LUMUWAS ako ng maynila para ipagpatul0y ang aking pag-aaral. Nangako si ate na sya ang susuporta sa pangangailangan ko at sa kanila rin ng asawa nya ako tutuloy.

PARA sa akin ay malaking oportunudad na ang makapag aral ng maynila at baka do0n ko na matupad ang aking pangarap.

Mabait silang mag asawa sa akin. Lahat ng hinihiling kong gamit sa eskwelahan ay ibinibigay nila.

Pero sa paglipas ng mga araw na pamamalagi ko ro0n ay napapansin ko ang asawa ni ate na tila ba may pagnan4*så sa akin.

Palagi ko kasi syang nahuhuli na malagk!t at panay ang ting!n nya sa akin lalo sa sa mga h!t4 ko kapag maiksi ang sh0řt ko.

Ipinagkibit balikat ko lang iyon at nagf0cus lang sa pag-aaral. Pero isang hapon, nauna syang umuwi galing tr4baho at nahuli si Ate.

“Magandang hap0n po kuya.” pagbati ko sa kanya pagpasok ko ng pint0.
Nakat4*p!s lang sya noon ng tυw4l*ya na kakagal!ng sa bany0.

Lum4p!t sya sa akin bago ako makap4*s0k ng kw4rt0 ko at h!n4p*l0s ang buh0k ko.

Alam ko na ang bal4k nya kaya
nagpυm!gl4s ako pero hindi nya ako pinak!ng*g4n.

“Hυw4g p0 kυýà!” wika ko pero dinala nya ako sa kw4r*t0 ko at inil0*çk ang
p!ntu*4n.

Wala akong nag4wa sa lak4s nya kuya Ed. Naga*w4 nya ang pa*k4y nya sa akin ng wal4ng kah!rap h!r4p.

Pero is4ng bë§εs lang. Kuya Ed, ewan ko pero parang nakυl4*ñgan ako. Sa diwa ko ay par4ng b!t!n.

Sa mga sumunod na gabi ay tila ba hin4ha*nap h4nap ko na ang g!n4*wà sa akin ni b4*yàw

Kaya naman nag isip ako ng p4ra*ån upang makag4n*t! ako. Ibig k0ñg sabi*h!n ay p4ra maulit ang b3ymb4*ngån namin.

Hanggang sa ibin!*g4y sa akin ang muling pagkak4ta0n. Isang hap0n ay late ul!t na umυw! si ate.

G4ya ng inaas4*han ko ay gano0n nga ang gina*wa ni b4yaw. Mabil!san nya akong d!na*la sa kwarto at h!ñυb4*ràn.

Nagpaυb4*yà ako. Hindi na ako nanl4*ban pa. Pinar4mdam ko sa kanyang gυs*t0 ko ang g!nag4*wà nya sa akin.

Pero gaya ng d4t! ay b!t!n ul!t ako kaya kinuh4 ko yung bini*l! kong r0*bυ§t sa bag ko saka ko inilag4y sa inum!ng kinuĥ4 ko para kay b4yaw.

Pagkat4*p0s nyang um!n0m ay nagpaal4m na sya sa akin na pupunt4 na sya sa kanil4ng kw4r*t0. Tumang0 lang ako.

Gaya ng aking inaasahan makalip4s ang ilang m!nυt0 ay bumal!k sya. Kitang k!ta ko ang §h0řț nyang may namūmυ*k0l.

Muli nya akong sinυngg4*ban para b3ymb4*ng!n. Pina exc!te ko sya.
Pinir!*ngan ko ang mga m4ta nya saka ko sya g!n4*p0s sa k4ma ko.

“B4yaw, magsas4*wa tayo magd4*mag.” ako ang kυm!*l0s, ako ang um!b4*båw. Kada mat4*p0s ang is4ng r0υnd, hindi ko p!n4ya*gång manl4m*b0ț ang m4*n0ÿ nya.

Pagkat4*p0s ng ilang r0υñd, nagmak4*4wa sya. Ta*ma na raw pero ang s4*g0t ko ay

“Nanan4*h!mik k!!*fÿ ko b4yaw pero ikaw ang bumυl4*b0g tap0s a4yaw ka? H!ndi pwede!” wika ko saka ko ul!t nil4*r0 ang εțéț nya.

Kuya Ed, no0ng nagchat si Ate na uυw! na pero mad4l!ng araw na ay sak4 ko pa lamang k!nal4*gàñ si B4yaw.

Hàl0s hindi sya mak4la*kåd sa
panghih!*na ng kany4ng mga tυ*h0d.
S!mula no0n ay h!ndi na nya ako
p!n4gtangk4*an pa. Iniwå*san na nya ako.

Tataw4g o magchach4t muna sya kay ate at kapag nasa bahay na ang kapatid ko ay saka pa lamang sya uuwi.

Dahil sa gunawa ko ay nakapagtapos ako ng pag-aaral. Hindi nalaman ni ate ang tungk0l sa gina*w4 namin ng asa*w4 nya dahil t4*k0t syang !wan sya ng kapa*t!d ko.

“N4-Ř0BÚ§T SI B4YAW KO NGANII”