BUMULAGA SA MEDIA ANG JACUZZI AT MUSIC STUDIO SA RAID SA PENITENTIARY NA PINANGUNAHAN NG BAGONG WARDEN, PERO SA PAG-ALIS NG MGA KAMERA AY DOON LUMABAS ANG TUNAY NA KULAY NG OPISYAL

Alas-kwatro ng madaling araw. Dumagundong ang mga boots ng SWAT Team sa sementadong sahig ng Maximum Security Compound ng San Isidro National Penitentiary. Sa unahan nila ay naglalakad si Warden Colonel Rogelio Aguirre, ang bagong talagang pinuno ng Bureau of Corrections. Kilala siya sa bansag na “The Punisher”—istrikto, matapang, at walang sinasanto.

Kasunod ng SWAT ay ang horde ng media. Flash ng camera dito, live broadcast doon. Ito ang “Oplan Bakal”, ang surprise inspection na ipinangako ni Aguirre sa publiko.

“Buksan ’yan!” sigaw ni Aguirre sabay turo sa isang pader na mukhang storage room sa dulo ng Building 14.

Gamit ang sledgehammer, tinibag ng mga operatiba ang pader. Sa likod nito ay isang secret door.

Pagbukas ng pinto, napasinghap ang mga reporter.

Hindi ito selda. Isa itong Penthouse Suite.

Malamig ang aircon. May red carpet. Sa gitna, may Jacuzzi na puno ng bula. Sa gilid, may kumpletong Recording Studio na may mamahaling equipment. May wine bar na puno ng imported liquor, at sa kama ay nakahiga si Don Cesar, ang kinikilalang “Drug Kingpin” ng kulungan, kasama ang dalawang babaeng bisita.

“Don Cesar! Dapa! Hands on your head!” sigaw ng SWAT.

Hindi natinag si Don Cesar. Kalmado siyang humithit ng tabako. “Warden Aguirre… aga naman ng bisita mo. Sana tumawag ka para nakapaghanda ako ng kape.”

Hinarap ni Warden Aguirre ang mga camera. “Nakikita niyo ito?! Ito ang baboy na sistema na minana ko! Habang siksikan ang mga ordinaryong preso, ang mga drug lord, buhay-hari! Puputulin ko ang sungay ng mga ito! Walang sasantuhin!”

Nagpalakpakan ang media. Trending agad sa social media: #BilibidReform #AguirreForSenator.

Kinuha ang lahat ng contraband. Pinasira ang Jacuzzi. Kinaladkad si Don Cesar palabas ng kanyang luxury kubol papunta sa Isolation Area.

Tanghali na nang umalis ang media. Tahimik na ulit ang opisina ni Warden Aguirre.

Ipinatawag niya si Don Cesar. Nakaposas na ito at nakasuot ng orange na uniporme, pero may yabang pa rin sa mukha.

“Magkano, Aguirre?” diretsahang tanong ni Don Cesar. “Alam ko ang laro. Nagpa-bibo ka lang sa media. Sige na, magkano ang monthly payola na gusto mo para ibalik ang gamit ko? 10 Million a month? 20 Million?”


Tumayo si Aguirre. Lumapit siya kay Don Cesar. Dahan-dahan niyang tinanggal ang posas ng drug lord.

Akala ni Cesar ay nagka-ayusan na. Ngumiti siya. “Sabi ko na nga ba eh. Lahat may presyo.”

Pero biglang bumunot ng baril si Aguirre at itinutok ito sa noo ni Cesar.

Nanlaki ang mata ng drug lord. “Warden… teka… usap tayo…”

“Hindi pera ang kailangan ko, Cesar,” malamig na sabi ni Aguirre.

Bumukas ang pinto sa likod. Pumasok ang isang lalaking may peklat sa mukha—si Ka Ramil. Siya ang Right Hand Man ng Dragon Syndicate, ang mortal na karibal ng grupo ni Don Cesar sa labas.

“Hello, Cesar,” bati ni Ka Ramil.

Namutla si Don Cesar. “Ramil? P-Paano…?”

“Simple lang,” sagot ni Warden Aguirre habang itinatago ang baril. “Ang raid kanina? Hindi ’yun para linisin ang kulungan. Ginawa ko ’yun para linisin ang daan para sa Dragon Syndicate. Tinanggalan kita ng proteksyon, ng gamit, at ng tauhan. Ngayon, ang supply route ng shabu sa loob… kay Ka Ramil na dadaan.”

Napaluhod si Don Cesar. Naintindihan niya na ang laro.

“Akala ng tao, bayani ka,” nanggagalaiting sabi ni Cesar kay Aguirre. “’Yun pala, mas masahol ka pa sa kriminal.”

Tumawa lang si Aguirre. “Ang tawag dito, Change of Management. Sa gobyerno, walang permanente, pero ang negosyo, tuloy-tuloy.”

Nang gabing iyon, ibinalita sa TV na si Don Cesar ay namatay sa Isolation Cell dahil daw sa “Heart Attack” dulot ng stress sa raid.

Samantala, sa loob ng opisina ng Warden, nag-iinuman si Aguirre at Ka Ramil gamit ang wine na nakuha mula sa penthouse ni Cesar.

“Cheers, Warden,” sabi ni Ka Ramil. “Dahil sa’yo, solo na namin ang merkado.”

“Basta ’yung 40% ko, huwag kakalimutan,” sagot ni Aguirre.

Sa labas, tuwang-tuwa ang taong-bayan. Akala nila, nagbago na ang sistema. Hindi nila alam, ang San Isidro National Penitentiary ay nananatiling impyerno para sa mahihirap, at paraiso para sa mga kriminal na marunong makisama sa mga “bagong hari” na nakaupo sa pwesto. Ang dating kubol ni Cesar ay hindi giniba; nire-renovate na ito para sa paglipat ni Ka Ramil kinabukasan.

​”Disclaimer: Ang mga kwento rito ay piksyon lamang at hindi balita. Ang mahalaga ay ang aral at emosyon na maaaring mangyari sa kahit kanino.