa gitna ng snow at lamig, at tiniis ang pangungulila para lang mabigyan ng magandang buhay ang iyong pamilya. Ang tanging pangarap mo ay ang makauwi, may bitbit na balikbayan box, at mayakap ang mga mahal mo sa buhay. Pero paano kung ang pinakahihintay mong pagbabalik ay magiging simula pala ng isang bangungot? Paano kung ang tiwalang ibinigay mo sa iyong kapwa Pilipino ang siya mismong magpapahamak sa iyo? Ito ang kwentong yumanig sa Laguna at sa buong komunidad ng mga OFW—ang kwento ng isang masipag na caregiver na ang tanging hangad ay guminhawa, pero ang naging kapalit ay isang trahedya na hindi mo gugustuhing mangyari kahit sa iyong kaaway.

Kilalanin natin si Linda (hindi tunay na pangalan), 32 anyos, at tubong Bicol. Gaya ng marami sa atin, si Linda ang pag-asa ng kanyang pamilya. Panganay sa limang magkakapatid, siya ang tumayong pangalawang magulang. Hindi siya bumibili ng bagong damit o sapatos para sa sarili hangga’t hindi nakakabili ang mga kapatid niya. Ang pangarap niya ay simple lang: makapag-ipon para maipagawa ang kanilang bahay at mapagtapos ang mga kapatid. Noong 2019, tila dininig ng langit ang kanyang dasal nang matanggap siya bilang live-in caregiver sa Vancouver, Canada. Ang kanyang mga amo? Isang mag-asawang Pilipino—sina Rico, isang engineer, at si Tes, isang nurse. “Suwerte,” isip ni Linda. “Pilipino ang amo ko, siguradong hindi ako mahihirapan.”

Sa simula, maayos ang lahat. Masipag si Linda, magaling magluto, at malinis sa bahay. Mahal na mahal siya ng mga anak ng kanyang amo. Pero hindi nagtagal, lumabas ang tunay na kulay ng kanyang employer na si Tes. Dito pumasok ang matinding selos na walang basehan. Ayon sa mga kwento ni Linda sa kanyang mga kaibigan, napapansin niyang laging mainit ang ulo ni Tes kapag pinupuri ni Rico ang luto niya o kapag nakikitang nagtatawanan sila ng mga bata. Bawat galaw ni Linda, binabantayan. Bawal mag-ayos, bawal magsuot ng magandang damit. Sa isip ni Tes, si Linda ay hindi isang katulong kundi isang karibal

Dumating ang Setyembre 2019, nagpaalam si Linda na uuwi ng Pilipinas para magbakasyon. Ang totoo, plano na niyang hindi bumalik sa pamilyang iyon dahil hindi na niya kaya ang stress. Pero tuso ang tadhana, at mas tuso ang kanyang amo. Bago umalis si Linda, biglang bumait si Tes. Binigyan siya ng bonus, pinadalhan ng chocolates ang pamilya, at nagbilin na bumalik agad. Isa itong patibong. “Love bombing” ang tawag dito—pinaparamdam na mahalaga ka para makuha ang loob mo. At dahil likas na mabait si Linda, naniwala siya.

Habang nagbabakasyon si Linda sa Bicol, tumawag si Tes. May pakiusap daw siya. Bago raw bumalik si Linda sa Canada, pwede bang dumaan muna siya sa bahay nina Tes sa San Pablo, Laguna? May kukunin lang daw na titulo ng lupa mula sa kapatid nitong si “Kuya Berto”. Sagot daw ni Tes ang pamasahe at malaking tulong daw ito sa kanila. Dahil sa utang na loob at pakikisama, pumayag si Linda. Hindi niya alam, ang “favor” na ito ang magdadala sa kanya sa kapahamakan

Noong Oktubre 24, 2019, sumakay si Linda ng bus mula Bicol patungong Laguna. Ka-text pa niya ang kapatid niyang si Lorna. “Ate, ingat ka,” sabi ni Lorna. Sumagot si Linda, “Medyo kinakabahan ako, parang ang bigat ng dibdib ko.” Alas-diez ng gabi, bumaba si Linda sa San Pablo. Sa CCTV, nakita siyang masayang sumakay sa isang puting L300 van na minamaneho ni Berto, ang kapatid ng kanyang amo. Nagmano pa siya. Tiwalang-tiwala siya dahil kadugo ito ng kanyang employer. Iyon na ang huling pagkakataon na nakita siyang buhay.

Dinala siya sa isang liblib na rest house. Ayon sa imbestigasyon, wala palang titulo ng lupa. Pagdating doon, kinuha ang kanyang cellphone. Hinihinala ng mga pulis na posibleng naka-live call si Tes mula sa Canada habang nangyayari ang lahat. Gusto niyang marinig ang pagmamakaawa ni Linda. Sa puntong iyon, naganap ang karumal-dumal na krimen. Nanlaban si Linda, base sa mga sugat na natamo niya, pero wala siyang nagawa laban sa mga taong ang sadya ay gawan siya ng masama.

Ang sumunod na tagpo ay sadyang nakapanlulumo. Kinabukasan, isang magsasaka na nagngangalang Manong Carding ang nakapansin ng isang asul na timba sa gilid ng irigasyon. May nakapatong na bato sa ibabaw. Nang buksan niya ito, tumambad ang isang tanawin na nagpatili sa kanya sa takot. Nasa loob ng timba ang labi ni Linda—ang bahagi ng kanyang katawan na nagpapatunay ng kanyang sinapit. Sa di kalayuan, nakita ang isang sako na may lamang sunog na gamit—passport na may tatak ng Canada, birth certificate, at mga ID.

Nang hindi na sumasagot si Linda sa mga tawag at hindi nakasakay sa eroplano pabalik ng Canada, nag-panic ang kanyang pamilya. Tinawagan ni Lorna si Tes, pero ang sagot ng amo: “Wala naman siya dito. Ang sabi niya may boyfriend daw siya diyan sa Manila, baka nagtanan na sila.” Napakasakit pakinggan ang ganitong kasinungalingan habang ang pamilya ay naghahanap. Nang makumpirma ng pamilya ang balita tungkol sa natagpuang timba sa Laguna, gumuho ang kanilang mundo. Ang nunal sa pisngi, ang hugis ng tenga—alam nilang si Linda iyon.

Mabilis na kumilos ang mga otoridad. Sa likod ng bahay nina Berto, natagpuan ng SOCO ang pinagsunugan ng katawan ni Linda. Kahit sinubukan nilang sirain ang ebidensya, may mga natirang buto na nag-match sa DNA ng mga magulang ni Linda. Nakita rin sa septic tank ang mga ID at alahas na tinangkang i-flush sa inidoro. Walang kawala ang mga salarin sa bigat ng ebidensya.

Ang nakakagalit sa kwentong ito ay ang katotohanang ang mga itinuturong utak ng krimen—ang mag-asawang Rico at Tes—ay malaya pa ring namumuhay sa Canada. Nagpo-post pa sila ng mga larawan sa Facebook na nagpa-party, nag-skiing, at kumakain sa mamahaling restaurant, tila walang bahid ng konsensya. Samantalang ang pamilya ni Linda sa Pilipinas ay lubog sa utang kakalaban para sa hustisya. Ang nanay ni Linda ay na-stroke sa sama ng loob, at ang tatay niya ay tulala sa pagkawala ng anak

Para sa marami, ang kwento ni Linda ay isang masakit na paalala. Minsan, kung sino pa ang kababayan natin, siya pa ang hihila sa atin pababa. Ang selos ay natural, pero kapag hinaluan ng pera at kapangyarihan, nagiging mitsa ito ng trahedya. Ginamit nila ang kahirapan at kabaitan ni Linda. Alam nilang hindi siya makakahindi dahil kailangan niya ng trabaho.

Sa ngayon, ang mga direktang gumawa ng krimen na si Berto at ang kanyang kasabwat ay pinaghahanap pa rin ng batas. Sinasabing nagtago na sila sa malalayong probinsya. Ang hustisya para kay Linda ay tila mailap pa, lalo na at nasa ibang bansa ang mga “mastermind.” Pero hindi tumitigil ang pamilya, at hindi rin tumitigil ang sigaw ng mga netizens na managot ang mga may sala.

Nakakadurog ng puso na isiping ang isang taong puno ng pangarap ay mauuwi lang sa ganitong sinapit. Isang timba—iyan na lang ang naging huling himlayan ng kanyang mga pangarap. Ang sakit isipin na sa dinami-dami ng sakripisyo ng ating mga OFW, ganito pa ang igaganti sa kanila ng mga taong dapat sana ay poprotekta sa kanila.

Mga Kabayan, ano ang inyong saloobin sa kwentong ito? Nakakagalit, hindi ba? Ramdam niyo ba ang bigat ng sinapit ni Linda? Marami sa atin ang may kamag-anak na OFW, at ang kwentong ito ay nagbibigay ng takot at lungkot. Huwag nating hayaang makalimutan ang pangalang Linda. I-share natin ang kwentong ito para magsilbing babala sa lahat: Mag-ingat sa pagtitiwala, kahit sa kapwa Pilipino. At higit sa lahat, ipagdasal natin na makamit na ng pamilya ni Linda ang hustisyang matagal na nilang inaasam.

Comment your thoughts below. Naniniwala ba kayo na selos lang ang dahilan, o may mas malalim pang ugat ang kasamaan ng mag-asawang ito? Pag-usapan natin ‘yan. Stay safe always, mga Kapamilya.