Si Angeline ay laging itinuturing na “black sheep” ng pamilya dahil siya ay ampon lamang. Ang paborito ng mga magulang ay ang bunsong si Clarissa. Lahat ng luho, binigay kay Clarissa, habang si Angeline ay nagtrabaho bilang katulong sa ibang bansa para makapagtapos ng pag-aaral.

Dumating ang araw ng kasal ni Clarissa. Ginanap ito sa Casa Bella, ang pinakasikat at pinakamahal na garden venue sa Tagaytay. Kahit walang imbitasyon, pumunta si Angeline para ibigay ang kanyang regalo—isang vintage necklace.

Ang Panghihiya

Pagpasok ni Angeline sa reception, nakita siya ni Clarissa habang nagka-cut ng wedding cake. Nandidiring tinignan ni Clarissa ang simpleng damit ni Angeline.

“Angeline?!” sigaw ni Clarissa sa mikropono. “Anong ginagawa mo dito? Sinira mo ang view!”

Lumapit si Clarissa, kumuha ng malaking hiwa ng chocolate cake, at ibinalibag ito sa mukha ni Angeline. SPLAT!

Napuno ng icing ang mukha at damit ni Angeline. “Umalis ka dito!” sigaw ni Clarissa. “Pamilya lang ang inimbitahan ko! Hindi ka namin ka-dugo, kaya hindi ka kabilang dito! Hampaslupa!”

Humagalpak ng tawa ang mga magulang nila. “Tama ‘yan, Clarissa! Paalisin ang basurang ‘yan!” sigaw ng Tatay nila. Nagtawanan ang buong hall. Kinuhanan pa ng video ng mga bisita si Angeline habang pinupunasan ang cake sa mukha.

Pinigilan ni Angeline ang kanyang luha. “Sige. Aalis ako. Tandaan niyo ang araw na ‘to.”

Tumalikod siya at umalis, habang rinig na rinig pa rin ang tawanan sa likod niya.

Ang Pagbabalik

Lumipas ang dalawang oras. Nasa kalagitnaan na ng sayawan ang party. Masaya ang lahat. Biglang namatay ang sound system. Bumukas ang lahat ng ilaw. Pumasok ang limang Police Officers at isang Sheriff. Sa likod nila, naglalakad si Angeline—malinis na, naka-suot ng red power suit, at mukhang matapang.

Natigil ang musika. “Anong nangyayari dito?! Bakit nandito ka na naman?!” sigaw ni Clarissa.

Humarap si Angeline sa Sheriff. “Sheriff, please proceed.”

Nagsalita ang Sheriff sa megaphone: “This event is officially stopped. We have a court order to close down this venue immediately due to trespassing.”

“Trespassing?!” sigaw ng Nanay nila. “Nagbayad kami sa may-ari nito!”

Ngumiti si Angeline nang mapait. “Nagbayad kayo sa dating may-ari. Pero nabili ko na ang Casa Bella kahapon lang. At bilang bagong may-ari… I reserve the right to refuse entry to anyone.”

Ang Rebelasyon

Namutla ang mukha ng mga magulang at ni Clarissa. Parang naubusan sila ng dugo.

Nagpatuloy si Angeline: “Kanina, pinaalis niyo ako dahil sabi niyo ‘Pamilya lang’ ang pwede dito. Since hindi niyo ako pamilya, ibig sabihin… strangers kayo sa property ko. At ayoko ng mga squatter sa garden ko.”

Humarap si Angeline sa Manager ng venue. “Manager, paalisin ang lahat ng taong ito. Ngayon din. Kapag hindi sila umalis in 10 minutes, ipa-aresto sila for trespassing.”

“Ate! Ate Angeline!” umiiyak na lumapit si Clarissa, sira na ang makeup. “Kapatid mo ako! Huwag mo naman gawin sa akin ‘to sa kasal ko!”

Tinabig ni Angeline ang kamay ni Clarissa. “Kapatid? Diba sabi mo kanina hindi ako kabilang sa pamilya? Panindigan mo ‘yan.”

Isa-isang pinalabas ng mga pulis ang mga bisita. Ang dream wedding ni Clarissa ay naging bangungot. Naiwan ang pamilya sa labas ng gate, habang si Angeline ay nasa loob, kumakain ng cake nang mag-isa bilang tanda ng tagumpay.