DALAWANG PANADERYA ANG MAGKATAPAT SA ISANG KALYE AT KILALANG MORTAL NA MAGKAAWAY ANG MGA MAY-ARI NITO. LAGING NAGPAPATAASAN NG BENTA AT NAGSASAGUTAN KUNG SINONG MAS MASARAP ANG TINAPAY. ISANG GABI, TINUPOK NG APOY ANG ISA SA MGA BAKERY

Sa Kalye Mabini, may dalawang hari.

Sa kaliwa, nandiyan ang “Gusting’s Panaderia” ni Mang Gusting. Kilala siya sa malutong niyang Monay.

Sa kanan, eksaktong katapat, ang “Bert’s Bakeshop” ni Mang Bert. Sikat naman siya sa malambot niyang Spanish Bread.

Sampung taon na silang magkaaway.

Tuwing umaga, maririnig ang sigawan nila.

“Bili na kayo dito! Hindi lasang karton ang tinapay ko, di tulad diyan sa kabila!” sigaw ni Gusting.

“Huwag kayo diyan! Tinitipid sa asukal ‘yan! Dito kayo sa akin, quality!” ganti naman ni Bert.

Ang buong barangay, hati. May Team Gusting at Team Bert. Ang kompetisyon nila ang nagpapasigla sa kalye.

Pero isang gabi, nagbago ang lahat.

Sumiklab ang isang malaking sunog dahil sa faulty wiring. Mabilis na kumalat ang apoy sa bakery ni Mang Bert.

Sa loob ng isang oras, ang Bert’s Bakeshop ay naging abo. Walang naisalba si Bert kundi ang suot niyang damit. Wasak ang mga oven. Sunog ang mga sako ng harina.

Nakatayo si Gusting sa tapat ng bakery niya, pinapanood ang pagtupok sa bakery ng karibal niya. Seryoso ang mukha niya habang pinapatay ng bumbero ang apoy.

Kinabukasan, usap-usapan sa palengke ang nangyari.

“Naku, siguradong tuwang-tuwa si Gusting,” bulong ng isang tindera. “Solo na niya ang customer! Wala na siyang kaagaw. Yayaman na lalo ‘yun!”

“Oo nga. Baka nga mag-party pa ‘yun eh.”

Tanghaling tapat, binuksan ni Gusting ang kanyang panaderya. Mahaba ang pila. Lahat ng suki ni Bert, napilitang pumila kay Gusting dahil wala na silang mabilhan.

Nakaupo si Mang Bert sa bangketa, maitim sa uling, at tulala sa natupok niyang pangarap.

“Wala na… tapos na ako,” bulong ni Bert.

Maya-maya, may lumapit na customer kay Bert.

“Mang Bert! Mang Bert!” sabi ng ale. “Ang sarap pala ng Spanish Bread niyo ‘no? Ngayon ko lang natikman!”

Nagtaka si Bert. “Ha? Eh sunog na bakery ko. Paano mo natikman?”

“Eh ayun po oh! Binebenta sa kabila! Kay Mang Gusting!”

Nanlaki ang mata ni Bert. Uminit ang ulo niya. “Walanghiya! Nasunugan na nga ako, ninakaw pa ang recipe ko?!”

Sumugod si Bert sa bakery ni Gusting.

“GUSTING!!!” sigaw ni Bert. “Napakasama ng ugali mo! Ginunaw na nga ako ng tadhana, pinagkakakitaan mo pa ang Spanish Bread ko?!”

Tumigil ang mga bumibili. Humarap si Gusting. Puno ng harina ang apron.

Sa estante, nakalagay ang isang tray ng mainit na Spanish Bread na may sign: “BERT’S SPECIAL RECIPE.”

“O, nandiyan ka na pala,” kalmadong sabi ni Gusting.

Kinuha ni Gusting ang isang malaking Brown Envelope sa ilalim ng kaha. Lumabas siya at iniabot ito kay Bert.

“Ano ‘to?” nanginginig na tanong ni Bert.

“Kita ‘yan,” sagot ni Gusting. “Lahat ng benta ng Spanish Bread simula kaninang umaga. Sa’yo lahat ‘yan. Piso, wala akong kinuha.”

Natigilan si Bert. “H-Ha? Bakit?”

Huminga nang malalim si Gusting. Tinanggal niya ang sombrero niya at kinamot ang ulo.

“Alam mo Bert… nung nasunog ang bakery mo kagabi, naisip ko… Panalo na ako. Ako na ang number 1.”

Tumingin si Gusting sa mga mata ng karibal niya.

“Pero narealize ko… nakaka-bored pala. Walang kwenta maging number 1 kung wala akong tatalunin. Ikaw ang dahilan kung bakit ginagalingan ko ang pagmamasa araw-araw. Dahil gusto kitang lamangan. Kung wala ka… magiging tamad ako. Papangit ang lasa ng tinapay ko.”

Inilagay ni Gusting ang envelope sa kamay ni Bert.

“Kaya tanggapin mo ‘yan. Araw-araw, magbe-bake ako ng Spanish Bread mo dito sa oven ko. Ikaw ang magmasa kung gusto mo. Lahat ng kita, sa’yo. Ipunin mo ‘yan pampagawa ng bakery mo.”

Naluha si Bert. Hindi dahil sa pera, kundi dahil sa respeto.

“Gusting…” garalgal na sabi ni Bert. “Siraulo ka talaga.”

“Mas siraulo ka,” ngisi ni Gusting. “Bilisan mong mag-ipon. Ayokong nakikita pagmumukha mo dito sa bakery ko. Gusto ko, nasa kabila ka ulit, at sinisigawan ako.”

Nagpalakpakan ang mga customers.

Mula sa araw na iyon, makikita ang dalawang magkaribal na nagtatrabaho sa iisang kusina. Nagbabangayan pa rin, nag-aasaran, pero sabay na nagmamasa.

At nang maitayo muli ang Bert’s Bakeshop makalipas ang ilang buwan, mas lalong sumarap ang tinapay sa Kalye Mabini—dahil gawa ito hindi lang sa harina at asukal, kundi sa pagkakaibigang hinulma ng apoy at pinatibay ng kompetisyon