BUMALIK AKO SA KWARTO PARA KUNIN ANG NAIWAN KONG PULSERAS — PERO NAHULI KO ANG GROOM AT ANG NANAY NIYA NA PINAG-UUSAPAN KUNG PAANO NILA UUBUSIN ANG YAMAN KO! 😡💔
January 27, 2026 • Relasyon at Realidad
ANG MASAYANG SIMULA 👰‍♀️💍
Araw ng kasal ko ngayon. Ako si Clarissa. Isang oras na lang, maglalakad na ako sa altar papunta kay Jason, ang lalaking akala ko ay Prince Charming at sagot sa mga dalangin ko.
Nasa Holding Room na ako nang mapansin kong wala sa pulso ko ang Diamond Bracelet na pamana pa ng namayapa kong ama. Napakahalaga niyon sa akin. Gusto kong suot iyon habang naglalakad ako sa aisle dahil pakiramdam ko ay kasama ko si Papa.
“Naku! Naiwan ko yata sa kwarto ni Jason kanina noong nag-picture taking kami,” sabi ko sa sarili ko.
Dahil sobrang busy ng mga abay at coordinator, ako na mismo ang tumakbo pabalik sa hotel room ng Groom. Gusto ko rin siyang i-surprise bago ang seremonya.
Naka-paa lang ako habang tumatakbo sa hallway para hindi maingay at hindi sumakit ang paa ko sa heels.
Pagdating ko sa tapat ng pinto, nakita kong bahagyang nakabukas ang kwarto. Nasa loob si Jason at ang aking Biyenan, si Tita Vina.
Papasok sana ako para magtanong nang marinig ko ang pangalan ko.
ANG NAKAKAKILABOT NA PLANO 🚪👂
Huminto ako at sumandal sa pader. Nanlamig ang buong katawan ko sa narinig ko.
“Anak, ayusin mo ang pag-arte mo mamaya ha,” boses ni Tita Vina ‘yon. Medyo natatawa pa siya. “Kailangan maniwala si Clarissa na mahal na mahal mo siya. Isipin mo na lang ang 50 Milyon na mamanahin mo kapag naging asawa mo na siya.”
Có thể là hình ảnh về đám cưới
Parang huminto ang tibok ng puso ko.
Sumagot si Jason. Ang boses na malambing sa akin, ngayon ay puno ng inis at pagkayamot.
“Oo na, Ma. Konting tiis na lang. Sawang-sawa na ako sa pagiging sweet sa kanya. Napaka-boring niyang babae! Kung hindi lang dahil sa lupain ng tatay niya, hindi ko naman siya papatulan eh.”
Halos maduwal ako sa narinig ko.
“Hayaan mo na,” sagot ng nanay niya. “Pagkatapos ng kasal, at kapag nailipat na sa pangalan natin ang mga properties, pwede mo na siyang iwan. O kaya, palabasin nating baliw siya para ikaw ang mag-manage ng pera niya. Tapos, pwede mo nang pakasalan ‘yung totoong girlfriend mo.”
“Excited na ako, Ma. Sa wakas, makakaahon na tayo sa utang at magiging donya ka na.”
Nag-apir pa silang mag-ina. Kitang-kita ko sa siwang ng pinto.
Tinakpan ko ang bibig ko para pigilan ang hagulgol. Ang lalaking mamahalin ko sana habambuhay… at ang nanay niya na tinuring kong pangalawang ina… ay mga dorobo pala na balak akong ubusan at itapon sa mental hospital!
Gusto ko silang sugurin. Gusto kong sumigaw at magwala.
Pero naisip ko, kung magwawala ako ngayon, itatanggi nila ‘yan. Sasabihin nilang praning lang ako o wedding jitters lang.
Kailangan ko ng ebidensya. At kailangan ko ng entablado.
Dahan-dahan kong inilabas ang cellphone ko. Naka-record ang huling bahagi ng usapan nila.
“Humanda kayo,” bulong ko. Pinunasan ko ang luha ko, huminga ng malalim, at bumalik sa kwarto ko na parang walang nangyari.
ANG KASAL ⛪️🥀
Nagsimula ang seremonya. Puno ang simbahan. Naroon ang mga kaibigan, kamag-anak, at business partners ng pamilya ko.
Naglakad ako sa aisle. Nakangiti si Jason sa altar, umiiyak-iyak pa kunwari sa tuwa. Si Tita Vina naman ay todo punas ng luha sa front row, akala mo napakabuting ina.
Ang galing niyong umarte, isip-isip ko. Pwes, tignan natin kung sinong mananalo sa Oscars mamaya.
Pagdating ko sa altar, hinalikan ni Jason ang kamay ko. “Ang ganda mo, mahal ko.”
Nginitian ko siya. Isang ngiting puno ng lason. “Salamat, Jason. May surprise ako sa’yo mamaya.”
Dumating ang oras ng Vows.
Có thể là hình ảnh về đám cưới
“Clarissa,” sabi ni Jason sa mikropono, boses pelikula. “Pangako ko, mamahalin kita sa hirap at ginhawa. Ikaw ang buhay ko. Hindi kita iiwan kailanman.”
Nagpalakpakan ang mga tao. “Ang sweet naman,” bulungan nila.
Pari: “Ikaw naman, Clarissa.”
Kinuha ko ang mikropono. Humarap ako sa mga bisita imbes na kay Jason.
“Bago ako bumigkas ng sumpaan,” sabi ko nang malakas at matatag. “Gusto ko munang iparinig sa inyo ang tunay na nilalaman ng puso ng mapapangasawa ko.”
Ielskievlog
“Huh?” naguluhan si Jason. “Anong sinasabi mo, babe?”
Seninyasan ko ang Sound System Operator na kababata ko, na binigyan ko ng copy ng recording kanina bago ako pumasok ng simbahan.
ANG PAGBUNYAG 🔊💥
Biglang umalingawngaw sa buong simbahan ang boses nina Jason at Tita Vina mula sa malalaking speakers. Malinaw na malinaw.
🔈 VOICE OF JASON: “Sawang-sawa na ako sa pagiging sweet sa kanya… Kung hindi lang dahil sa lupain ng tatay niya, hindi ko naman siya papatulan eh.”
🔈 VOICE OF TITA VINA: “Pagkatapos ng kasal… palabasin nating baliw siya… pwede mo nang pakasalan ‘yung totoong girlfriend mo.”
🔈 VOICE OF JASON: “Excited na ako, Ma… makakaahon na tayo sa utang.”
Tumahimik ang buong simbahan. Parang sementeryo. Walang gumagalaw.
Lahat ng mata ay dahan-dahang lumipat kay Jason at sa nanay niya.
Namutla si Jason. Parang mawawalan ng malay. Si Tita Vina ay nanginginig sa kinauupuan niya at hindi makatingin sa mga tao.
“J-Jason… totoo ba ‘to?!” sigaw ng tatay ni Jason na mukhang walang kaalam-alam sa plano ng mag-ina.
“Clarissa! E-Edited ‘yan!” sigaw ni Jason, nagtatapang-tapangan pa. “Sinungaling ‘yan! AI ‘yan!”
“Edited?” tanong ko nang may diin. “Naka-video ‘yan sa cellphone ko. Gusto niyo bang i-play natin sa projector para makita nilang nag-aapir pa kayo ng nanay mo habang pinaplano niyo ang pagbagsak ko?”
Humarap ako sa pari.
“Father, pasensya na po. Pero hindi po ako magpapakasal sa isang Gold Digger at sa pamilyang manloloko.”
Tinanggal ko ang engagement ring ko at buong lakas na ibinato sa mukha ni Jason. Sapul sa pisngi!
“Hayan! Iyan lang ang makukuha mo sa akin. Kahit singkong duling mula sa yaman ng tatay ko, hindi niyo makukuha.”
Humarap ako sa likod. “Security! Palabasin ang mga estapador na ito sa simbahan ko.”
WAKAS 👋🚫
Nagkagulo sa simbahan. Ang mga magulang ko ay galit na galit na sinugod si Jason. Dumating ang mga pulis dahil may nagreport agad ng Attempted Estafa.
Kinaladkad si Jason at ang nanay niya palabas, habang hiyang-hiya sa harap ng daan-daang bisita. Ang reputasyon nila ay sira na habambuhay. Wala nang magtitiwala sa kanila.
Naiwan akong nakatayo sa altar. Walang groom. Walang kasal.
Pero nang tignan ko ang sarili ko, naramdaman ko ang gaan.
Umuwi ako noong araw na ‘yon na hindi asawa, kundi isang babaeng nailigtas ang sarili mula sa impyerno. Nahanap ko nga ang bracelet ko, at dahil doon, nahanap ko rin ang katotohanan.
Ielskievlog