Magandang araw . Itago mo na lang ako sa pangalang Rodela, 32 years old,

Ang ikokonpisal ko sa inyo ay isang sikretong pilit na kumakawala sa dibdib ko dahil sa halo-halong hiya, gulat, at sakit at awa,

Matagal na kaming kasal ni Mariano,wala kaming anak, pero nitong huling dalawang taon, naging malamig ang aming pagsasama sa k@ma. Hindi dahil sa wala na kaming mahal sa isa’t isa, kundi dahil sa naging impotent na ang asawa ko. may sakit ito na diabetes,

Sinubukan naman namin ang lahat ng gamot at doktor, pero tila sumuko na ang katawan niya. Bilang asawa, tinanggap ko ‘yun. Masakit man, pero sapat na sa akin na magkatabi kaming natutulog.

Pero isang gabi, nagbago ang lahat.

Dumalas ang pagbisita sa bahay ng matalik na kaibigan ni Mariano na si Jun. Si Jun ay matikas, malakas, at laging may dalang ngiti. Akala ko nung una, dinadamayan lang niya ang asawa ko sa kalungkutan nito.

Pero isang gabi, habang mahimbing na ang tulog ni Mariano sa kabilang kwarto (dahil madalas na siyang maunang matulog dahil sa epekto ng kanyang mga gamot), biglang pumasok si Jun sa silid ko.

Hindi ko malilimutan ang gabing ‘yun, Kuya Jay. Niyakap ako ni jun, dahil sa tagal ko ng walang ganun, biglang ang iba ang pakiramdam ko,

pero malinaw ang isip ko at itinulak ko si jun, pero sa muling paglapit nya, wala na akong nagawa,

B*n@yo ako ni Jun nang walang pasintabi.mabilis, hanggang sa hindi na ako tumanggi,

Noong una, lumaban pa ako, umiyak ako, at halos mamatay ako sa bigat ng konsensya dahil akala ko ay pinagtataksilan ko ang asawa ko.

Pero gabi-gabi itong naulit. Gabi-gabi akong bin@b@yo ni Jun sa loob mismo ng pamamahay namin. Habang tulog ang asawa ko, ,kaya lang,

Ang ipinagtataka ko, bakit tila walang naririnig si Mariano? Bakit tila hinahayaan niya kaming dalawa? Kahit na napapalakas ng ung*l ko, parang baliwala lang kay mariano,

Hanggang sa isang gabi, hindi ko na natiis. Habang hinihingal kami ni Jun pagkatapos ng aming gawain, biglang bumukas ang pinto at pumasok si Mariano. Napahagulgol ako, handa na akong palayasin at kutyain. Pero laking gulat ko nang lumapit siya sa amin, hinawakan ang kamay ko, at tumingin kay Jun nang may pasasalamat.

“Rodela, patawarin mo ako,” sabi ni Mariano habang umiiyak. “Ako ang nakiusap kay Jun. Ako ang nagsabi sa kanya.

Ayaw kong maging madamot dahil lang sa wala na akong kakayahan. Gusto kong maramdaman mo pa rin ang lig@ya na hindi ko na maibigay.”

, . Ang akala kong pagtataksil ay isa palang masakit na sakripisyo ng asawa ko.

Simula noon, gabi-gabi pa ring pumapasok si Jun sa kwarto ko, pero bawat b@yo niya ay may kasamang pait.

Hindi man sabihin ng asawa ko, nakikita ko na nasasaktan sya, nakikita ko na tumatalikod sya habang nagpupunas ng luha, nasasaktan ako kuya jay, nakonsensya ako kahit na alam nya,

Kaya tumigil ako,

Mahal ko ang asawa ko, lumalayo ako, sinabihan ko na jun na layuan na ako, pero lapit parin ng lapit sa akin,

Sabi ni jun, matagal na niyang kaibigan ang asawa ko, kilala nya ito, nagbilin daw sa kanya sa oras na mawala na sya, siya na daw ang bahala sa akin,

, mabait si jun, responsible, tahimik, walang bisyo, ang totoo, siya ang ideal man na hinahahanap ko, sampung taon ang agwat ng edad nya sa akin,

Sinabi ko iyon kay mariano, inamin nya na sinabi nya daw kay jun iyon, para hindi daw ako malungkot sa oras na mawala na sya,

, awa ang nararamdaman ko sa asawa, ko, kahit sa huling bahagi ng buhay nya, inihahanda nya ako, pinutol na kasi ang dalawang paa ni mariano dahil sa komplikasyon at 3 times a week ang dialysis nya,

Sinabi nya sa akin na handa na daw syang mawala, dahil may papalit na sa kanya, at iyon daw ay si jun, alam nya daw na magiging maayos ang buhay ko kay jun,

Sinabi ko kay jun na tigilan na muna namin, habang buhay pa si mariano, pumayag naman si jun, pero dito na sya tumira sa bahay, para na kaming mag asawa na may alaga na pasyente, katuwang ko si jun sapag aalaga sa asawa ko,

 sa ngayon, 7 months lang ganun ang set up namin, si mariano, unti unti ng nanghihina, pero hindi ako lumalayo sa kanya, inaalagaan ko parin sya, sabi ng mga kapitbahay namin, swerte daw si mariano sa kaibigan na si jun dahil hindi sya iniwan, hindi lang nila alam na higit pa doon ang ginagawa ni jun para sa kaibigan nya.

Alam ko na mali at kasalanan, pero parang ito na ang tinatakda ng tadhana sa akin,

Sana po ay mapayuhan mo ako